Categorie archief: Favoriete dichters
Gedichten in vreemde vormen
A.C.G. Vianen
Een van de meest bijzondere dichters in Nederland is naar mijn mening A.C.G. Vianen. Hij weet als geen ander poëzie in een vorm te brengen die verwarrend, verrassend en heel anders dan anders is. Zijn gedichten zijn vaak meer geluidsexperimenten dan gedichten met een kop en een kont. Maar zo mooi, vooral als hij ze live voordraagt.
Een gedicht van A.C.G. is hieronder in beeld gebracht. Of, zoals hij ze zelf noemt poëzietekeningen. Alleen de audiokant is her afwezig maar je krijgt een goed idee van zijn bijzondere manier van poëzie bedrijven.
Meer poëzie en poëzietekeningen van A.C.G. Vianen kun je vinden op Krakatau.nl: http://www.krakatau.nl/?tag=acg-vianen
Gedicht van Flux (Irene Wiersma)
Haganum festival 2012
Gisteravond was ik op het Haganum festival in Den Haag en daar trad onder andere Flux op. Irene Wiersma, want zo heet Flux, speelde daar liedjes en droeg gedichten voor. Begin dit jaar heeft Irene ook al op het Ongehoord! podium gestaan en ik was onder de indruk van haar poëzie dus ook hier ben ik gaan luisteren.
Met name het volgende gedicht vind ik prachtig (vooral voorgedragen door haar).
Jaloezie jegens kamerplanten
.
Beste
diep warme
donker ogende
knap geleerde
nooit schuin marcherende
niet oud lijkende
maar onderhand
wel moeten zijnde
Meneer.
.
Ik waardeer
uw speelse kuiltjes
lachende fijn
zinnig bijdehante
– tussen de regels door –
geplaatste zinnen, van op het randje
ik hoef niet te zoeken
ik vind ze, ze vallen.
.
Kijk eens naar onze jassen
die mouw aan mouw
aan de kapstok hangen.
Het is duidelijk dat ze branden.
Hopelijk brandt de uwe
niet helemaal af,
de uwe die straks
over uw schouder
mee naar huis mag,
als de klok vijf uur slaat
en u opgelucht uw kamer verlaat
terwijl de planten voor de ramen
– die niets hebben te klagen –
zachtjes mokken en balen.
Laat ze stil zijn!
Laat ze gaan slapen!
Morgen zijn ze potdorie alweer
de hele dag met u samen.
.
Liefde en pijn
Alexander Poesjkin (1799 – 1837)
Liefde en pijn liggen soms in elkaars verlengde. Alexander Poesjkin schreef er het volgende liefdesgedicht over.
*
Ik had je lief: misschien ook is de liefde
Nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed;
Maar zij behoeft je nu niet meer te grieven;
Ik wil dat je geen pijn door mij ontmoet.
.
Ik had je lief in stilte, niets verwachtend,
Nu eens geremd, dan weer jaloers gezind;
Ik had je zo lief zo teder, zo waarachtig –
Geef god dat zo een ander je bemint
.
Ze schrijdt in schoonheid
Een liefdesgedicht
van Lord Byron (1788 – 1824) en omdat het zo’n mooi gedicht is in het Engels én in het Nederlands.
.
She walks in beauty
.
She walks in beauty, like the night
Of cloudless climes and starry skies;
And all that’s best of dark and bright
Meet in het aspect and her eyes;
Thus mellow’d tot hat tender light
Which heaven to gaudy day denies.
.
One shade the more, one ray the less,
Had half impair’d the nameless grace
Which waves in every raven tress,
Or softly lightens o’er her face;
Where thoughts serenly sweet express
How pure, how dear their dwelling-place.
.
And on that cheek, and o’er that brow,
So soft, so calm, yet eloquent,
The smiles that win, the tints that glow,
But tell of days in goodness spent,
A mind at peace wit hall below,
A heart whose love is innocent!
.
Ze schrijdt in schoonheid
.
Ze schrijdt in schoonheid, zoals ’n nacht
Die helder is, vol sterren staat;
Licht en donker, klare pracht
komt in haar ogen, haar gelaat:
vertederd tot een licht dat zacht
de mooiste dag achter zich laat
.
meer schaduw. Of wat minder licht,
verzwakt de eed’le gratie;
die gaf haar lokken, haar gezicht,
hun nameloze staatsie;
en alle zoets waar zij aan dacht
droeg bij aan haar serene pracht.
.
En om haar mond, en op haar wangen,
Speel zacht en zonder vragen
Een lach, een blos, een stil verlangen
Naar vroeg’re, schone dagen;
Haar ziel heeft alle rust ontvangen
Om zuiver te behagen!
.
Adrienne Rich
1929 – 2012
Op 27 maart overleed Adrienne Rich, schrijfster. dichter en feministe. Ik kende haar werk niet. Maar ze blijkt heel toegankelijke en bijzondere gedichten te hebben geschreven. Een voorbeeld vindt je hieronder.
Uit: Bronnen
IV
.
Met wie geloof je dat je lot is verbonden?
Waar komt je kracht vandaan?
.
Ik denk dat hoe dan ook, waar dan ook
Elk gedicht van mij die vragen moet herhalen
.
die niet hetzelfde zijn. Er is een wie, een waar
die niet gekozen zijn – die zijn gegeven – en soms onwaar gegeven
.
in het begin pak je wat je pakken kunt
om te overleven.
Hans Andreus
Een prachtig gedicht over de liefde
.
Voor een dag van morgen
Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.
,
Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.
Alja Spaan : de hand de beweging laten maken
Nieuwe gedichtenbundel
Ik realiseerde me dat ik hier nog niet over de nieuwe bundel van Alja Spaan had geschreven. Alja, met wie ik mijn tweede boek ‘Je hebt me gemaakt met je kus’ publiceerde bij haar uitgeverij Atelier9en40, presenteerde vorige maand haar laatste bundel ‘de hand de beweging laten maken’ met als ondertitel ‘brieven en gedichten voor en over W.
Tijdens de zeer geanimeerde presentatie vertelde Alja over het nieuwe boek, de totstandkoming en las voor uit de bundel. Hier een mooi voorbeeld van de poëzie van Alja.
.
heldere plekken
.
Ik had niet bang hoeven zijn, het ligt daar
Allemaal nog, zo half over
.
Zijn schouder heen zie ik het zonlicht en
Ook daar is zijn
.
Wiegen, zijn wang tegen mijn tranen en
Zijn handen om mijn nek
.
En toch blijf ik kijken naar de ruimte achter
Hem en hoe mijn strelen dat
.
Beperkt en hoe met vingers open de zon
Niet helemaal
.
Terug kan komen en dan de schaduwen trekt
Terwijl
.
Eenmaal daarbuiten, lopend langs de huizenrij
Het zomer lijkt
.
Jelou
www.jeloupoems.blogspot.com
Onder mijn categorieën staat ‘Favoriete dichters’. Daar plaats ik gedichten, presentaties en nieuws over dichters die ik bewonder of graag lees en die ik onder jullie aandacht wil brengen. Jelou is één van hen. Naast nieuws over haar (inmiddels uitverkochte) bundel en een gedicht van haar heb ik over haar voordracht bij Ongehoord! geschreven. In het interview dat Jacob Rosenbaum met haar had blijkt de wederzijdse waardering. Jelou schrijft in vele stijlen poëzie en ook nog eens zo goed dat ik er soms jaloers van word.
Lees het interview met haar op http://www.jakobrosenbaum.nl/dpp/jelou.html en breng eens een bezoekje aan haar blogspot.
Gevecht tegen het zuur!
Johnny ‘the selfkicker’ van Doorn
Halverwege de jaren 80 van de vorige eeuw was ik in de ban van twee dichters; Jules Deelder en Johnny van Doorn. Twee dichters die niet aan het beeld van dichters voldeden, twee dichters ook die beide exceleerden in het gesproken gedicht. Twee performance dichters. Tegenwoordig zouden het waarschijnlijk Slamdichters heten maar toe waren het bijzondere verschijningen, niet alleen door hun manier van voordragen maar ook door hun tekstgebruik en verschijning. Van Johnny van Doorn heb ik vorige week de bundel ‘Gevecht tegen het zuur’ gekocht. Niet zozeer een dichtbndel maar wel een proeve van zijn veelzijdige schrijfkwaliteiten.
Zoals hij schrijft in het begin van het boek:
De jaren van gezelligheid, mijn studie van het caféleven was uit de hand gelopen. Iedereen denkt iedereen te kennen, wat achterklap oplevert die niet onderdoet voor het geouwehoer in, laten we zeggen, het doorsneestraatje. Telkens keerde het gevoel terug dat je sublieme ogenblikken beleefde. Vooral in het holst van de nacht. Je rookte je pijpje, je drinkt een glaasje, grootse werken zweven voor je geest, je zal de wereld versteld doen staan, maar wee o wee, de volgende ochtend het je weer ’t zuur.
Verhalen over het zwerverachtig bestaan van de would be kunstenaar in Amsterdam in de jaren 70 en 80. Geestig en nog altijd heel leesbaar. Voor wie Johnny niet kennen; zoek hem op Youtube op en je hebt meteen een beeld.
Bijvoorbeeld hier: http://www.youtube.com/watch?v=K7jhk4tPEKY
Poetry for peace contest
Helle van Aardeberg
Vandaag was de uitreiking van de Poetry for peace prize in de Japanse ambassade te Den Haag.
De Japanse ambassadeur Koezuka reikte de eerste prijs van deze internationale poëzieprijs (ingesteld door Japan en de Verenigde Naties) uit aan de Leidse dichter Helle van Aardeberg van Amerikaanse origine. Uit de 740 inzendingen wereldwijd werd haar gedicht Explosion Affected Reflection, over de verschrikking van de atoombom, als beste gekozen.
.
Explosion Affected Reflection
Blasted into a wasteland,
behind an old torn photo
Father silently weeps
for what were once his people
their voices and love forsaken
while Mother has grown old
torn in recollection with grief
her children’s young kisses
still innocent upon het cheek;
memorizing, unborn babies
hear exploding bombs
as yet she stares, despondent,
out the broken window,
in remembrance for peace
