Site-archief

Bij een bundelpresentatie

Op een middag in Schiedam

.

Van uitgeverij Opwenteling krijg ik met enige regelmaat bundels toegestuurd om er een recensie over te schrijven. Dat doe ik graag want de visie en de durf van deze uitgeverij bevalt me zeer. Zij weten poëzie uit te geven die prikkelend is, vernieuwend en regelmatig buiten de ‘algemene smaak’ van het poëzie lezend publiek valt, wat in mijn ogen een heel positief gegeven is. Niet voor niets ben ik dit blog ooit gaan uitbreiden met onderwerpen die aan de rafelranden van de poëzie liggen.

Nu is de nieuwe bundel van deze uitgeverij geen rafelrand te noemen maar het geeft wel aan dat de durf er is om met iets te komen dat niet elke uitgeverij zou uitgeven maar waar wel veel schoonheid in steekt. Gistermiddag was de tweede bundelpresentatie (de eerste was bij boekhandel Van Gennep in Rotterdam) van de bundel ‘Weemoed is opstand geworden’ in het Alevitisch Cultureel Centrum Rijnmond in Schiedam. Binnenkort verschijnt op dit blog mijn recensie van deze bundel.

De bundelpresentatie met poëzie van de Turkse dichters Hasan Hüseyin (1927-1984), Ahmed Arif (1927-1991) en Ahmet Telli (1947-2026) werd ingeleid door vertaalster Sytske Söteman waarin zij stil stond bij het gegeven dat een van de medevertalers Mehmet Emin Yildirim (1952-2024) tijdens het proces overleed. Mehmet Emin Yilderim vluchtte in de jaren ’70 uit Turkije naar Nederland. De bundel is aan hem opgedragen. Na de inleiding droegen dichter Han van der Vegt en medevertaler Ilayda Buse Demirci verschillende gedichten uit de bundel voor in twee delen en de poëzie (in het Turks  en Nederlands) werd steeds afgewisseld met prachtige muziek van cellist Ivan Nogueira. Tot slot werd het publiek dat ik groot aantal aanwezig was, uitgenodigd een gedicht uit de bundel, of een eigen gedicht, in het Turks of Nederlands voor te dragen. Dit werd door verschillende mensen gedaan.

De dichters die in deze bundel zijn opgenomen staan in de voetsporen van Nâzım Hikmet (1902-1963) die als een van de belangrijkste dichters van Turkije wordt gezien. De opgenomen dichters hebben hun stem gevonden in hun liefde voor de mens en de natuur maar ook in hun passie voor vrede en het onbreekbare verlangen naar verzet en gelijkwaardigheid waarmee ze aansluiten bij de waarden van het Aletivisme: Gelijkwaardigheid, menselijkheid, naastenliefde en eigen verantwoordelijkheid.

Zonder vooruit te lopen op mijn recensie van deze bundel kan ik al wel verklappen dat de gedichten mij hebben gepakt. Dat ze ook nog eens opvallend actueel zijn (denk aan de recente boekverbrandingen van Joodse schrijvers van leden van Forum van Democratie) blijkt uit een van de gedichten van Ahmet Telli getiteld ‘Uit de herinneringen van het armeninternaat’ dat door Han van der Vegt werd voorgedragen.

.

Uit de herinneringen van het armeninstituut

.

Dit is nog een herinnering uit die dagen:

Tijdens de algebrales zit ik volledig verdiept

in oliver twist

plotseling krijg ik twee klappen in mijn nek

en ik spring geschrokken op van mijn plaats

.

De klas schatert om mijn schrik

en de leraar trekt het boek uit mijn handen

geeft me daarna nog twee klappen in mijn gezicht

en zegt “zo, je bent dus tivist aan het leren”

terwijl hij de misdeelden van meneer dickens aan stukken scheurt

.