Site-archief
Winnaar van de gedichtenwedstrijd 2010
Marije Zijlstra
.
Na uitgebreid juryberaad is de jury tot een winnaar van mijn gedichtenwedstrijd 2010 gekomen.
Marije Zijlstra met haar gedicht Brandend asfalt.
Gefeliciteerd!
.
Brandend asfalt
witte strepen die
richting geven en
het pad bezaaid met
zachte berm
maar hoe eenzaam is de weg
van opgerold asfalt dat
zichzelf warm houdt met
smeulende restjes van
brandende vragen
.
en zijn ogen poogt te sluiten
voor de scheuren die hem
op ijzige dagen genadeloos
zullen treffen
.
.
De tweede plaats was voor het gedicht van Melody (zonder titel) en de derde plaats is voor het gedicht ‘Wie je bent zeg jezelf’ van Thomas Koppelaar. De prijswinnaars hebben reeds bericht van mij ontvangen.
.
Ik wil graag iedereen, alle 121 inzenders van een gedicht hartelijk bedanken. Ik had in mijn stoutste dromen niet kunnen hopen op zo’n fantastische respons. Ik heb met bijzonder veel genoegen alle gedichten gelezen, heb via de mail zo nu en dan gereageerd en was verrast door de kwaliteit die ik onder ogen kreeg.
.
Ik wil ook de jury bijzonder hartelijk bedanken voor hun moeite. Pero Senda en Otto Zeegers.
Poëzie beoordelen is niet eenvoudig en zoveel gedichten beoordelen is al helemaal veel werk.Ik zal het jury-commentaar van het winnende gedicht hier publiceren.
.
Jury commentaar
In zijn algemeenheid heeft de jury gekeken naar gedichtendie (metafysische) beelden met een symbolische waarde en met meervoudige waarden,met poëtische taal verbinden. Daarnaast heeft de jury gelet of vorm en inhouden hoe deze elkaar bevestigen, op elkaar aansluiten en elkaar versterken.
_____________________________________________________________________________
Winnaar:
Brandend asfalt.
In dit gedicht is er sprake van een epische vertelling diebeelden verbindt met de realiteit. De dichter weet hoe emoties moeten wordeningepakt in woorden. In het gedicht is er sprake van een ongewone botsing vanwoorden en interessante poëtische taal.
Met maar hoe eenzaam is de weg wordt het hele gedichtbijzonder krachtig in één prachtige poëtische zin verwoord.
_____________________________________________________________________________
.
Rest mij een laatste oproep om volgend jaar toch vooral weer mee te doen aan mijn gedichtenwedstrijd 2011.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 2 : In het landschap
.
Dit is het gedicht ‘Herinnering aan Holland’ van Hendrik Marsman, op een stuk natuursteen bij de rivier met de beroemde openingszin; Denkend aan Holland/ zie ik breede rivieren/ traag door oneindig/ laagland gaan/
Niet te verwarren met ‘Denkend aan Holland’ van dezelfde dichter maar met andere inhoud.
.
.
Gedicht
Ter enthousiasmering!
Om al diegene die nog een gedicht in willen sturen voor mijn gedichtenwedstrijd hier nog een gedicht van mijn hand.
.
Mijn oor gekluisterd
.
Begin met fluisteren
bladzijden lang zal je
de taal machtig zijn
.
vol breekbare aandacht
geeft de stand van je lippen
langzaam stukjes van
je geheimen weer
de woorden opgezogen, herkauwd
als vast voedsel
.
ik slik de poëtische kracht
van je woorden, lik ze
van je glazuurblauwe lippen
.
je zet de deur op een
kier, je huis verlangt
aanwezigheid
.
.
Trouw
Ook hier te lezen…
Op de website van Trouw (onder poëzie) kun je ook gedichten van me lezen.
Kijk bij: http://www.trouwcommunities.nl/schrijf/zelf-schrijven/poezie.html
.
Nieuw gedicht
<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:NL; mso-fareast-language:NL;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
Timewarp
Soms heeft poëzie tijd nodig,
en soms komt het dan toch nog.
.
Inretrospectief bekeken
Het verlaten laat niet los
net zomin
als het verlaten zijn
het schuurt de grens
van toelaten en vergeten glad
laat haakjes en ogen
achter zonder te weten
waaraan je vast
blijft zitten, aan blijft
hangen en wurgen
laat de herinnering
achter in de leegte
van daarna
en laat niet los, nooit
los
.
Nieuwe bundel
Jelou
Van de week ontving ik de bundel ´Nachtspijs´ van de Groningse dichteres Jelou.
Jelou schrijft bijzondere, mooie gedichten. Op haar web-log http://www.jelou.web-log.nl kun je ze nalezen.
Één van de mooiste gedichten uit de bundel vind ik ´Geteend´.
.
Geteend
Dat je niet praat
tot daaraan
maar appelrot
schimmelt
de mand
Was het gevlochten
niet geteend
genoeg?
Riet kan soepel
als het nat
buigzaam
zonder breken
en toch
pittig
Bevochtigen
met liefde
maakt speeksel
overbodig
.
.







