Gedichten op vreemde plekken
Deel 74: Op een schutting in Rotterdam
.
Gisteren een gedicht van Jules Deelder, vandaag opnieuw maar dit keer op een schutting in de Proveniersstraat in Rotterdam.
Het gedicht Rotown Magic wijkt op een paar punten af van de tekst op de schutting. Ik weet niet of dit door de, ongetwijfeld Rotterdamse, schilder van het gedicht is gedaan of dat er een andere reden voor is. Hoe dan ook, de tekst op de schutting is Rotterdamser dan de tekst van het originele gedicht (zoek de verschillen).
.
Rotown magic
Rotterdam is niet te filmen
De beelden wisselen te snel
Rotterdam heeft geen verleden
en geen enkele trapgevèl
.
Rotterdam is niet romantisch
heeft geen tijd voor flauwekul
is niet vatbaar voor suggesties
luistert niet naar slap gelul
.
’t Is niet camera-gevoelig
lijkt niet mooier dan het is
Het ligt vierkant hoog en hoekig
gekanteld in het tegenlicht
.
Rotterdam is geen illusie
door de camera gewekt
Rotterdam is niet te filmen
Rotterdam is vééls te ècht
.
Uit: Vrijwel alle gedichten (2004)
Met dank aan gedichten.nl
Literaire posters
Obvious state
.
Op Twitter kwam ik een berichtje tegen met een afbeelding van een poster met een stukje E.E. Cummings. Omdat E.E. een van mijn favoriete dichters is was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Al door klikkend kwam ik op de website http://www.etsy.com/shop/ObviousState?ref=seller_info terecht met de info en afbeeldingen van de verschillende posters.
Hieronder die van E.E. Cummings
.
J.A. Deelder
Gedicht
.
Ik geloof dat ik de laatste tijd wel erg veel tijd doorbreng in Rotterdam. Ik kreeg ineens zin in een Deelder gedicht.
.
Mariniersbrug
De Maasbrug
symbool van on-
verzett’lijkheid
leed aan metaal-
moeheid en was
gedoemd – Geen
.
marinier die ‘t
stage knagen van
den tijd een halt
toepriep – Integen-
deel! Reeds rees
uit Rotown’s harte-
.
bloed een nieuw
symbool ons tege-
moet – scharlaken
in de neongloed –
De Mariniersbrug
Poort die naar
heden voert!
.
Uit: Vrijwel alle gedichten, 2001
Met dank aan gedichten.nl
.
Poëziepodia
Deel 6
.
Onbederf’lijk Vers
Onbederf’lijk Vers is het grootste gratis toegankelijke poëziefestival van Nederland en vindt elk jaar in het najaar plaats in Nijmegen. Verspreid over diverse locaties in de binnenstad van Nijmegen dragen dichters een selectie uit hun werk voor. Op ieder podium draagt een gerenommeerd dichter voor geflankeerd door twee aanstormende talenten. Het festival is gratis en bestaat dit jaar 10 jaar. De avond van het festival is verdeeld in drie rondes van elk 45 minuten. Deze rondes beginnen om 20.00, 21.00 en 22.00 uur en elke dichter draagt steeds een kwartier voor. Meer informatie kun je hier vinden: http://onbederflijkvers.nl/
.
Dichterskring Waterland
Dichterskring Waterland is in 1981 opgericht door Flory Peetoom. Op dit moment bestaat de dichterskring uit 10 leden die in de regio Waterland wonen.
De dichterkring stelt zich tot doel de poëzie van de leden naar een hoger niveau te tillen en de dichtkunst meer in de belangstelling te brengen.
De dichters komen één maal per maand samen bij een van de leden thuis. Daar worden de gedichten besproken die op een opgegeven thema geschreven zijn.
De vierde woensdag van de maand treden leden van de dichterskring, samen met het Schrijverscollectief FronTAAL, op in Proeflokaal Bakker, Koemarkt 44,Purmerend. Ook niet leden kunnen daar hun verhaal of gedicht voordragen.
Alle informatie vind je op: http://www.dichterskringwaterland.nl
.
Gedichtenmiddagen in Veghel
Cor Vilé en Mas Papo organiseren het hele jaar door gedichtenmiddagen in Veghel in cafézaal de Gouden Leeuw in Veghel. Het programma bestaat voor het grootste deel uit dichters uit de regio maar wil je zelf iets voordragen dan ben je van harte welkom.
De zaal is open om half twee, de middag duurt van twee tot vier, entree is vrij. Zaal De Gouden Leeuw. Molenstraat 43 5461 JP Veghel. Voor aanmelden en meer informatie mail je naar cjmvile@home.nl
.
Welkom bezoeker!
Stats
.
Zoals de regelmatige lezer van dit blog weet; ik ben gek op statistiekjes. Vooral als het gaat om de bezoekers en lezers van dit blog. Na in oktober 2011 overgestapt te zijn van weblog naar wordpress.com is het aantal bezoekers van mijn blog flink gestegen. Zelfs zo dat ik dit jaar meer bezoekers trek dan in de 3 jaren daarvoor tezamen.
In 2012 hebben inmiddels ruim 28.400 bezoekers dit blog geopend en gelezen. Waarvoor mijn dank. Toch is het mogelijk om de 30.000 vol te maken in 2012. Nog 1600 bezoekers in 13 dagen, dat moet toch lukken. Voor mij de opdracht om over interessante dingen te schrijven, over poëzie die ontroert of verbijsterd, die je aan het denken zet of aan het lachen of die je verder helpt.
Ik denk dat het gaat lukken. Wie doet er mee?
.
Omdat het kan
Nog maar een gedicht van Charles Bukowski
.
gewoon omdat het kan en omdat het één van mijn favoriete dichters is.
.
En nu?
.
De woorden zijn gekomen en gegaan,
ik zit hier ziek nu.
De telefoon rinkelt, de katten slapen.
Linda stofzuigt.
Ik wacht om te leven,
wacht om te sterven.
Ik wou dat ik wat heldendom kon inluiden.
Het is maar een trieste ingreep maar de boom buiten
weet het niet:
ik zie hem bewegen in de wind
in de late namiddagzon.
Er valt hier niets aan te geven,
alleen maar wachten.
Ieder staat er alleen voor.
O, ik was ooit jong,
O ik was ooit ongelooflijk
jong!
.
Gevonden gedicht
Gedichten in vreemde vormen
.
We hadden al het stiftgedicht waarbij een tekst zwart wordt gemaakt met een stift totdat er een tekst overblijft van de niet doorgehaalde woorden. Maar ik heb een variant gevonden, een gevonden gedicht zoals deze vorm van poëzie ook wel genoemd wordt.
Dit gevonden gedicht is van Meena Rose en is getiteld: Superficial Allegiances
Wat Meena Rose heeft gedaan is woorden uitgezocht in de tekst, deze omcirkeld en aan elkaar verbonden middels lijnen waarbij ze de leesrichting en de strofes heeft aangegeven door het plaatsen van cijfers. Voor de leesbaarheid heb ik het gedicht erboven geplaatst.
.
Superficial Allegiances
The human whisper
Might recognize my
Secret;
I prepared and prayed
My dagger remain
In concealment;
Friends disguise
As venomous
Snakes.
.
Chris van Geel
Dichter en beeldend kunstenaar (1917 – 1974)
.
In de Volkskrant van 8 december (boekenbijlage) staat een recensie van ‘Ik ben een onderling onverzoenlijke ratjetoe’, een brievenboek van Chris van Geel, dichter en beeldend kunstenaar. Nu kende ik de dichter Chris van Geel eerlijk gezegd niet maar de beschrijving door Aleid Truijens maakt mij nieuwsgierig.
Allereerst was er de opmerking dat je Chris van Geel moest ‘close readen’. Ik heb de definitie van close reading er maar eens bijgezocht en daaruit blijkt dat deze vorm van ‘duiden’ niet of nauwelijks meer wordt gebruikt. Uit Wikipedia:
.
Close reading is een vorm van literaire kritiek die zich toelegt op een minutieuze lezing van de tekst zelf, zonder gebruik te maken van biografische of andere extra-literaire informatie.
Close reading gaat ervan uit dat geen enkel element in een literaire tekst er ‘zomaar’ staat: alles heeft zijn functie en de tekst vertoont een hechte samenhang in al zijn lagen.
De zuivere close reading wordt tegenwoordig bijna niet meer beoefend. Onder invloed van de ‘cultural studies’ wordt literatuur weer bestudeerd als onderdeel van een historisch, maatschappelijk en cultureel netwerk.
.
Dat deze vorm van lezing en duiding niet meer in zwang is lijkt me terecht. Toch werd ik alsmaar nieuwsgieriger helemaal toen ik las dat ‘Van hen (Jan Emmens, Jan Hanlo, Judith Herzberg, Elisabeth Eybers en Tom van Deel…) moest hij weten wat ze goed vonden en wat niet, welke regels weg of anders moesten’ en ‘Toen in 1958 zijn eerste bundel Spinroc verscheen, was hij een ervaren dichter’. Voeg daarbij alle rampspoed die hem overkwam in zijn leven en het enige dat je nog wil is zijn poëzie lezen.
Wat opvalt is zijn voorkeur voor het dichten over de natuur. Op de blog van Elly de Waard http://www.ellydewaard.nl/blog/ (zij woonde in de jaren 60 van de vorige eeuw samen met Chris van Geel) staan bij de nagelaten gedichten louter gedichten over de natuur. Hier een voorbeeld.
.
Eenden
Ze zijn al weg uit water
en moeilijk van bewegen
verruilen zij hun zwijgen
voor angstaanjagend kwaken.
.
Op de begroeide oevers
klapwieken zij omdat ze niet
hun snavel ongestoord
in water kunnen steken.
.
Met tegenzin op vleugels
verlaten zij de grond,
hun zware lichaam trekt
uit zicht het donker in.
.
met dank aan gedichten.nl
.
Hoewel ik bij de gedichten die ik heb kunnen vinden niet aan close reading heb gedaan, vond ik ze heel toegankelijk en bijzonder. Hoewel poëzie over de natuur mij dan weer minder boeit, waren de gedichten die ik las zeer de moeite waard. Kortom een dichter om te ontdekken als je hem nog niet kende of te herlezen als je hem al wel kende.
Pink Project
Pink Floyd
.
Vanavond naar The Pink Project geweest in het Omniversum in Den Haag. Live muziek van dé Pink Floyd coverband in twee delen met twee films megagroot op de achtergrond; The living sea en Ring of fire.
Afsluiter was mijn favoriete nummer van Pink Floyd: Comfortably numb
Hier de tekst.
.
Hello?
Is there anybody in there?
Just nod if you can hear me.
Is there anyone at home?
Come on, now,
I hear you’re feeling down.
Well I can ease your pain
Get you on your feet again.
Relax.
I’ll need some information first.
Just the basic facts.
Can you show me where it hurts?
.
There is no pain you are receding
A distant ship, smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can’t hear what you’re saying.
When I was a child I had a fever
My hands felt just like two balloons.
Now I’ve got that feeling once again
I can’t explain you would not understand
This is not how I am.
I have become comfortably numb.
.
O.K.
Just a little pinprick.
There’ll be no more aaaaaaaaah!
But you may feel a little sick.
Can you stand up?
I do believe it’s working, good.
That’ll keep you going through the show
Come on it’s time to go.
.
There is no pain you are receding
A distant ship, smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can’t hear what you’re saying.
When I was a child
I caught a fleeting glimpse
Out of the corner of my eye.
I turned to look but it was gone
I cannot put my finger on it now
The child is grown,
The dream is gone.
I have become comfortably numb


















