Site-archief

Pik in ’t is winter

Albert Donk

.

In de serie (bijna) vergeten dichters vandaag Albert Donk (1929). De Rotterdammer Donk publiceerde een aantal dichtbundels (Vogels van steen, Ontroerend is dit alfabet, De doos van het gedicht) en verhalenbundels. Hij was docent aan de pedagogische academie en schreef teksten voor de NCRV schoolradio. In 1973 publiceerde hij bij De Beuk in Amsterdam Pik in ’t is winter.

Uit deze bundel het gedicht Een vrouw is … (1)

.

Een vrouw is … (1)

.

Een vrouw is een hele uitstalling

een marktkraam vol begeerlijke zaken

zelfs een steentje in haar schoen

weet ze nog charmant te verkopen

zelfs een sliertje haar verkeerd

of een zakkende kous

wekt de toeschouwer tot eetlust

.

’t is goed zaken doen met vrouwen

hoewel,

soms geven ze alles voor niets

zonder restricties gratis

aan een platzakke koper

.

en sta je met geld in je hand

raar op je eenzame neus te kijken

.

sliertje

foto (32)

Zo is het genoeg

Wisława Szymborska

.

Al eerder schreef ik over Wisława Szymborska (1923 – 2012). Een groot Pools dichter, Nobelprijswinnaar voor de literatuur en zeker in Nederland zeer geliefd. Vlak na haar dood verscheen de bundel ‘Zo is het genoeg’ de laatste gedichten bij uitgeverij De Geus.

De titel Zo is het genoeg had Szymborska vooraf bij haar Poolse uitgeverij gedeponeerd. Spijtig genoeg heeft de dichteres de bundel echter niet mogen voltooien. Al won de titel door haar voortijdig overlijden aan kracht. Besloten werd om aan de 13 voltooide gedichten de in haar nalatenschap aangetroffen kladversies van gedichten en notities toe te voegen. Alles respectvol ontcijferd en van editietechnisch commentaar voorzien. Zodoende groeide de uitgave uit tot een pagina of 60.

Uit deze bundel het gedicht ‘Er zijn van die mensen die’.

.

Er zijn van die mensen die

.

Er zijn van die mensen die bedrevener zijn in leven.
In en om hen heen heerst orde.
Voor alles hebben zij een manier en het juiste antwoord.

.

Zij raden onmiddellijk wie wie, wie met wie,
met welk doel, waarheen.

.

Stempelen unieke waarheden af,
gooien overbodige feiten in de versnipperaar,
en stoppen onbekende personen
in op voorhand voor hen bestemde ringbanden.

.

Denken zo veel als de moeite waard is,
en geen ogenblik langer,
want achter dat ogenblik loert de twijfel.

.

En als ze uit hun bestaan worden ontslagen,
verlaten ze hun post
door de aangegeven deur.

.

Soms benijd ik hen
– gelukkig gaat dat ook weer over.

.

Bundel S

Hebzucht

Zichtbaar alleen

,

Op verzoek uit mijn eerste bundel Zichtbaar alleen met foto’s van Ruben Philipsen nog eens een gedicht uit de serie De 7 hoofdzonden; Hebzucht.

,

Hebzucht

.

Geen aandrang

zo sterk, zo indringend

als de begeerte

naar have en goed

bepalend voor het denken

van alledag

,

als druppels uit een

lekkende kraan

in een plas

die verwordt tot het grote water

groeit de behoefte

,

steeds wanneer

het doel is behaald

worden de grenzen verlegd

en de bakens verzet

,

want die behoefte bevredigen

loopt altijd weer uit

op het spelen van een wedstrijd

die maar niet wil eindigen

,

foto (25)

Poëziebundel Ongehoord Rotterdam

Uit mijn boekenkast

.

In mijn boekenkast staat een mooi klein bundeltje uit 2009 met een aantal gedichten van dichters die in dat jaar op Ongehoord Rotterdam stonden. De stichting ongehoord! is voortgekomen uit Ongehoord Rotterdam dat toe bestond uit Joris Lenstra, Hein van de Assem, Ton Huizer, Yvonne Koenderman en Frida Winklaar. Van hen is alleen Yvonne nog actief in de stichting Ongehoord!

Het aardige van de bundel is dat er dichters instaan die inmiddels enige bekendheid genieten, meer nog dan toen het geval was. Zo ook Peter W.J,. Brouwer.

In de bundel zijn gedicht ‘Over grootouders”.

.

Over grootouders

.

Op een avond liep

een schelpenpad tot aan het huis

.

voor zijn grootmoeder

als engel de deur opende

.

in zoveel licht

had ik haar nog niet gezien

.

een fossiel was haar stem en

mijn herinnering het huis geworden

.

we groeten elkaar en spoelden aan

terwijl ik mijn grootvader slapend zag wijken

.

ik kon zijn huis met dieren met hokken

tot wrakhout bedenken

.

zijn appelboom tot klokhuis kijken

mezelf een nachtegaal

horen zingen

.

peterbrouwer2010klein

Marion en Fon

Zwartwit in en achter kleuren

.

In het kader van het Weekend van de Cultuur in Maassluis ben ik door de plaatselijke Kunstuitleen gevraagd veilingmeester te zijn bij hun jaarlijkse kunstveiling (evenals vorig jaar). Voordat dit spektakel plaats vindt verdiep ik me eerst in de kunstenaars van de te veilen werken. Dit jaar zat er een kunstwerk van Fon Klement bij en op zoek naar informatie over Klement kwam ik erachter dat hij de illustraties heeft gemaakt bij gedichten van Marion Bloem. Dit heeft geleid tot een bijzondere fraaie bundel met de titel “Zwartwit in en achter kleuren”.

In deze bundel 7 gedichten van Marion Bloem en 7 prenten van Fon Klement in eigen beheer uitgegeven in 1992. De bundel in cassette werd uitgevoerd door boekhandel Schwendemann, genummerd en gesigneerd door beide kunstenaars. Jack Jacobs was verantwoordelijk voor de vormgeving. Omdat er maar 90 exemplaren zijn gemaakt en beide kunstenaars van naam zijn wordt een enkel exemplaar te koop aangeboden vanaf € 500,- op internet.

Uit de bundel het derde gedicht zonder titel.

.

Mijn droom groeit in

een potje binnenshuis

met weinig licht

en sober water

grond uit een zakje

van zeven gulden

ik vertrouw op ‘t

blauw dat door de

kieren van gekreukte

deuren gluurt

en wacht op straks als

mijn droom krachtig

bloeit.

.

bloem_3

Bloem_2

 

’n bietje reuring

Reuring Dichters Collectief

.

Op maandagavond 9 september heb ik voorgedragen bij een poëzieavond van het Reuring Dichters Collectief, onder de bezielende leiding van Alja Spaan. Behalve een gedicht uit onze gezamenlijke bundel (van Alja en mij) over de liefde in al haar verschijningsvormen “Je hebt me gemaakt met je kus”, heb ik een aantal nieuwe gedichten voorgedragen.

De andere dichters die over de liefde voordroegen waren Paul Hof, Nina Barhorst, Marloes Vermaning, Adriaan van Ijperen, S. van Berkel en het dartele duo uit Drenthe Ria Westerhuis en Delia Bremer. De laatste twee brachten een prachtige (in Drents dialect) voordracht van hun bundel Minnezinne met erotische poëzie alsmede gedichten uit hun eigen werk.

Het was een prima avond met verrassende poëzie, kortom een aanrader om eens aan te schuiven bij de avonden van het Reuring Dichters Collectief.

.

IMG_5081

Alja Spaan

IMG_5079

Paul Hof

IMG_5082

Delia Bremer

IMG_5084

Ria Westerhuis

IMG_5085

Literaire wandelingen

Deel 1: Hans Warren wandeling

.

Een nieuwe categorie op dit: De literaire wandeling, waarbij ik me wel beperk tot literaire wandeling in relatie tot dichters. Er zijn vele literaire wandelingen in relatie tot proza schrijvers, heb je daarin interesse dan verwijs ik je graag naar de rubriek op Google.

Vandaag deel 1, de Hans Warren wandeling door Zeeland. Hans Warren (1921-2001) schrijver en dichter uit Borssele debuteerde in 1946 met de dichtbundel ‘Pastorale’. Hoewel Hans Warren vooral bekendheid geniet door zijn Geheime dagboeken heeft hij ook als dichter zijn sporen verdienD. Zo publiceerde hij in 1959 de populaire bloemlezing van de poëzie van P.C. Boutens met als titel ‘Mijn hart wou nergens tieren’.

De literaire wandeling, aan de hand van gedichten en fragmenten uit Geheim Dagboek loopt door het Zeeland van Hans Warren. Hans Warren leefde en werkte bijna zijn gehele leven tussen Westerschelde en Oosterschelde. Hier schreef hij zijn kritieken voor de krant, ontstonden zijn verzen en hield hij minutieus zijn dagboek bij. Hij zag ook hoe het Zeeuwse landschap veranderde. Op de plekken waar hij als kind fossielen zocht en uitkeek naar vogels, verrees een kerncentrale en een industrieterrein. Het station waar hij jarenlang zovelen verwelkomde en van zovelen afscheid nam, is er niet meer.

Langs de zeedijk loopt één van de nieuwe wandelingen van het Wandelnetwerk Zeeland. ( Zeedijk langs de Westerschelde ter hoogte van De Sluishoek bij Borssele). Daar staat ook dit bord met een gedicht van Hans Warren ‘Juli aan de Scheldedijk’.

.

Juli aan de Scheldedijk

Wit dons kleeft op het vuile schuim
dat rimpelloos over de slikken
de kust bevloeit. Er stierven krabben
en kwallen droogden tot een vlies.
Laag strijken vale meeuwen over,
ze ruien en hun harde pennen
dalen in puntige spiralen.
Het gras tussen de blauwe spleten
wolkt wrange stuifmeel. Lang geleden
vervloeiden horizon en water.

.

slik

Voigt moisturizer / The body mass index

Uit mijn boekenkast

.

In januari 2012 traden Edwin de Voigt en Menno Smit op bij Ongehoord! Rotterdam. In het verslag van dit podium schreef ik toen het volgende:

Het podium begon met voordrachten van Rotterdammers Menno Smit en Edwin de Voigt. Samen droegen zij voor uit hun omkeerbundel  ´Voigt Moisturizer / The body mass index´ . In een rap tempo werd de zaal getrakteerd op intelligente, humoristische en taalkundig knappe gedichten. Speciaal voor de gelegenheid was hun bundel tegen een extra scherpe prijs te koop op de boekentafel en van deze aanbieding werd goed gebruik gemaakt.

Zo ook door mij. Ik kocht de bundel en lees er nog regelmatig in als ik hem tegenkom in mijn boekenkast.

Twee gedichten uit dit bijzonder aardige bundeltje.

.

Zeemeermin (Menno Smit)

.

Plotseling stond ze voor me

Ze sprak mooie woorden

over de zee en varen

ik wilde met haar mee

maar wist dat kon niet

verboden kopje onder te gaan

.

was mijn duikpak vergeten

springen in het diepe

zou ellende geven

ze streelde met haar staart

over mijn rug en meer

.

vislucht om haar heen

vinnig sprak ze me toe

ga mee diep in de zee

kom mee, kom mee

langzaam liepen we het water in

het was winter

toch was het warm

tot onze nek in het water

ik moet gaan zei jij

en weg was je

.

Pizza Guerrillas (Edwin de Voigt)

.

Ze gaan hard

met spoed zonder groente

vouwen dozen snel

aan de lopende band

rijden met die brommer

napoli, vegetariana, vesuvio’s

highway to hell

fuck de artisjok van Hillegersberg omhoog

en geen champignons in Charlois

weinig fooi in Kralingen

extra topping voor hen die wel gaven

in Crooswijk, Overschie en Delfshaven

.

SV

Sprot

Uit mijn boekenkast: Liereman van Ed Leeflang

.

In 1996 gaf De Arbeiderspers de bundel ‘Liereman’ van Ed Leeflang uit. In mijn exemplaar staat een opdracht van ene Brigit aan Walter (1 juli 2007) want ooit bij een kringloopwinkel op de kop getikt, Van harte gefeliciteerd en ps: Let’s keep in touch. Geen idee of deze twee nog in touch zijn. Uit deze bundel het gedicht ‘Sprot’.

.

Sprot

.

November heeft zich uitgestort

en is daarvan zowaar genezen.

Niemand sticht nog een wereldrijk

maar dichtbij gaan gebeden op.

.

November is de maand van sprot

gevist uit kleine zeeën

door mannen van mijn moeders kant

oorlogen lang geleden

.

Zo blijft november jong en zout

voor mij die het kan weten

en die nog wel een dag vertrouwt

op de verlichte rede

.

???????????????????????????????

Over de doden

Zichtbaar alleen

.

Vanmorgen kreeg ik een berichtje van Evy van Eynde, haar nieuwe dichtbundel komt uit en ze vroeg me of ik over deze bundel en de bijbehorende theatervoorstelling iets wil schrijven op dit blog. Ik ga haar hierover nog mailen maar het deed me denken aan mijn eerste bundel  ‘Zichtbaar alleen’.

Die heb ik erbij gepakt en uit Zichtbaar alleen vandaag het gedicht ‘Over de doden’.

.

Over de doden

.

Ik leef in de schaduw

van het leven

.

op zoek naar het donker

laat het licht mij koud

.

noem mij wie ik ben

ik toon u mijn ware zelf

.

geef mij uw dierbaren

uw onderdanen, als olie

op mijn vuur

.

noem mij wie ik ben

laat mij u vergezellen

.

ik wacht geduldig, mijn tijd

staat vast, de eeuwigheid

als metgezel, mijn vriend

.

noem mij wie ik ben

en uw naam zal ik noemen

.