Gedichten op vreemde plekken

Deel 71: Bij het station in de buurt van het F.C.Twente stadion

.

Op een muur bij station Enschede-Drienerlo, vlakbij het F.C. Twente stadion staat het volgende gedichtje van Willem Wilmink:

.

Het is het eindpunt van de trein,

bijna geen mens hoeft er te zijn,

bijna geen hond gaat zover mee:

Enschede

.

Ieder ontwaken een feest

Adriaan Bontebal (1952 – 2012)

.

In het midden van de jaren tachtig las ik de verhalenbundel van Adriaan Bontebal ‘Vijf voor vierentachtig’ moet dat zijn geweest. Eerlijk gezegd weet ik de titel niet meer precies maar omdat dit de enige verhalenbundel is die hij uitgaf in die tijd moet dat hem wel geweest zijn. Ik was toen al onder de indruk van zijn talent om schijnbaar nietszeggende, lullige, dagelijkse dingen zo te beschrijven dat ik er in ieder geval erg om moest lachen en van kon genieten. De naam van Bontebal is me altijd bijgebleven. Toen begin 2012 het bericht verscheen dat hij was overleden moest ik meteen weer aan die tijd terugdenken. Bontebal of Aad van Rijn, zoals zijn echte naam was, was ook dichter. Hij publiceerde meerdere bundels in de loop van de tijd. Ook schreef hij tot aan zijn dood een blog op http://www.bloggen.be/adriaanbontebal/

Hieronder zo’n typisch Bontebal gedicht.

.

ONTWAKEN

.
Ieder ontwaken

een feest

.
Ik sta op

rek me uit en

krab me eens flink

aan het onderlijf

,
Als rijpe vruchten

vallen de eitjes

van mijn schaamluis

op het dauwvochtige

slaapkamerzeil

.
Iedere morgen

een feest

.
Zwarte koffie

zware shag en

scharreleieren

bij het ontbijt

.

Ongehoord! podium

Zondag 25 november 2012

.

Aanstaande zondag is er weer een regulier podium van Ongehoord!  in de Glazen Zaal van de centrale bibliotheek in Rotterdam (eerste etage). Omdat onze vaste presentator Hein van der Assem dan afscheid neemt van Ongehoord! zal ik de presentatie voor mijn rekening nemen.

Het programma ziet er als volgt uit:

Optredens van:

– Pom Wolff, dichter

– Upperfloor,dichter

– Kieke Plooij, romanschrijfster

– Peter W.J. Brouwer, dichter

– Gert-Jan Kooren, schrijver van tekstjes

– Deksels, muziek

.

Voor meer informatie over de schrijvers, dichters en de muziek kijk je op http://stichtingongehoord.com/

Uiteraard is er ook weer een Open Podium. Wil je zelf voordragen op het Open Podium? Dat kan. Als je voor of tijdens de pauze jezelf aanmeldt bij mij (de presentator) dan krijg je op het Open Podium een paar minuten de tijd om je gedichten voor te dragen.

Aanvang van het podium: 14.00 uur

Sluiting: ca. 16.00 uur

Kees Buddingh

Sinterklaas

.

Omdat het alweer bijna Sinterklaas en ik vandaag als hulp-Sinterklaas weer eens mag komen opdraven, hier een gedicht van Kees Buddingh met een mooie verwijzing. Geen Sinterklaasgedicht want daar ben ik eigenlijk heel slecht in.

.

Zegt men

Je moet, zegt men, een keer volwassen worden.
En bedoelt dan waarschijnlijk: heel serieus
over God, Staat en Vaderland meemummelen,
en nooit eens roepen: ‘Krijg een dikke neus!’
.
Geen grapjes maken over het soort zaken
waarmee zelfs een magnaat te worstelen heeft.
Vooral, wanneer hij door een Hongkonggriepje
geveld is. En plots merkt dat hij nog leeft.
.
De kans bij mij is, volgens de bookmakers
van Londen: 13.000 tegen 1.
En die, zegt men, verstaan hun vak. Helaas:
.
ik zal dus altijd onvolwassen blijven.
En ik moet toegeven: bij elke schimmel,
denk ik nog steeds: ‘Ha ’t paard van Sinterklaas!’

..

Uit de bundel ‘De eerste zestig’ uit 1978.
Met dank aan gedichten.nl

Poëziepodia 5

Deel 5

.

Happy Hour in Pulchri

In de Pulchri Studio aan het Lange Voorhout 15 in Den Haag wordt elke 3e vrijdag van de maand Happy Hour georganiseerd. Dit is de ene keer met muziek en de andere keer met literatuur. Mensen met literaire aspiraties kunnen zich aanmelden bij Frans de Leef (deleef@hetnet.nl) en mogen dan het podium beklimmen. Aanvang 21.00 uur. Toegang gratis en er is voor € 5,- wat te eten te krijgen.

.

Open Podium van de OBA (Bibliotheek Amsterdam)

Schrijvers van proza of poëzie maar ook zangers en cabaretiers krijgen 7 minuten de tijd om hun kunsten te tonen op het Open Podium in de centrale van de bibliotheek van Amsterdam. Het open podium is elke laatste zaterdagmiddag van de maand op de tweede etage van de bibliotheek aan de Oosterdokskade 143 van 15.00 tot 17.00 uur het hele jaar door. Wil je meedoen stuur dan een mail naar openpodium@oba.nl

.

Zalige Zondag in café de la Gare

In het Haagse café de la Gare vindt iedere eerste zondag van de maand een literaire middag plaats waar dichters en schrijvers een kans krijgen hun werk te delen met het publiek. Er is geen open podium maar je kan je aanmelden bij John Broekhuis via Facebook of via de mail: johnf@ziggo.nl  Café de la Gare is te vinden aan de Nieuwe Schoolstraat 13 in Den Haag. De Zalige Zondag begint om 16.00 uur en duurt tot 19.00 uur.

.

Made in Hotel New York (gedichten op vreemde plekken)

 Deel 70: Op de muur in het restaurant van hotel New York

.

Van Wilco kreeg ik een tip over een gedicht op een bijzondere plek. Eigenlijk zou ik de naam van deze categorie moeten veranderen van vreemde plekken naar bijzondere plekken. Want als één ding duidelijk is geworden de afgelopen twee en een half jaar, sinds ik met deze categorie ben begonnen, is het dat gedichten echt op elk denkbare plek kunnen voorkomen. Ze lenen zich blijkbaar voor het doel om objecten in de meest brede zin van het woord, te verluchtigen. Toch houd ik het toch maar op vreemde plekken, administratief wel zo makkelijk.

Dan nu de nieuwe bijzondere plek. Op een muur in het restaurant van Hotel New York staat van kunstenaar Klaas Gubbels en dichter C.B. Vaandrager een fraai voorbeeld van een kunstwerk en een gedicht op een bijzondere plek. De tekst van het gedicht van Vaandrager ‘Made in Madurodam’ tezamen met een koffiepot van Gubbels waar hij zo bekend mee is geworden.

.

 

 

Een vrouw

Gedicht van Maarten ’t Hart

.

Naast mijn werk in de bibliotheek en het bestuurslidmaatschap van de stichting Ongehoord! ben ik ook secretaris/penningmeester van het Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart. Het fysieke documentatiecentrum bevindt zich niet toevallig in de bibliotheek van Maassluis en het digitale documentatiecentrum is te vinden op http://www.maartenthart.nl/introduction/.

Behalve romanschrijver, wetenschapper, columnist en verhalenschrijver is Maarten ’t Hart ook dichter al is zijn oeuvre beperkt.

Een wat bekender gedicht van hem staat onder andere op een muur in Leiden, de stad waar hij studeerde en woonde en refereert aan het feit dat ook Maarten graag in dameskleding mocht lopen.

.

Een vrouw

.
Een vouw mag alles dragen

blazer, broek of rok.

Dat kan een man niet wagen

voor hem slechts pak of sok.

.

Een vrouw kan over straten gaan

gehuld in bont of leer

Ook ik wil soms een ‘robe’ aan

al ben ik dan een heer.

.

Juryrapport winnend gedicht

Winnaar Ongehoord Poëzieprijs 2012: ‘Let the sin begin’.

 .

En dan nu het juryrapport van het winnende gedicht van Hervé Deleu ‘In de ochtendfile’. Het gedicht heb ik maandag 12 november reeds geplaatst op dit blog.

.

Juryrapport

Toen wij de ingezonden gedichten bespraken, werd al snel duidelijk dat één tekst met kop en schouders boven de rest uitstak. Het overleefde zonder enige discussie de voorselecties en heeft die koppositie niet meer afgestaan.

Dit tekstje wist ons aangenaam te verrassen. De beeldspraak is helder. Het is tekstje beschrijven. Het weet goed de valkuilen van het clichématige te vermijden. En ook zonder hoogdravend poëtisch taalgebruik, hebben we hier een spannend geschreven dichtwerkje.

Het begint aarzelend en onbestemd, maar vanaf regel vier wordt koers gezet richting het thema: ‘Let the sin begin’. Het hoogtepunt is de beschrijving die begint op regel zeven:

‘Ongegeneerd beklemt ze

de gladde kop van de pookversnelling

en ademt traag.’

Op beknopte, haast filmische wijze wordt hier het hoofdpersoon neergezet.

De rest van het gedicht is een beschrijving van deze vrouw die zich in haar auto in de file overgeeft aan de wellust.

Deze uitwerking wekt bewondering  door de knap volgehouden, bondige stijl en door het vermijden van de gemeenplaatsen. Een tekst met dit onderwerp kan een draak van een gedichtje opleveren, maar hier is dat niet gebeurd. In plaats daarvan is er een sterke tekst geschreven met een kop en keurige staart. Er wordt nergens nodeloos uitgeweid. En het verbond van de wellustige vrouw met haar warmbloedige auto is beeldend en voelbaar beschreven.

Leuk detail is dat wij als lezers ook niet zonder zonde zijn. Tijdens het lezen, of luisteren, worden wij voyeurs die schaamteloos toekijken naar deze vrouw, die zich in haar auto alleen waant.

Vandaar dat wij het gedicht ‘In de ochtendfile’, als winnaar hebben uitgekozen van de dichtwedstrijd van Ongehoord 2012, ‘Let the sin begin.’

Joris Lenstra

.

Tweede prijswinnaar Ongehoord! Poëziewedstrijd 2012

Juryrapport en gedicht

.

Zoals beloofd gisteren, vandaag de winnaar van de tweede prijs in de Ongehoord! Poëzieprijs 2012 met het juryrapport. De 2e prijs is voor: Erna Spoelstra

.

Heeft u voor mij

 .

Kunt u de hoer in mij ontkroezen

alstublieft en daarna op mijn rood gezwollen

huid de haren weven

die van Johanna zijn geweest

blond en bijna acht.

Kunt u haar afgeknipte vlechten hechten zo

dat niemand dat kan zien en

 .

kunt u mijn verzopen huid verzengen

tot aan mijn oren en mijn hals zo

dat de blaren willen wellen en

knappen en ik weer het rijpe vel heb van

Johanna blond en bijna acht.

 .

En kunt u ook de vuilbek uit mij trekken

in kleine porties bruin en hard

gaten boren in mijn kaken

gave witte tanden plaatsen

maar wel scheef en

met een beugel zodat ik lach als

Johanna blond en bijna acht?

        .                                                                          

En kunt u tenslotte de veelvraat uit mij zuigen

met uw buis             

flexibel de ballast die ik draag doorsluizen                                                      

naar wat bekers van een liter                               

zodat mijn lege schoot weer lijkt

op die van Johanna blond en bijna acht?

 .

Juryrapport 

Het gedicht ‘Heeft u voor mij’ heeft van ons de tweede plek gekregen.

 .

Het is een mysterieus gedicht. Dat het verhaal vertelt van iemand die intens heeft geleefd, die terugkijkt op haar leven.

Een raadsel. Wie is de vrouw, wie is Johanna? Heeft ze spijt van haar verleden of is het juist heimwee? Wil ze het verleden overdoen, beter doen of juist herbeleven zoals het ging?

Je wilt het wéér lezen, het ontrafelen, maar het raadsel blijft.…

De langgerekte zinnen maken dat je steeds sneller wilt lezen, ze wekken nieuwsgierigheid op en zorgen voor spanning.

De zinnen worden bovendien verrassend afgebroken, waardoor bijzondere pauzes ontstaan. Er is geen eindrijm maar de klanken kloppen en lijken bewust bij elkaar gezet:

 .

En kunt u tenslotte de veelvraat uit mij zuigen

met uw buis

flexibel de ballast die ik draag doorsluizen

 .

De ouderdom die de vertelster zo tegenstaat, zorgt voor felheid en spanning in het lezen; de zonden lijken er vanaf te druipen. De jeugd en de puurheid van Johanna daarnaast brengen rust, vertraging en mooie pauzes. Samen een prachtige balans.

Liselore Scheffers

Prijswinnaars Ongehoord! Poëziewedstrijd

Juryrapporten en gedichten

.

Om het verslag van de Ongehoord! Poëziewedstrijd af te ronden zal ik de komende dagen de winnende gedichten en de juryrapporten hier publiceren.

.

3e prijs:  Sabine Kars

.

thuisfront

hier drijf ik – in alle staten
sluit ik elke lente in

ik ben een leger
van verdragen ik schend me
tot de laatste zin en ik gier

uit al mijn gaten

dit huis wraakt en splijt en wreekt
hier pleegt de huismeester verraad

ik woed waar ik schuil en ik graaf me in

ik graaf me in en ik baar mijnen
maak alles met mijn grond gelijk dit huis
stond nimmer op de kaart dit huis is

al zijn wachters kwijt

als ik kon zijn wie ik graag wilde zou ik
bedaard in mij ten onder gaan

maar ik liet
de vijand binnen

verschroeide aarde

nu zal ik altijd oorlog zijn

.

Juryrapport

Toen wij, de drie juryleden, ieder een eigen top vijf op tafel legden, kwamen er in feite ruim tien gedichten uit als mogelijke winnaars. Dat is geen slechte score. Door wikken en wegen kozen we uiteindelijk de drie die hier worden gepresenteerd.

Ik heb onder andere ‘thuisfront’ verdedigd.

Het is een beeldend gedicht dat de lezer snel naar binnen zuigt.

Ik is zelf de zonde, het drijft in alle staten, giert uit al zijn gaten.

De beelden zijn niet mis te verstaan: ze staan als het huis waar de zonde in schuilt.

Ze houden de boog gespannen en verraden slechts mondjesmaat waar het om gaat.

De spanning zit ook in de taal. Het gedicht is geschreven  in vrij vers, maar de dichter bedient zich van toevallig rijm en binnenrijm en slaagt er vooral in door klank de tekst aaneen te binden. De langgerekte klinkers in verschillende woorden zoals: wraakt, wreekt, pleegt, verraad, graaf enzovoort, leveren boeiende muziek op. Je leest en herleest. Ik had telkens de neiging om de tekst hardop te zeggen.

De dichter gebruikt geen kapitalen,‘thuisfront’ is één lange zin met grote woorden. Het totale beeld is een overdrijving, met ironie als ondertoon. Hoofdzonde is in zich ook een overdrijving. Vorm klopt met de inhoud. Maar waar grote woorden vallen, loert het gevaar van overdaad. Dit gedicht is op het randje. Ik herlees het. Het blijft staan. Toch twijfel ik over de voorlaatste regel.

De dichter is zelf in de huid van de woede gekropen.

Niet de heilige woede – Gods toorn, maar woede die vernietigt.

En hij biecht die woede op, hij biecht zijn onmacht op om anders te doen.

Gaat in de finale recht op zijn doel af. Missie geslaagd.

maar ik liet

de vijand binnen

nu zal ik altijd oorlog zijn

Jana Beranová