Site-archief

Omdat ze zo bijzonder zijn

E.E.Cummings

.

Pas geleden poste ik hier de vertaling van I carry your heart with me van E.E. Cummings (vertaald door Lepus). Omdat niet iedereen de Engelse taal machtig is hier nog een voorbeeld van de bijzondere poetische kracht van E.E. De vertaling van I like my body.

.

ik heb mijn lichaam graag

.

ik heb mijn lichaam graag als het met jouw

lichaam is. Het is zo heel nieuw allemaal.

Spieren beter en geestkracht meer.

ik heb je lichaam graag. het bevalt me wat het doet,

ik heb graag hoe het bevraagt. ik voel graag de ruggengraat

van je lichaam en zijn knoken, en het beven

-vaste-zacht heid en die zal ik

opnieuw en opnieuw en opnieuw

kussen, ik wil graag kussen dit en dat van jou,

ik wil graag, traag strelen het, obscene dons

van je elektrisch vachtje, en wat-is-het komt

over scheidend vlees…. En ogen grote liefdeskruimels,

.

en misschien heb ik graag de huivering

.

van onder mij jij zo heel pril.

.

Meer vertaalde poezie van E.E. kun je vinden op: http://users.telenet.be/gaston.d.haese/cummings.html#Gedicht4

O en voorgoed voorbij

Langs graven van Nederlandse schrijvers

.

Uitgeverij de Arbeiderspers heeft een bijzonder aardig boekje uitgegeven in opdracht van het Fonds Perzik van Onsterfelijkheid (genoemd naar een roman van Jan Wolkers). Deze stichting streeft behoud, herstel en instandhouding van graven en grafmonumenten van Nederlandse schrijvers na. De  titel van dit boek: ‘O en voorgoed voorbij’. De titel komt uit een beroemde dichtregel van de dichter J.C. Bloem ‘Voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij’. Deze regel staat dan ook op de grafsteen van Bloem te vinden op het kerkhof van Paasloo.

.

In dit boek worden 21 graven van beroemde Nederlandse schrijvers en dichters beschreven en behandeld. Zoals wellicht bekend ben ik een groot liefhebber van begraafplaatsen. Om hun rust maar vooral om hun cultuur historische waarde en schoonheid. Elke begraafplaats is anders, buitenlandse begraafplaatsen zijn weer anders dan Nederlandse begraafplaatsen en de cultus rond de dood en het begraven van mensen is ook overal verschillend.

.

In dit geval viel mijn oog op een gedicht van A. Roland Holst dat hij schreef over Simon Vestdijk. Vestdijk was getroffen door een depressie en daarna door de ziekte van Parkinson, het hetgeen hem nog depressiever maakte. Adriaan Roland Holst bezocht hem regelmatig thuis in Doorn en na zijn laatste bezoek schreef hij een gedicht.

.

Hij zat wat voorovergebogen

Toen hij mij voor het laatst aankeek

Ik wist niet dat twee open ogen

Zo leeg zijn konden. Ik ontweek

Zijn blik niet, kon die niet ontwijken.

Het was kort voor zijn laatste reis.

Doodstil zat hij naar mij te kijken

Uit een hel van ijs.

.

ISBN: 978 90 295 8409 8

.

 

Foto’s Werry Crone

Charles Bukowski

A Smile To Remember

.

we had goldfish and they circled around and around
in the bowl on the table near the heavy drapes
covering the picture window and
my mother, always smiling, wanting us all
to be happy, told me, ‘be happy Henry!’
and she was right: it’s better to be happy if you
can
but my father continued to beat her and me several times a week while
raging inside his 6-foot-two frame because he couldn’t
understand what was attacking him from within.

.

my mother, poor fish,
wanting to be happy, beaten two or three times a
week, telling me to be happy: ‘Henry, smile!
why don’t you ever smile?’

.

and then she would smile, to show me how, and it was the
saddest smile I ever saw

.

one day the goldfish died, all five of them,
they floated on the water, on their sides, their
eyes still open,
and when my father got home he threw them to the cat
there on the kitchen floor and we watched as my mother
smiled

.

Zomergasten poëzie

Micha Wertheim en AOL

De gast van afgelopen zondag bij het VPRO programma Zomergasten, Mischa Wertheim, liet ondermeer een fragment zien van de korte film ‘I love Alaska’ . De aanleiding van deze film lag in het volgende:

Op 4 augustus  2006,  zette het hoofd van de afdeling Research van America OnLine (AOL) Dr. Abdur Chowdhury een gecomprimeerd tekst bestand op één van haar websites met meer dan twintig miljoen zoekwoorden van meer dan 650.000 gebruikers over een periode van 3 maanden, om gebruikt te gaan worden voor onderzoek. Op 7 augustus werd het bestand daar weer weg gehaald maar niet nadat het uitgebreid verspreid en bekeken was door het internetgebruikers wereldwijd. Hoewel de gebruikers niet met naam en toenaam  werden vermeled bleek het toch mogelijk een aantal van hen te achterhalen.

Terug naar Zomergast Micha Wertheim. Hij wilde een fragment laten zien van ‘I love Alaska’, een korte film van Lernert Engelbert en Sander Plug waarin een groot aantal zoektermen worden voorgelezen in de vorm van een soort dagboek en waarbij op de achtergrond beelden van Alaska te zien zijn. Deze minimovie is gemaakt in 13 episodes van elk ca. 4 minuten en vormen één geheel. Ze zijn te bekijken op http://www.minimovies.org/documentaires/view/ilovealaska

Toen ik naar het filmpje zat te kijken moest ik meteen denken aan een fenomeen dat ik hier al eerder beschreef: de Flarf.

De filmpjes hebben een zekere poëtische kracht en de manier waarop de zoektermen achter elkaar geplaatst zijn en zijn gecontextualiseerd hadden iets mysterieus en aantrekkelijks.

Zoekend naar informatie over het filmpje kwam ik op de Wikipediapagina terecht waarin het incident wordt beschreven. Daar stonden enige links naar de bestanden van enkele gebruikers. Een van deze zoektermlijstjes heb ik gebruikt om een Flarf te maken. Dus in plaats van zelf zoektermen in te vullen en daaruit een Flarf samen te stellen, nu een Flarf van iemand anders zijn zoektermen.

.

A pimple that won’t heal

.

Strange cosmos, how can I be a good

example to an unsaved friend?

friends online can be different in person

the bible says be kind to one another

.

how to kill annoying birds in your yard?

I can’t stand dr. Phil or his wife

I’m so proud of you, men needs a womans

love, death by Viagra;  a strange cosmos

.

Nieuw gedicht

Kerfstok

.

In elke straat

van deze stad

woont er wel één

of meer

 .

ze vormen geen genootschap

kennen geen mores

noch

delen ze een voordeur

 .

de schaamte houdt hen

binnenshuis, hun daden in de schaduw

van het verleden, weggestopt in diepe laden

achter bankdikke kluisdeuren

 .

elke referentie aan de gebeurtenissen

van toen, kan onherstelbare

schade toebrengen aan

de geestelijke gezondheid

.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 59: Op het strand

.

De frequente lezer van mijn blog zal misschien zeggen: Ja maar je hebt al een keer op het strand als vreemde plek gehad.  Dat klopt alleen werd toen het gedicht aangebracht middels de banden van een truck. In dit geval is het met mensenhanden aangebracht. Het betreft hier een ‘gedicht’ van Nathan de Groot en het is aangebracht op de tweede Maasvlakte.

Het gedicht luidt:  Waar gedachten stranden, golft het zand.

.

Nieuw gedicht

Deel 2

.

Nu dan het tweede deel uit het drieluik ‘Reasons to be cheerful.

Part two.

.

First love

.

Het kleedhokje is van haar.

Aan alles voel en ruik je dat. Ze

gooit een jurkje over de muur.

‘Deze is toch veels te groot schatje’

Hij staat op en pakt het aan. Hij

.

oogt vermoeid. ‘Die strapless is wel

vet maar mijn string schijnt door’ komt

achter het gordijn vandaan. ‘Oh’ zegt hij

en kijkt naar links. De vrouw van middelbare

leeftijd kijkt hem recht aan en gelijk weer

.

weg. Ze staat op en strijkt haar rok glad.

‘Kom we gaan lieverd’. Moeder en dochter

lopen de pasruimte uit. Hij volgt ze met

zijn ogen, langs de rijen kleding, tot ver

na de kassa’s en roltrappen.

.

Nieuw gedicht

Deel 1

uit het drietal prozagedichten dat ik heb geschreven voor mijn voordracht tijdens het lanceerfeest van Strak #3

.

Reasons to be cheerful part one

 .

Second love

 .

De Burger King bij het station

niet heel romantisch maar wel

goed te vinden. Een tafel met

zicht op de deur. Ze heeft

zich opgedoft, zojuist gedoucht

 .

dan stapt hij binnen, jasje,

jeans en een sjaaltje. Dat laatste

doet haar denken aan haar grootvader.

Haar telefoon gaat. Ik draag een

rood jasje en een kokerrok, zegt

 .

ze. Hij ziet haar, loopt op haar

af en zegt: ‘Serge’ terwijl hij haar

drie keer zoent. Wat  wil je drinken?

Thee? Een thee en een Gin-tonic graag!

Hij kijkt haar aan en vraagt: Heb je

ook je anus laten bleken?

Bart Chabot

Gedicht

Net als Bart Chabot woon ik in Den Haag en het volgende gedicht gaat over dat stukje Den Haag waar ik vlakbij woon. Maar ook voor niet kustbewoners zal het tot de verbeelding spreken,

.

Scheveningen

.

wij liepen aan zee
mijn vader mijn moeder en ik
zomer 1958
ik was vier
.
– de wind
wastmijn haren
schoon – schijn ik
te hebben gezegd
.
– godallemachtig – riep mijn vader uit
hij keek mijn moeder aan
– het zal toch geen dichter
wezen, He? –
.

Zomergasten

The Tyger van William Blake (1757 – 1827)

.

Gisteravond bij Zomergasten was Hennie Vrienten te gast en waar ik vrijdag nog twitterde dat het tijd werd voor een dichter als Zomergast, besteedde Hennie heel veel tijd aan dichters en poëzie. Een van de dichters en gedichten die aan de orde kwam is The Tyger van de Engelse dichter William Blake. Een gedicht waarin de dualiteit tussen esthetische schoonheid en wreedheid wordt weergegeven. De spreker in het gedicht vraagt ​​zich af of de hand die het lam creëerde ook de tijger maakte.

.

The Tyger

.

Tyger! Tyger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye
Could frame thy fearful symmetry?
.
In what distant deeps or skies
Burnt the fire of thine eyes?
On what wings dare he aspire?
What the hand dare seize the fire?
.
And what shoulder, and what art,
Could twist the sinews of thy heart?
And when thy heart began to beat,
What dread hand? and what dread feet?
.
What the hammer? what the chain?
In what furnace was thy brain?
What the anvil? what dread grasp
Dare its deadly terrors clasp?
.
When the stars threw down their spears,
And watered heaven with their tears,
Did he smile his work to see?
Did he who made the Lamb make thee?
.
Tyger! Tyger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye,
Dare frame thy fearful symmetry?
.