Site-archief
Gedichten in vreemde vormen
Niet zomaar een Haiku
Deze Haiku van Haku Maki is niet zozeer bijzonder in inhoud maar wel in vorm. In één beeld wordt deze Haiku Poem 4 – Festive Wine weergegeven.
Gedicht van Flux (Irene Wiersma)
Haganum festival 2012
Gisteravond was ik op het Haganum festival in Den Haag en daar trad onder andere Flux op. Irene Wiersma, want zo heet Flux, speelde daar liedjes en droeg gedichten voor. Begin dit jaar heeft Irene ook al op het Ongehoord! podium gestaan en ik was onder de indruk van haar poëzie dus ook hier ben ik gaan luisteren.
Met name het volgende gedicht vind ik prachtig (vooral voorgedragen door haar).
Jaloezie jegens kamerplanten
.
Beste
diep warme
donker ogende
knap geleerde
nooit schuin marcherende
niet oud lijkende
maar onderhand
wel moeten zijnde
Meneer.
.
Ik waardeer
uw speelse kuiltjes
lachende fijn
zinnig bijdehante
– tussen de regels door –
geplaatste zinnen, van op het randje
ik hoef niet te zoeken
ik vind ze, ze vallen.
.
Kijk eens naar onze jassen
die mouw aan mouw
aan de kapstok hangen.
Het is duidelijk dat ze branden.
Hopelijk brandt de uwe
niet helemaal af,
de uwe die straks
over uw schouder
mee naar huis mag,
als de klok vijf uur slaat
en u opgelucht uw kamer verlaat
terwijl de planten voor de ramen
– die niets hebben te klagen –
zachtjes mokken en balen.
Laat ze stil zijn!
Laat ze gaan slapen!
Morgen zijn ze potdorie alweer
de hele dag met u samen.
.
Een wat ouder gedicht
Een gedicht uit 1985
Zoals sommige van jullie al weten schrijf ik al gedichten sinds ik een jaar of 13 was. Deze is uit ongeveer 1985 of 1986 toen ik begin 20 was en net uit militaire dienst kwam.
.
Uitgevlakte bladzijden
.
Bombast, laat je horen
drong het tot mij door
.
ik was een marionet
krampachtig trachtend zijn
leidsels te doorbreken
.
Ruis, als pauze
.
bevrijding naar het licht
of welk positivisme dan ook
laat me begaan tot hier
de touwen ben ik al vergeten
.
open ogen
in een stroomversnelling
Gedichten op vreemde plekken
Deel 47: Gedicht op een Friedhof (begraafplaats) in Salzburg
Petersfriedhof, im Hintergrund der Dom
Petersfriedhof, O schöner Ort, den Toten auserkoren,
zur Ruhestätte für die müden Glieder!
Hier singt der Frühling Auferstehungslieder,
vom treuen Sonnenblick zurückbeschworen.
Wenn alle Schmerzen auch ein Herz durchbohren,
dem sein Liebstes senkt zur Erde nieder,
doch glaubt es leichter hier: wir sehn uns wieder,
es sind die Toten uns nicht ganz verloren.
Der fremde Wanderer, kommend aus der Ferne,
dem hier kein Glück vermodert, weilt doch gerne
hier, wo die Schönheit Hüterin der Toten.
Sie schlafen tief und sanft in ihren Armen,
worin zu neuem Leben sie erwarmen,
die Blumen winkens, ihre stillen Boten.“
– Nikolaus Lenau: Salzburger Kirchhof (Petersfriedhof)
Gedichten op vreemde plekken
Deel 46: op het zakje van een aloha shirt
Op het web kwam ik een initiatief tegen op Hawaï van poëzieliefhebbers. Onder het motto van Poem in your pocket kon iedereen een gedicht insturen dat geplaatst zou worden op het borstzakje van een alohashirt. Vandaar ook de vorm.
Gedichten in vreemde vormen
Oorlogssymfonie door Chen Li (Taiwan)
Dit keer een bijzonder gedicht in een bijzondere vorm van de Taiwanese dichter Chen Li (vertaling Silvia Marijnissen). Zelfs als je het Chinees niet machtig ben (en wie is dat wel) is het meteen goed te begrijpen met een paar vertaalde tekens.
Chen Li heeft een veelzijdig oeuvre op zijn naam staan. Hij staat bekend als een sociaal bewogen, humoristische dichter die graag experimenteert met nieuwe vormen en uitdrukkingswijzen. Dit gedicht is uit 1995.
Noot van de vertaler:
het eerste karakter in de tekst, bing, betekent soldaat. In het tweede deel wordt dat steeds vaker afgewisseld door de karakters ping en pang,
die klinken als geweerschoten en eruitzien als het karakter voor soldaat, maar één ‘been’ missen.
Het karakter qiu in het derde deel is het karakter voor soldaat maar dan zonder ‘benen’. Het betekent (graf) heuvel.
Like a pig on antibiotics
Radiohead
Een van de beste CD’s ooit gemaakt (volgens mij) is O.K. Computer van Radiohead. Op Lyricsfreak.com staat de volgende beschrijving van dit album.
more productive
comfortable
not drinking too much
regular exercise at the gym (3 days a week)
getting on better with your associate employee contemporaries
at ease
eating well (no more microwave dinners and saturated fats)
a patient better driver a safer car (baby smiling in back seat)
sleeping well (no bad dreams)
no paranoia
careful to all animals (never washing spiders down the plughole)
keep in contact with old friends (enjoy a drink now and then)
will frequently check credit at (moral) bank (hole in wall)
favours for favours
fond but not in love
charity standing orders
on sundays ring road supermarket
(no killing moths or putting boiling water on the ants)
car wash (also on sundays)
no longer afraid of the dark or midday shadows
nothing so ridiculously teenage and desperate
nothing so childish
at a better pace
slower and more calculated
no chance of escape
now self-employed
concerned (but powerless)
an empowered and informed member of society (pragmatism not idealism)
will not cry in public
less chance of illness
tires that grip in the wet (shot of baby strapped in back seat)
a good memory
still cries at a good film
still kisses with saliva
no longer empty and frantic
like a cat
tied to a stick
that’s driven into
frozen winter shit (the ability to laugh at weakness)
calm
fitter, healthier and more productive
a pig
in a cage
on antibiotics
Gedichten in een vreemde vorm
Deens gedicht
Van de Deense dichter Per Højholt (1928 – 2004) is het volgende gedicht:
Elk vers in dit gedicht luidt: ”solen se dens vældige horn mælken fryser i sin karton” (de zon zie haar immense hoorn de melk bevriest in het pak)
Liefde en pijn
Alexander Poesjkin (1799 – 1837)
Liefde en pijn liggen soms in elkaars verlengde. Alexander Poesjkin schreef er het volgende liefdesgedicht over.
*
Ik had je lief: misschien ook is de liefde
Nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed;
Maar zij behoeft je nu niet meer te grieven;
Ik wil dat je geen pijn door mij ontmoet.
.
Ik had je lief in stilte, niets verwachtend,
Nu eens geremd, dan weer jaloers gezind;
Ik had je zo lief zo teder, zo waarachtig –
Geef god dat zo een ander je bemint
.
