Erwin Mortier

.

Erwin Mortier (1965) is een Vlaamse schrijver, dichter, essayist en vertaler. Hij studeerde kunstgeschiedenis in Gent. Van 1991 tot 2001 was hij als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het Dr. Guislain Museum, het museum van de psychiatrie in Gent, waar hij werkte op het vlak van de geschiedenis van de psychiatrie. In deze periode publiceerde hij in diverse literaire tijdschriften als De Gids, De Revisor, Het Nieuw Wereldtijdschrift en Optima.

Na 2001 werd hij fulltime schrijver. In 1999 debuteerde hij als schrijver met de roman ‘Marcel’ waar hij de debuutprijs voor kreeg. In 2000 volgde dan zijn debuut als dichter met de bundel ‘Vergeten licht’. Van 2005 tot 2005 was hij stadsdichter van Gent. De stadsgedichten die hij in die periode schreef, werden in de bundels ‘Uit één vinger valt men niet’ (2005) en ‘Voor de Stad en de Wereld’ (2006) gepubliceerd en bij zijn afscheid in januari 2007 in de uitgave ‘Stadsgedichten 2005–2006’ gebundeld. Een rode draad door zijn oeuvre is een grote bekommernis om de taal en de herinnering die erin vervat ligt.

Uit zijn debuutbundel ‘Vergeten licht’ koos ik het gedicht ‘Slaaplied’. Grisaille is een schildertechniek die volledig is uitgevoerd in grijstinten, zwart of andere neutrale monochrome kleuren, vaak bedoeld om driedimensionale stenen of bronzen sculpturen na te bootsen.

.

Slaaplied

.

Zo leeg kan jij alleen mij voelen.

Zo welhaast uitgestorven. Huid

en weefsel dropen van me af

.

als niet je honger om te zijn, te zijn!

me samenbond. Ik heb geproefd

hoe jij dood mengt in mijn

.

leeftocht. Riant tegoeden neemt of

dubieus belegt in leegte en tekort.

Mij hijgen laat, een zuurstofloze holte

.

delft. Mij in grisaille in de schaduw

schetst. En dan, terwijl ik sluimer,

.

me als een zandpatroon verstoort

en voor ik in je diepte stort

.

al mijn cirkels breekt

en slordig opveegt.

.