Site-archief

Update Poëziewedstrijd

Ongehoord! gedichtenwedstrijd 2014

.

Even een update van de Ongehoord! gedichtenwedstrijd 2014. De gedichten komen druppelsgewijs binnen, elke dag een paar. Het gaat dus goed maar we kunnen nog veel meer inzendingen kwijt. Uiteindelijk mag iedereen meedoen.

Het thema is Ongehoord! daar kun je ongetwijfeld iets mee. Nog even de voorwaarden op een rijtje:

– Per inzender mag 1 gedicht worden ingezonden

– Het gedicht moet in het Nederlands zijn

– Het gedicht mag niet meer dan 30 regels hebben (inclusief witregels)

– Het gedicht moet worden aangeleverd in een word document zonder opmaak, lettertype times new roman, 12 punts letter

– In de mail naar ongehoordgedichtenwedstrijd@gmail.com moeten naam van de dichter (geen pseudoniem) staan. ook al staat de naam in het e-mailadres, toch duidelijk de naam van de dichter vermelden, evenals de titel van het gedicht.

– Er zal een onafhankelijke jury worden samengesteld met namen die niet verbonden zijn aan Ongehoord! Deze namen worden in de loop van dit jaar bekend gemaakt.

– Inzendingen kunnen vanaf 1 februari 2014 tot en met 30 april worden ingezonden.

– Inzendingen die niet voldoen aan deze voorwaarden worden uitgesloten van deelname

– De prijsuitreiking van de Ongehoord! poëziewedstrijd zal plaats vinden in oktober/november 2014.

.

Je hebt nog ruim een maand om in te sturen dus klim in je pen en doe mee!

.

prijs

prijs2

1000 likes

Blog likes

.

Vandaag kreeg ik op mijn reactiepagina het bericht dat mijn blog 1000 likes had gekregen. Nu kan ik daar heel cool over gaan doen maar dat doe ik niet. Ik vind het echt heel bijzonder en fantastisch dat zoveel van mijn lezers mijn dagelijkse blogberichten waarderen en dat willen uitdrukken in een like. Misschien zegt het je niets maar ik zie het als een teken van waardering.

Hartelijk dank voor de aandacht, de reacties en de aanmoedigingen, het doet mij heel goed. Een prima aanmoediging om door te gaan met wat ik doe!

.

likeable-blog-1000-1x

Hallo poëzie

Hello Poetry

.

Er zijn heel veel websites over poëzie en een groot aantal zijn gericht op de gebruikers van deze websites, de contribuanten zeg maar. Je kunt je aanmelden en gedichten plaatsen. In Nederland zijn er verschillende zoals http://www.1001gedichten.nl, http://www.gedichten.nl, http://www.gedachten-gedichten.nl en http://www.gedichtenweb.nl

Ook in het buitenland zijn er vele en ik wilde vandaag een heel aardige behandelen namelijk http://hellopoetry.com/ van Eliot York.

Waarom is deze website nu zo anders of leuker dan een ander? Wat me opviel aan deze website is dat er heel veel poëzie per onderwerp wordt ontsloten en (en dat triggerde me) je kunt op woord zoeken naar gedichten met dat woord in de titel. Om een voorbeeld te geven: Knee. De gedichten die je hieronder vindt met titels als: Knees, On the knee, Knee high, Aching knees, Skinned knees, Elbows and knees en ga zo maar door. Dat de kwaliteit verder gaat dan obligate rijmpjes blijkt uit het volgende gedicht van JoJo Nguyen.

.

On the knee

.

I wanted to kiss
her knee– a sharp
edged, angular,
comic book, superwomen
clean cut, streamlined
down to tapered calf,
to pointing toe-type knee.
Hers wasn’t a square
worker’s padded joint
for kneeling down.
Under sheet and pillow
I once found it
giggling with spastic
warnings!
Her knee was ticklish!
My heart never did
smooch her there,
fearing some reflexive,
paroxysmal laughter
would kick me in mouth.
Ouch. No kisses on the knee.

.

hellopoetry

Vasalis vs Moors

Nu u!

.

In de bijzonder aardige bundel Nu u! uit 2009, van literair productiehuis Wintertuin staan gedichten uit de Nederlandse canon, die op verzoek herschreven zijn door dichters van nu.

In 2012 schreef ik er al eens over en in mijn boekenkast zoekend kwam ik de bundel weer tegen. Daarom vandaag nog een mooi voorbeeld van een gedicht van M. Vasalis, ‘De idioot in het bad’ (uit Parken en woestijnen, 1940) dat door Els Moors is herschreven.

.

En elke keer, dat hij uit ’t bad gehaald wordt,

en stevig met een handdoek drooggewreven

en in zijn stijve, harde kleren wordt gesjord

stribbelt hij tegen en dan huilt hij even.

.

En elke week wordt hij opnieuw geboren

en wreed gescheiden van het veilig water-leven

en elke week is hem het lot beschoren

opnieuw een bange idioot te zijn gebleven.

.

M. Vasalis

vasalis

.

Achter het kniehoge hek liggen velden

zwart van de papaver

en overal aan de kant van de weg liggen lijken

die aarzelen net als hij

en net zoals het licht

.

’s ochtends

.

soms ziet hij ze dansen – de anderen – tussen korenbloem en kamille

ze gaan duizelig maar duizelig waarvan?

hij kan alleen zichzelf omarmen

en hij smoort steeds dezelfde schreeuw

is dat mijn hand? ik zie hem altijd

.

voor het eerst

.

Els Moors

Moors

Met dank aan 

Met dank aan Tzum.info en  Wintertuin

Samizdat dichter

Olga Sedakova

.

Vandaag een gedicht van een zeer geleerde Russische vrouwelijke dichter. Olga Sedakova (1949) is dichter, vertaler, filoloog en Russisch etnografe, ze is doctor honoris causa in de theologie aan de universiteit van Minsk en ze bekleedt de leerstoel van Theorie en Geschiedenis van de Wereld Cultuur in de Faculteit der wijsbegeerte aan de universiteit van Moskou.

Olga Sedakova begon met het doorgeven van haar poëzie als samizdat. De samizdat was een clandestiene circulatiesysteem van geschreven of getypte teksten, geschreven door dissidenten in de Sovjet Unie en in de landen van het voormalig Oostblok.

In 1986 verschenen haar eerste gedichten in Parijs en sinds 1989 publiceert ze in Rusland. Naast eigen werk schrijft ze over Russische schrijvers en dichters en publiceert ze vertalingen van onder andere  Emily Dickinson, Rilke, Heidegger, Claudel, Paul Celan, Ezra Pound en vele anderen.

.

Code

.

Dichter is hij die wil, wat allen

wensen willen. Als een eekhoorn in een molentje

draait hij zijn verbeelde noodlot rond.

Maar zijn stijl, hoog als een dorpel,

voert van een verlicht bordes

in een eindeloos gebied voorbij de polen,

waar hij blijft sjirpen vanaf een speerpunt

als een krekel in het gras van het niet-zijnde.

.

En als we daar een steelse blik op werpen-

is de klank zelf toevallig, als een traan.

.

olga

Met dank aan: ‘Spiegel van de Russische poëzie’, 2000

Eb en vloed

Robert Joseph

.

Robert Joseph was het pseudoniem van Robert Jozef Willibrordus Wieseman (1943-2003). Hij hield zich met poëzie bezig sinds zijn zeventiende jaar  en opende met zijn echtgenote Marijke het PoëZiehuis in hun woonhuis in Duiven. Robert Joseph maakte concrete poëzie, visuele poëzie, doe-poëzie onder de noemer Totaalpoëzie. Zijn werk bestaat hoofdzakelijk uit minimal poetry, installaties en haiku’s.

In de categorie ‘Gedichten in bijzondere vormen’ hier een paar voorbeelden van zijn werk.

.

concrete-poezie - eb en vloed

concrete-poezie - kaarsen

concrete-poezie - ma yuan-2 (1)

.

Meer over het leven en werk van Robert Joseph op: http://www.robertjoseph.nl/index.php?pagina=informatie

Carol

Versvorm

.

De Carol komt van het Italiaanse carola dat stamt uit de Middeleeuwen. Later werd het een religieus lied en heden ten dage is de carol vooral bekend van de Christmas Carol.

Een carol bestaat uit het schema: A1A2 bbbA1 cccA2 ….  dddA1 A1A2 waarbij het refrein af en toe herhjaald mag worden bij een langer gedicht. Het metrum is vrij en de regels kort.

Hieronder een voorbeeld van Aat Terpstra en Ton Schuringa van versopmaat.nl

.

Gedweep met Japan

Ik krijg er wat van

We zijn goed bevriend met een stel in de stad

Hij is heel innemend en zij is een schat

Maar waar wij wat moeite mee hebben is dat

gedweep met Japan

Je komt bij ze binnen, de schoenen gaan uit

De voeten gewassen, met lotus gekruid

Een zijden kimonootje strak op de huid

Ik krijg er wat van

Je zit bij die mensen direct op de vloer

Je krijgt wel een kussen; het helpt je geen moer

Je knabbelt een koekje van vogelenvoer
Gedweep met Japan

Gedweep met Japan

Ik krijg er wat van

Je moet steevast eten en krijgt altijd vis

Alsof dat het enige is dat er is

Ik ben dan zo dat ik mijn biefstukje mis

Ik krijg er wat van

Ze doen wel hun best, maar ja, alles is rauw

De wijn is te warm en de groente te lauw

Als logisch gevolg van traditiegetrouw

Gedweep met Japan

En traditioneel is vooral het bestek

Een bron van frustratie en uren gesprek

Ik krijg visioenen van zuurkool met spek

Ik krijg er wat van

Gedweep met Japan

Ik krijg er wat van

We danken het stel voor het fijne diner

Onvast door de honger en door de sake

Ontvluchten wij, waggelend als een pygmee

’t gedweep met Japan

De tuinvijver glinstert mystiek door de maan

Onwezenlijk kijken de karpers mij aan

Ze eten mijn braaksel en sterven spontaan

Dat krijg je ervan

Gedweep met Japan

Ik krijg er wat van

.

VLAG-JAPAN1

Met dank aan: https://sites.google.com/site/versvormen/

Dit hier

Esther Jansma

.

Van Esther Jansma uit haar bundel ‘Hier is de tijd’ uit 1998 het gedicht ‘Dit hier’.

.

Dit hier

Je loopt op het strand: de zee, de einder,
het geluid dat de kom van de wereld
tot de rand toe vult – nee, kleiner.

Je zet je schoenen in het zand: koeienhuid,
geërodeerde bergen, het een laat
een afdruk na in het ander – nee, anders.

Je bent ergens, het doet er niet toe
waar, altijd aan een rand, dit keer tussen
land en water, het gaat over nu – nee

je ligt op je buik. Zand zingt zich voort
zoals water, geribd. Je kiest de kleinste rib.
Berg. Je kiest de kleinste korrel. Aarde.

.

zand

Klassieke Arabische poëzie

Ibn Hazm

.

Klassieke Arabische poëzie, (waaronder de gedichten uit de mu’allaqat-collectie) maakt deel uit van de opvoeding van iedere ontwikkelde Arabier, en de beroemde klassieke gedichten zijn dan ook algemeen bekend. Vaak worden regels uit zulke gedichten in de eigen verzen opgenomen als teken van eruditie.

Dat dit van alle tijden is blijkt uit een gedicht van de elfde-eeuwse geleerde Ibn Hazm uit Córdoba. Ook Ibn Hazm verwerkte regels uit de mu’allaqat collectie in dit gedicht. Uit de  Mu’allaqa nam hij de versregels:

Van Khawla zijn sporen nog in de vlakte van Thahmad
 als tatoeages, vaag omlijnd, op de rug van een hand.
Ibn Hazm verwerkte deze in het volgende gedicht.
.
.
Aan een lief moest ik denken, zij was mij
Als sporen van Khawla in de vlakte van Thahmad.
Herinneren doe ‘k mij haar vaste belofte
Als tatoeages, vaag omlijnd, op de rug van een hand.
Zo stond ik stil, over haar terugkeer onzeker.
Geen troost; ik weende, deed tranen vloeien tot de morgen,
Tot de mensen mij lang en nadrukkelijk vermaanden
En zeiden: Verman u, ga niet ten onder aan uw zorgen!
De stemmingen, de woede, van haar die ik bemin
Zijn als schepen, in de stromen van Dad voortgedreven;
Ook ’t afwisselend bijeen zijn en gescheiden een schip –
Soms uit de koers, en dan weer recht de steven.
Op welgevallen volgt een tijd van woede,
Zoals bij ’t spel de bergjes zand met de hand verdeeld zijn.
Zij glimlacht naar me, ook al veinst zij boosheid,
En toont daarbij twee snoeren: één paarlen, één robijn.
.
arabische
Met dank aan DBNL.org

Ingrid Jonker

Gedicht

.

Ik had gedacht

Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:

Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen –
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.

Nu weet ik dat onze levens zijn als een lied
waarin de smarttoon van onze scheiding klinkt
en waar alle vreugde terugvloeit in verdriet
en uiteindelijk in onze eenzaamheid verzinkt.

.

jonker

Uit: Versamelde Werke, 1994,  vertaling Gerrit Komrij