Auteursarchief: woutervanheiningen

Romans

Stevie Smith

.

Florence Margaret Smith, schrijvend onder de naam Stevie Smith (1902 – 1971) was een Engels schrijfster en dichteres. Haar werk neemt een bijzondere positie in de Engels literatuur in omdat haar poëzie weinig gemeen heeft met die van haar tijdgenoten. Soms is de invloed van William Blake of Edward Lear te bespeuren.

Haar taal schommelt tussen eenvoudig en archaïsch Engels, ze gebruikt zowel traditionele als vrije vormen.  De speelse en humoristische toon van veel gedichten herinnert aan kinderversjes, maar vaak is de tekst gecontrasteerd met subtiele melancholie en een thematische voorkeur voor de dood en zelfmoord.

Ze schreef acht dichtbundels en een aantal romans en ontving voor haar poëzie in 1969 de Queen’s Gold Medal for Poetry. Uit ‘Poems’ uit 1971 het volgende gedicht.

 

Tenuous and Precarious

Tenuous and Precarious
Were my guardians,
Precarious and Tenuous,
Two Romans.

My father was Hazardous,
Hazardous
Dear old man,
Three Romans.

There was my brother Spurious,
Spurious Posthumous,
Spurious was Spurious,
Was four Romans.

My husband was Perfidious,
He was Perfidious
Five Romans.
Surreptitious, our son,
Was Surreptitious,
He was six Romans.

Our cat Tedious
Still lives,
Count not Tedious
Yet.

My name is Finis,
Finis, Finis,
I am Finis,
Six, five, four, three, two,
One Roman,
Finis.

smith

.

De buitenstaander

Daniël Dee

.

Vandaag een gedicht van voormalig stadsdichter van Rotterdam, collega, medelid raad van toezicht Poëziebus , Daniël Dee. Uit zijn bundel “Koffiedik zingen’ uit 2007 het gedicht ‘De buitenstaander’.

.

De buitenstaander

.

Hoe iedereen uiteindelijk alleen achterblijft met zijn/haar brein en hondenleven

.

dagelijks leur ik van deur tot deur ik bel aan en zwijg

show mijn doosje met het gedrochtje

ik praat niet over de pijn

na gedane arbeid

haalt de waardin me

met open armen binnen

ze glimlacht en schenkt me bier

meer kan zij ook niet voor mij betekenen

.

koffiedik

Daniel-Dee-klein

Najaar

Paul Van Loon

.

In een Kringwinkel (Kringloopwinkel) in de Kempen kocht ik voor 50 cent de bundel ‘De vrede ligt in je armen’ van Paul Van Loon (1952). Over de dichter Paul Van Loon (niet te verwarren met de Nederlandse kinderboekenschrijver Paul van Loon) is weinig te vinden op het internet. Op de website van Ronny De Schepper ( http://ronnydeschepper.com/) vond ik het volgende commentaar over de debuutbundel van deze Gentse dichter.

‘De vrede ligt in je armen’ (Bladen voor de Poëzie, jrg.33, nr.2, 1985, 295 fr.) is de debuutbundel van Paul van Loon. In de serie liefdesgedichten identificeert de dichter zich met de geliefde. Klassieke beelden worden in nieuwe, verrassende vorm gegoten. Is van Loon niet altijd origineel in zijn beeldvorming, hij klinkt verfrissend in de verwoording. Teder en gevoelig ook.
Soms is de auteur niet van enige pathos vrij te pleiten (cyclus De Danser). De teksten van ‘Op doorreis’ klinken dan weer speelser, terwijl de 13 gedichten van ‘De laatste einder’ dezelfde gebalde rust als de liefdesgedichten uitspelen tegen een doordachte, rijke inhoud. Een debuut met reminiscenties, maar met ook waardevolle eigen klank (J.d.B. in De Rode Vaan nr.24 van 1986).

Uit deze bundel het gedicht ‘Najaar’ (De laatste einder)

.

Najaar

.

Vandaag heb ik het teveel aan woorden

bij elkaar geharkt, het overtollige

gesnoeid en alle dorre takken

uit mijn taal in as gelegd

.

Mijn einder heb ik bijgekleurd

met het weemoedige oker van oktober,

de kruiden uit de tuin vergaard

voor de geur van een gedicht

.

En ’s avonds bij de wijn, hoe

wij ons leegstaand hart verwarmen

aan de open haard van ons verlangen

.

en hoe wij zwijgzamer dan ooit

ons koesteren aan de nagloei, onder

de uitgedoofde ogen van de nacht.

.

IMG_0855 (1)

Hier

Herman de Coninck-zondag

.

Vandaag op ‘Herman de Coninck-zondag’ een gedicht in twee delen uit de bundel ‘Enkelvoud’ uit 1991, getiteld ‘Hier [1]’ en ‘Hier [2]’.

.

Hier [1]

.

Je hebt onder je ogen niets meer aan.

Het nu ligt op de grond.

Je bent eruit gestapt.

.

Een meter onder je ogen

kom ik in je, ver,

tot waar ik achter je ogen

meekijk naar mij.

.

Later word ik wakker.

Ik mis me.

Je slaapt allebei.

.

.

Hier [2]

.

Er is niet veel nodig om te wonen.

Iemand die ‘hier’ zegt tegen het onmetelijke

.

En een medaillon op de schouw,

een pasfotootje. Zo klein

is het onvergetelijke.

.

enkelvoud

Die Sonne

Rammstein

.

Eerder schreef ik over de gedichten en de poëzie van de zanger van Rammstein, Till Lindemann. Hij had toen net de bundel ‘In stillen Nächten’ gepubliceerd. Zelf hou ik erg van het nummer ‘Sonne’. Ondanks de opsomming heeft de tekst zeker een poëtisch gehalte. Daarom hier de tekst en de video van dit fijne nummer.

.

Sonne

eins, zwei, drei, vier, fünf, sechs, sieben, acht, neun, aus

Alle warten auf das Licht
Früchtet euch, früchtet euch nicht
Die Sonne scheint mir aus den Augen
Sie wird heute Nacht nicht untergehen
Und die Welt zählt laut bis zehn

Eins, Hier kommt die Sonne
Zwei,Hier kommt die Sonne
Drei, Sie ist der hellste Stern von allen
Vier, Hier kommt die Sonne

Die Sonne scheint mir aus den Händen
Kann verbrennen, kann euch blenden
Wenn sie aus den Fäusten bricht
Legt sich Eis auf das Gesicht

Sie wird heut’ Nacht nicht untergehn
Und die Welt zählt laut bis zehn

Eins, Hier kommt die Sonne
Zwei,Hier kommt die Sonne
Drei,Sie ist der hellste Stern von allen
Vier,Hier kommt die Sonne
Fünf,Hier kommt die Sonne
Sechs,Hier kommt die Sonne
Sieben, Sie ist der hellste Stern von allen
Acht, Hier kommt die Sonne

Die Sonne scheint mir aus den Händen
Kann verbrennen, kann DICH blenden
Wenn sie aus den Fäusten bricht
Legt sich Heiß auf dein Gesicht
Legt sich schmerzend auf die Brust
Das Gleichgewicht wird zum Verlust
Lässt dich hart zu Boden gehn
Und die Welt zählt laut bis zehn

Eins, Hier kommt die Sonne
Zwei,Hier kommt die Sonne
Drei,Sie ist der hellste Stern von allen
Vier,Und wird nie vom Himmel fallen
Fünf,Hier kommt die Sonne
Sechs,Hier kommt die Sonne
Sieben,Sie ist der hellste Stern von allen
Acht, Neun, Hier kommt die Sonne

.

Sonne

Nog meer bussen

Poëzie en bussen gaan goed samen

.

Nu de Poëziebus-toer erop zit ( 19 t/m 26 juli) ben ik eens gaan zoeken en wat blijkt? Poëzie en bussen gaan heel goed samen. De bedenkers van De Poëziebus bevinden zich dus in goed gezelschap.

Zo vond er in 2013 een poetry-flash  plaats in een bus in Nepal door Gunjan Ghimire, John en Anuja (zie de video hieronder.

Maar ook in de Verenigde Staten en Canada reed een, door uitgeverij Wave, gesponsorde Poetry Bus die in 50 dagen, 50 steden aandeed in 2006. Deze Poetry Bus deed bars, scholen, gevangenissen, boekwinkels, musea en culturele centra aan. Een volledig verslag staat op http://www.wavepoetrybus.com/

In Ierland is The Poetry Bus dan juist weer een magazine met als inhoud poëzie van over de hele wereld.

Ook in Ierland (in Limerick !) reed in 2011 The Spirit Store Poetry Bus. Hier deed men aan zogenaamde ‘bespoke poetry’. Je kon in de bus terecht met een zelf gekozen onderwerp, besprak dit met een dichter en deze maakte ter plekke een gedicht voor je. Lees meer hierover op http://bocktherobber.com/2011/09/the-spirit-store-poetry-bus-culture-night-in-limerick/

.

Nepal

poetry bus

 

De VS en Canada

FUNDIT3_thumb

 

Ierland het magazine

 

Poetry-Bus-Culture-Night3_resize

 

Limerick Ierland

Plaats delict

Nieuw gedicht

.

Zittend op een krukje in een damesmodezaak, wachtend op mijn familie, schreef ik het volgende gedicht.

.

Crime scene

.

De plaats delict

Kraakhelder zaad, verraad door

keihard blacklight dat feitelijk

paars kleurt. Drie peuken (misschien

joints, moeilijk te zeggen) kleven vast

aan een schoteltje – Gebr. Brouwers Vleeschhouwers –

ernaast twee Johnny Walker Black ( 1 halfvol, 1 leeg)

.

Het vergrijp

Robijndonker bloed sijpelt traag van

de rand van een roestvrijstalen stoel

In de beige-bruine ribfluwelen bank

tekent zich een Rorschachvlek van ongekende

schoonheid (zonsondergang – blondines –

Ferrari Testarossa)

.

Het wapen

Van een wapen echter – een mes wellicht –

geen spoor, tenzij de Elvispop

zingt ‘I got stung”(zou ie dan toch..?)

Geen stomp voorwerp, niets om je

nagels aan te vijlen, no icepic

.

Het slachtoffer

Waar een slachtoffer ontbreekt verschijnen

geen tranen of weduwen in ’t zwart

Verwachtte witte lijnen worden slechts

een donkere vlek, een ziel die ging

markeert iets van een gebeurtenis

.

crime scene

crime scene 2

Geometrisch gedicht

Kunst en poëzie

.

Op de website https://artafterallart.wordpress.com kwam ik een mooi voorbeeld van een gedicht in een vreemde vorm tegen. Wie de website vult en wie erachter Art after all art zit kon ik niet vinden maar de website is de moeite van een bezoekje waard. De ‘Ruit’ is gemaakt door Pieter.

.

ruit_van_pieter

L’histoire se répete

Hugo Pos

.

Uit de fijne bundel erotische gedichten ‘Seks, de daad in 69 gedichten’ vandaag een gedicht van Hugo Pos in twee delen. ‘L’histoire’ en ‘se répête’ .

.

I.  L’Histoire

.

Er was in mijn studententijd

een meisje dat toen heel bereid

zich van haar broek ontdeed en dan

niet wilde dat ik aan haar kwam.

.

II. Se répête

.

Een groet uit het Beloofde Land,

stond op haar ansichtkaart geschreven

de engel met het vlammend zwaard

is, wist ik, op zijn post gebleven.

.

daad521bloemlz

Ik

Maandag in plaats van Zondag

Omdat gisteren de laatste dag was van de Poëziebus geen Herman de Coninck-zondag. Maar speciaal voor alle liefhebbers en fans van de Coninck vandaag dan een gedicht van zijn hand. Vandaag heb ik voor het  gedicht ‘Ik’ uit de bundel ‘Zolang er sneeuw ligt’ uit 1975.

.

Ik

.

Ik, de bij gebrek aan beter

dan maar mezelf zijnde: een soort

De Slegte voor tweedehandse

onverkochte emoties

.

ik kwam jou tegen, je was zo lief

voor mijn melancholie, dat soort

reuma van het gevoelsleven,

maar als ik het warmhield,

bij voorbeeld in jouw armen,

viel het best te harden.

.

Eigenlijk pasten we zo mooi bij elkaar

dat ik sinds je weggaan een derde

ben geworden.

Ik herinner me na twee jaar nauwelijks wie het is

die jou mist.

.

Ik

zolang