Dennis O’Driscoll
1954 – 2012
.
Opnieuw is er een dichter overleden. Op Facebook las ik het bericht van het overlijden van Dennis O’Driscoll op 24 december jongstleden.
Deze Ierse dichter publiceerde in totaal 9 poëziebundels, ontving vele prijzen voor zijn werk en had een eredoctoraat in de literatuur aan the University College in Dublin. O’Driscoll’s werk karakteriseerde zich door het economische woordgebruik en terugkerende motieven als sterfelijkheid en de breekbaarheid van het alledaagse leven.
Voor dat O’Driscoll zelf poëzie publiceerde was hij actief en bekend als poëziecriticus. The Times Literary Supplement noemde hem eens ‘een van Ierlands meest gerespecteerde poëziecritici’. In het Engels taalgebied een grote naam, voor wie het (nog) niet kent, op http://www.poetryfoundation.org kun je zijn biografie alsmede een aantal gedichten van zijn hand lezen. Hier alvast een gedicht van hem.
.
Normally speaking
800ste bericht sinds oktober 2007
Nog wat statistieken
.
Het vorige bericht over de 30.000 pageviews was tevens het 800ste bericht op dit blog sinds oktober 2007. Iets om even stil bij te staan.
800 berichten in 63 maanden zijn er gemiddeld een kleine 13 per maand, dat is bijna elke twee dagen een bericht. Dat gemiddelde is in de loop van 2012 enorm gestegen omdat ik ernaar streef elke dag een bericht te plaatsen. Ook hier zit dus nog groei in!
Ik kreeg een vraag naar het aantal bezoekers (de 30.000 waren pageviews).
WordPress is pas een kleine maand geleden begonnen met het weergeven van het aantal bezoekers in de statistiekpagina. Als we de laatste 26 dagen als basis nemen voor het hele afgelopen jaar (wat natuurlijk eigenlijk niet mag maar soit) betekent dat er een kleine 17.000 bezoekers dit blog het afgelopen jaar hebben gelezen. Toch ook een bijzonder mooi aantal!
.
Dertigduizend bezoeken
Gehaald!
.
Op 18 december vroeg ik mij af of ik dit jaar 30.000 pageviews zou kunnen halen in 2012. Dat is gelukt, inmiddels staat de teller op 30.091 en we hebben we nog een paar dagen te gaan. Toen ik in 2007 begon met dit blog had ik werkelijk geen idee hoeveel en door wie dit blog gelezen zou gaan worden. Inmiddels heb ik daar een redelijk goed beeld van.
Een rijtje cijfers van pageviews door de jaren heen:
.
2007: 550 (vanaf oktober)
2008: 11.296
2009: 13.782
2010: 12.225
2011: 13.402 (overgang van web-log naar wordpress)
2012: 30.091 (tot 28 december)
.
Gesterkt door deze mooie cijfers zal ik ook in 2013 schrijven over poëzie in het algemeen, de mooiste gedichten posten, over de uithoeken van de poëzie schrijven, mijn gedichten posten, over vreemde vormen en vreemde plekken schrijven m.b.t. poëzie en jullie proberen te blijven verrassen met bijzondere, mooie en /of ontroerende stukjes.
Voor 2013: Op naar de 40.000!
.
Deep Undergound Poetry
The harder side of poetry
.
Het mooie van poëzie is dat het een weergave is van het leven. Poëzie is er in allerlei vormen en maten, poëzie kan over alle aspecten gaan van het leven en poëzie is er voor de verliefde en de getormenteerde zielen, in verheven taal of juist in straattaal. In mijn zoektocht naar de uithoeken van de poëzie kwam ik op de website http://deepundergroundpoetry.com/
.
Op deze website, zoals de titel al doet vermoeden, undergound poëzie. Of, zoals de eerste zin luidt op de website: Read and publish edgy, dark and dirty poems. Challenge and inspire people. Met categorieën als Dark poems, Drugs poems, Anger poems en Erotic poems weet je snel waar je aan toe bent.
Misschien niet voor iedereen maar als voorbeeld van hoe poëzie bedreven en beleefd wordt een interessante website.
.
Anna Swirszczynska
1909 – 1984
.
Door @PieterDrift werd ik gewezen op de Poolse dichteres Anna Swirszczynska, de dichteres met de meest onuitspreekbare achternaam van alle dichters. Over haar lezend en vooral haar gedichten lezend werd ik erg enthousiast. Deze Poolse dichteres heeft een zwaar leven gehad, veel meegemaakt en hele mooie poëzie geschreven.
Meer informatie over Anna is te vinden op: http://www.poemhunter.com/anna-swirszczynska/biography/ en op de website van Meander.
Hieronder een fraai staaltje van haar (vertaalde) poëzie.
.
The Same Inside
Walking to your place for a love fest
I saw at a street corner
an old beggar women.
I took her hand,
kissed her delicate cheek,
we talked, she was
the same inside as I am,
from the same kind,
I sensed this instantly
as a dog knows by scent
another dog.
I gave her money,
I could not part from her.
After all, one needs
someone who is close.
And then I no longer knew
why I was walking to your place.
.
Met dan aan Pieter Drift en Poemhunter.com
Beroemdheden en hun ‘poëzie’
Huffpost
.
In een bijzonder aardig artikel van John Lundberg van 7 maart 2008, schrijft hij over de stap die sommige bekendheden (acteurs voornamelijk) zetten op het pad der poëzie. Dat daar hele slechte poëzie tussen zit bewijst Leonard Nimoy (Star Trek’s Mr. Spock) met:
.
I love you
not for what
I want you to be
But for what you are…
.
Of, zoals John Lundberg zich afvraagt, heeft hij dit op de achterkant van een ansichtkaart gevonden? Een ander voorbeeld van hoe het vooral niet moet komt van Charlie Sheen.
.
…Teacher, teacher, I don’t understand,
You tell me it’s like the back of my hand.
Should I play guitar and join the band?
Or head to the beach and walk in the sand?
.
Zijn er dan geen goede voorbeelden van bekende mensen die aan poëzie zijn gaan doen? Jawel, maar dat zijn vooral tekstdichters, musici zoals Bob Dylan (die sommige mensen al meer al dichter zien en die als dichter is opgenomen in de Norton Anthology of Poetry). John Lundberg geeft een mooi voorbeeld:
.
Boots of Spanish leather
.
Oh, I’m sailin’ away my own true love,
I’m sailin’ away in the morning.
Is there something I can send you from across the sea,
From the place that I’ll be landing?
No, there’s nothin’ you can send me, my own true love,
There’s nothin’ I wish to be ownin’.
Just carry yourself back to me unspoiled,
From across that lonesome ocean.
Oh, but I just thought you might want something fine
Made of silver or of golden,
Either from the mountains of Madrid
Or from the coast of Barcelona.
Oh, but if I had the stars from the darkest night
And the diamonds from the deepest ocean,
I’d forsake them all for your sweet kiss,
For that’s all I’m wishin’ to be ownin’.
That I might be gone a long time
And it’s only that I’m askin’,
Is there something I can send you to remember me by,
To make your time more easy passin’.
Oh, how can, how can you ask me again,
It only brings me sorrow.
The same thing I want from you today,
I would want again tomorrow.
I got a letter on a lonesome day,
It was from her ship a-sailin’,
Saying I don’t know when I’ll be comin’ back again,
It depends on how I’m a-feelin’.
Well, if you, my love, must think that-a-way,
I’m sure your mind is roamin’.
I’m sure your heart is not with me,
But with the country to where you’re goin’.
So take heed, take heed of the western wind,
Take heed of the stormy weather.
And yes, there’s something you can send back to me,
Spanish boots of Spanish leather.
.
Het hele artikel lees je op: http://www.huffingtonpost.com/john-lundberg/the-best-and-worst-of-cel_b_90362.html
Hot chicks and weird poems
By Heavenly Flower
.
Een mens komt nog eens wat tegen in zijn zoektocht naar poëzie op internet. Ene Heavenly Flower heeft een boek in A5 formaat gemaakt onder het motto ‘because beautiful women can write esoteric verse’. Het boek bestaat uit 40 foto’s van mooie vrouwen die in de weer zijn of op de foto staan met poëtische teksten. Oordeel zelf.
Meer informatie is te vinden op de blog van Heavenly: http://hotchicksandweirdpoems.wordpress.com/
.
Op de bovenste foto de dichter met exemplaren van het boek.
Persoonlijk vind ik de tekst op de achterkant van het boek ‘Butt I’m not your usual poet’ vooral getuigen van een luchtige en humoristische kijk op poëzie. En daar hou ik wel van.
Fragment
V weekeinde
.
In de Volkskrant, in het V weekeinde katern, een groot artikel/interview met Kira Wuck, zeer succesvol met haar debuutbundel en in maart 2011 nog op het Ongehoord! podium. Daarnaast las ik in de bijdrage van Jean-Pierre Geelen, refererend aan de bijdrage van Peter R. de Vries aan de televisie van 2012 de volgende zinnen:
.
Noem mij, bevestig mijn bestaan
laat mijn naam zijn als een keten
noem mij, noem mij, spreek mij aan
o, noem mij bij mijn diepste naam
.
Er stond geen verwijzing naar de dichter maar wij weten natuurlijk allemaal dat dit uit ‘Mijn moeder is mijn naam vergeten’ komt van Neeltje Maria Min. En omdat het zo’n prachtig gedicht is hier de hele tekst.
.
mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
.
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.
.
Voor wie ik liefheb, wil ik heten.
.
Uit: Voor wie ik liefheb wil ik heten, 1966
En we zijn er nog!
Een nieuwe tijd
.
Vanmorgen op de scheurkalender de volgende spreuk gelezen:
Het universum is vol magische dingen die geduldig zitten te wachten tot ons verstand wat groter is. (Eden Phillipots)
.
Na de hype van het einde der tijden is het dus tijd voort een nieuw begin. Daarom uit mijn bundel ‘Zichtbaar alleen’ het gedicht Ab ovo (vanaf het ei, of vanaf het begin).
.
Ab ovo
.
Over verre horizonnen
ligt de adem van de ochtend
wachtend op het
eerste ontwaken
.
de oogopslag
van weer een nieuwe dag
.
als steeds gadegeslagen
door de creatie
van blijvende verbazing
en ingebeelde goedkeuring
.
Einde der tijden
A song on the end of the world
.
Omdat vandaag de wereld vergaat (volgens sommigen) of omdat vandaag een nieuw tijdperk ingaat (volgens weer anderen) hier een gedicht over het einde der tijden van Czeslaw Milosz (1911 – 2004). Dit gedicht van de Litouwse Nobelprijswinnaar voor de literatuur (1980) werd vertaald naar het Engels door Anthony Milosz.
.
A song on the end of the world
On the day the world ends
A bee circles a clover,
A fisherman mends a glimmering net.
Happy porpoises jump in the sea,
By the rainspout young sparrows are playing
And the snake is gold-skinned as it should always be.
.
On the day the world ends
Women walk through the fields under their umbrellas,
A drunkard grows sleepy at the edge of a lawn,
Vegetable peddlers shout in the street
And a yellow-sailed boat comes nearer the island,
The voice of a violin lasts in the air
And leads into a starry night.
.
And those who expected lightning and thunder
Are disappointed.
And those who expected signs and archangels’ trumps
Do not believe it is happening now.
As long as the sun and the moon are above,
As long as the bumblebee visits a rose,
As long as rosy infants are born
No one believes it is happening now.
.
Only a white-haired old man, who would be a prophet
Yet is not a prophet, for he’s much too busy,
Repeats while he binds his tomatoes:
No other end of the world will there be,
No other end of the world will there be.
..
LIEDJE OVER HET WERELDEINDE
Op de laatste dag van de wereld
cirkelt een bij om de bloem van de kers,
boet een visser zijn glinsterend net,
dansen de dolfijnen vrolijk op zee,
klampen jonge mussen zich vast aan de goot,
en heeft de slang een gouden huid, want zo hoort het.
Op de laatste dag van de wereld
lopen vrouwen onder parasols door het veld,
slaapt op het gras een dronkaard zijn roes uit,
schalt de roep van de groenteman in de straat,
vaart een scheepje met een geel zeil naar een eiland,
en klinkt lang in de lucht een viool
die een nacht vol sterren ontsluit.
En hen die bliksem en donder verwachtten
stelt het teleur.
En zij die tekens en trompetten van aartsengelen verwachtten
geloven met dat het nu al gebeurt.
Zolang de zon en de maan daarboven zijn
zolang de hommel de roos zal bezoeken,
zolang er roze kinderen worden geboren,
gelooft niemand dat het nu al gebeurt.
Alleen een grijsaard die een profeet was geweest,
ware het niet dat hij iets anders te doen heeft,
zegt, terwijl hij de tomaten opbindt:
Een ander wereldeinde komt er niet,
een ander wereldeinde komt er niet.
Czesław Miłosz
(Uit Gedichten, vertaald door Gerard Rasch)
met dank aan @PieterDrift
ZICHTBAAR ALLEEN 