Categorie archief: Gedichten op vreemde plekken
Kijkgedichten
Niels Landstra
.
Van Niels Landstra kreeg ik de volgende tip over gedichten op vreemde plekken. Nu is een gedicht op glas, een raam of op een winkelruit niet zo bijzonder (ik heb er hier al vaker over geschreven en er zijn verschillende voorbeelden te noemen) maar dat 1 dichter verschillende ramen van winkels in een (relatief) klein gebied krijgt toegewezen is dan weer wel bijzonder.
Winkeliers zoals een slager, een juwelier, een snackbar en een reisbureau nabij het centrum van Breda, aan het Van Coothplein hebben hun etalageruiten laten beletteren met een aantal van de gedichten van Niels uit zijn bundels ‘Waterval’, ‘Wreed het staren’ en ‘Licht in overvloed’ (werktitel derde bundel, te verschijnen in het najaar van 2014).
.
Hieronder een aantal voorbeelden.
.
Kalligrafische poëzie
In steen
.
Op de blog van Frank Pollet kwam ik twee foto’s tegen van een liggende steen met daarop gekalligrafeerd een aantal poëzieregels. Deze stenen zijn een kalligrafieproject van Maud Bekaert. De stenen zijn gemaakt door Frank Pollet, ElsVanthournout en Sue Williams (de eerste steen) en Frank Pollet, Heleen de Haas en Carmen Sellinck (de tweede steen).
De regels zijn: ‘Ik wil een nieuwe stad ontwerpen in de aderende kleuren van het hart’ (steen 1) en ‘Ik pas in elkaar’ (steen 2).
.
Tot slot nog een gekalligrafeerde steen uit Brugge ter herinnering aan de heropening van het gerenoveerde Wevershof aldaar.
.
Met dank aan http://www.frankpollet.blogspot.nl en http://www.stonedletters.blogspot.nl
Van februari naar maart
Gedicht op de muur van je huis
.
In North Dakota, in Fort Atkinson woont dichteres en kunstenaar Lorine Niedecker. Op de muur van haar woonhuis heeft ze een (deel van) een gedicht geschilderd. Hieronder een gedicht van haar dat de muurschildering ondersteunt.
.
February almost March bites the cold.
Take down a book, wind pours in. Frozen–
the Garden of Eden–its oil, if freed, could warm
the world for 20 years and nevermind the storm.
Winter’s after me–she’s out
with sheets so white it hurts the eyes. Nightgown,
pillow slip blow thru my bare catalpa trees,
no objects here.
In February almost March a snow-blanket
is good manure, a tight-bound wet
to move toward May: give me lupines and a care
for her growing air.
.
Foto’s Nomadic Newfies
Bikini en navel gedicht
Zo kan het ook
.
Je kunt een gedicht schrijven op papier. je kunt zelf een bikini maken en deze aandoen. Je kunt zelfs proberen het gedicht en de bikini aan de man te brengen. Maar er is een manier waarop je zeker weet dat als je dit probeert, dat je de aandacht van potentiële kopers zult trekken. Van karton knip of snij je een vrouwentorso. De zelfgemaakt bikini maak je hierop vast en op de plaats waar de navel zit plak je een gedichtje. Als dat niet verkoopt!
Het gedicht is uit 1960 van een anonieme dichter, de bikini van Yarn Bomb.
.
Schaaltjespoëzie
Gedichten op vreemde plekken
.
Ik kan het toch niet laten, poëzie op vreemde plekken ontdekken en dit met jullie delen. Zo heeft het bedrijf Anthropologie onder andere serviesgoed met poëzie in hun assortiment. Het zijn schaaltjes, waarschijnlijk voor desserts, met in een cirkelvorm een gedicht. Het gedicht hieronder is van Kylie Johnson en er zijn verschillende vormen van schaaltjes verkrijgbaar. Hun adres: http://www.anthropologie.eu/anthro/index.jsp
.
The poetry box
Palen en dozen
.
De afgelopen weken ben ik een paar voorbeelden tegen gekomen van palen en dozen met poëzie. Wat hebben ze gemeen? Ze staan aan de openbare weg en er zit (gratis) poëzie in deze dozen, palen of dozen op palen. En ze zijn allemaal gesitueerd in delen van de Verenigde Staten. Blijkbaar is het een fenomeen dat daar nogal navolging krijgt. Zo is er de poëziepaal van Cornelia Seigneur in Bolton, Oregon, de Poëzie post ( gevonden door Ann Harrison) in Portland, Oregon, de Mystic poëzie doos in Mystic, Connecticut van Sue Ellen Thompson en de poëziepaal van Gabriel Boehmer ook in Portland, Oregon en tot slot de poëziedoos in New London in Connecticut.
Ik ken geen vormen van dit soort ‘openbare’ poëzie in Nederland, maar als je een voorbeeld weet, laat het me weten.
Hieronder de verschijningsvormen van de hierboven beschreven plekken.
.
Atari computer en poëzie
Super Atari Poetry
.
Poëzie is overal en in de meest onverwachte vormen. Zo kwam ik de Super Atari Poetry multiplayer game tegen. Nu kennen de meeste van ons de Atari vooral als een van de voorlopers van de huidige generaties spelcomputers uit de jaren 80 van de vorige eeuw. Atari Inc. is een voormalige Amerikaanse producent van arcadespellen, spelcomputers en homecomputers dat in 2013 failliet ging.
Super Atari Poëzie is een multiplayer game installatie die spelers in staat stelt om meer 1000 verschillende gedichten te maken. Het werk is gemaakt van 3 Atari 2600 consoles, joysticks, zelf vervaardigde cartridges en oude televisies. Elke patroon bevat een groep verzen die constant in kleuren veranderen en kunnen worden gemanipuleerd met een joystick. Op deze manier kan het publiek ofwel de gedichten bevriezen of bewegen in kleuren of gewoon voor- en achteruit in de gedichten scrollen. De 3 gedichten die te lezen zijn op de schermen produceren een interactief en samenhangend gedicht waarbij de betekenis en chromatische structuur steeds verandert.
Deze opstelling is bedacht door kunstenaar Yucef Merhi en is een vervolg op eerdere projecten van deze kunstenaar als The Poetic Klok, 1997; De Poëtische Machine, 1998 en Poetic Dialogues, 2000- 2005. Meer informatie over het werk van deze kunstenaar/dichter/computerprogrammeur uit Venezuela is te lezen op http://www.cibernetic.com/
.
The poets passage
San Juan, Puerto Rico
.
Op het Caraïbische eiland San Juan (Puerto Rico) staat een bijzondere winkel / passage. Achter de winkel is een klein café met drankjes als een metaphor café latte, een espresso met de naam Haiku of een drankje als The rhyme (een latte met vanille, caramel en amandel), makkelijke stoelen, uitzicht op de plaats en gebakjes. Daarachter tegenover de hal is het poëziegedeelte, er worden poëziebundels verkocht leuke kleine handgemaakte items verkocht evenals schilderijen en foto’s.
Iedere dinsdagavond is er een open podium waar poëzie wordt voorgedragen, muziek wordt gemaakt en soms lopen deze avonden uit en gaat het geheel door tot op straat. Een podium in maart trok bijna 2000 mensen waardoor de hele passage vol zat en het podium doorging tot 3 uur ’s nachts.
Gedichten op vreemde plekken
Op een muur van 450 vierkante meter
.
Op een 450 vierkante meter grote muur op de Yunyang Normal University Attached Elementary School campus in het Chinese Chongqing staan 72 klassieke Chinese gedichten geschilderd. Deze muur is opgericht om de studenten te deze traditionele kunstvorm aan te leren.
Theater van de natuur
Sellingen
.
In 2012 werd in het plaatsje Sellingen (Oost Groningen) het Theater van de natuur voltooid.
Willeke Bergman, woordvoerster van het Waterschap Hunze en Aa’s zei hier destijds bij: “Het Theater van de Natuur is een grote heuvel aan de oever van de De Ruiten Aa in het bos bij Sellingen. De heuvel is meer dan vijftien jaar geleden ontstaan, bij het hermeanderen van de rivier. Toen kwam er zand vrij. Als waterschap zijn we de eigenaar. We hebben een trap op de heuvel aangelegd en ieder jaar wordt op één trede een gedicht van een schrijver onthuld.”
In september 2012 was dit het geval. Op de bovenste en laatste trede van de trap werd een gedicht van Jan Mulder geplaatst. Bovenop de heuvel is een bankje en een minitheatertje met een soort kijkdoorgang gemaakt waarop je naar de natuur kunt kijken als ware het een toneelvoorstelling.
.
Met dank aan het Dagblad van het Noorden.
ZICHTBAAR ALLEEN 