Site-archief

Lente in de klas

Gedichten over het onderwijs in Nederland

Toen ik las dat er een vuistdikke bloemlezingen verschenen was getiteld ‘Er hangt iets van lente in de klas…’ met gedichten over het onderwijs, moest ik meteen aan de bloemlezing ‘Soms moet het werkelijk stil zijn‘ uit 2011. Op zichzelf niet verwonderlijk, de samenstellers van die bloemlezing waren Theo Magito (1951) en Henk Sissing (1954), dezelfde samenstellers van deze nieuwe bloemlezing. Ruim vijftien jaar hebben Theo Magito en Henk Sissing gezocht naar de mooiste parels en ze resulteerden in een schatkamer van ruim 800 pagina’s (met circa 900 gedichten) waarin de lezer oneindig kan verdwalen. De bloemlezing ‘Soms moet het werkelijk stil zijn’ zal vast en zeker de basis zijn geweest van deze nog ruimere keuze.

Magito en Sissing, die bij de samenstelling van het boek zijn geholpen door kenners en specialisten, kozen ervoor om te werken met vier secties: onderwijsgedichten in de middeleeuwen, gedichten tot de onderwijswet van 1806, onderwijspoëzie in de 19^e eeuw en gedichten over de 20^e en 21^e eeuw. Iedere sectie is met hulp van Willem Kuiper (UvA), Sarah Van Ruyskensvelde (KU Leuven) en Jacques Dane (Nationaal Onderwijsmuseum) in een historische context geplaatst. Ook Gert Biesta heeft met een voorwoord een duit in het zakje gedaan. Volgens hem werkt een blik op historische gedichten over het onderwijs relativerend, omdat ze laten zien dat veel hedendaagse ideeën en spanningen van alle tijden zijn.

En dat is gelukt want de gedichten gaan over ideeën en verlangens, over schoolvakken, over mensen. Ze zijn dikwijls liefdevol, vaak ironisch en soms kritisch. De teksten zeggen daarbij niet alleen iets over hoe het onderwijs zich in de loop der eeuwen heeft ontwikkeld, maar ook over hoe de poëzie zelf is veranderd. Het vuistdikke boek bevat allerlei soorten gedichten waarin zich een voorzichtig patroon aftekent van strakke en vormvaste poëzie met een serieuze toon, naar speelse en vrije gedichten.

De bundel ‘Er hangt iets van lente in de klas…’ is een verzameling van allerlei soorten poëzie: vormvaste gedichten en vrije verzen, prozaïsche gedichten, liedteksten, en zelfs soms visuele poëzie. De gedichten hebben thema’s als het leven op de basisschool, of op het voortgezet onderwijs. Er zijn gedichten over leraren of gedichten bezien vanuit hun perspectief van de leerlingen. Soms zijn kinderen aan het woord, dan weer hun ouders.

Uit de bundel nam ik het gedicht ‘Na de schooltijd’ van dichter Johanna Kruit (1940).

Na de schooltijd
.
Ik doe mijn ogen op een kiertje dicht.
De wolken zeilen hoog voorbij. Ik lig
languit. Gras kriebelt mijn gezicht.
.
Ik denk aan dingen die ik nog niet weet.
Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft
en waarom water van de zee beweegt.
.
Er komt een vlinder even zitten op een bloem.
Ik plaag hem met het puntje van mijn schoen
en sta weer op: ik moet nog huiswerk doen.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Gedichten in thema's

Een reactie plaatsen

Tags: 1806, 1940, 1951, 1954, 19e eeuw, 2011, 2025, 20ste eeuw, 21ste eeuw, 800 pagina's, 900 gedichten, bloemlezingen, dichtbundel, dichter, Er hangt iets van lente in de klas..., gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Gert Biesta, Henk Sissing, ironisch, Jacques Dane, Johanne Kruit, kritisch, KU Leuven, liedteksten, liefdevol, Na de schooltijd, Nationaal Onderwijsmuseum, onderwijsgedichten, onderwijswet, ontwikkeling van de poëzie, poëzie, poëziebundel, prozaïsche gedichten, Sarah Van Ruyskensvelde, Soms moet het werkelijk stil zijn..., Theo magito, UVA, Visuele poezie, Voorwoord, vormvaste gedichten, vrije verzen, Willem Kuiper

Het is warm in de hivemind

7 mei

Geplaatst door woutervanheiningen

Maxim Garcia Diaz

Op dit blog reageerde Ariel Alvarez op mijn vraag om dichters op verzoek, met ‘Maxime Garcia Diaz’. Aan dat verzoek ga ik nu voldoen.

In 2021 debuteerde de Nederlands-Uruguayaanse Maxime Garcia Diaz (1993) met de bundel ‘Het is warm in de hivemind’. Deze bundel maakte heel wat los bij poëzie-lezend Nederland. De Poëzie van Garcia Diaz is zo anders dan wat onder poëzie werd verstaan. De uitgeverij schrijft hierover:

‘Het is warm in de hivemind’ is een weerspannige en opstandige bundel, een revolutie van vele gezichten. Een internet dat alleen op papier had kunnen bestaan, omdat het gulzig die papieren grenzen wil verleggen, gretig wil botsen met wat ogenschijnlijk onwrikbaar vaststaat. Het is een bundel die zich naar een onzuiver, ambigu, radicaal meerstemmig, meertalig en meervoudig lichaam beweegt. Naar een “wij de generatie, wij het politieke collectief, wij de meisjes.” En dat doet vanuit woede, pijn en verdriet, maar ook vanuit “de hang om iets open te rijten.”

Zelf zei Garcia Diaz over haar debuut: “Ik was aan het spelen, having fun,” vertelt Maxime Garcia Diaz. “Maar ik kon die reactie van mijn meelezer begrijpen. Voor mij voelde het ook niet als een herkenbaar gedicht. Maar was dat erg? Kan een Wikipedia-citaat over een scheikundig element bestaan in een Nederlandstalig gedicht? Leeft een URL nog op papier? Mogen al die roze kleurtjes en taartemoji’s wel of is dat too much, hysterisch of aanstellerig? Al die vragen speelden, en tegelijk besefte ik dat dat precies was wat ik wilde.”

De bundel werd lovend ontvangen en bekroond met de C. Buddingh’ prijs voor het beste poëziedebuut. Garcia Diaz had al werk gepubliceerd in De Revisor, Deus Ex Machina, Samplekanon, De Internet Gids, Yes The Void en De Optimist. Ze studeerde Cultural Analysis aan de Universiteit van Amsterdam. In 2019 won ze het NK Poetry Slam.

Persoonlijk hou ik wel van poëzie die de grenzen opzoekt, vernieuwd en tegelijkertijd begrijp ik de poëzieliefhebbers die van deze soort modernistische poëzie weinig tot niets begrijpen. Het is de ontwikkeling van de taal, van de poëzie, en soms schuurt die (daarin herken ik me in de woorden van Daniel Dee dat poëzie moet schuren) maar er schuilt ook schoonheid in wat nieuw en anders is. Niet voor niets probeer ik ook in dit blog de rafelranden van de poëzie te behandelen en te beschrijven. Uit de bundel koos ik voor het lange gedicht ‘Original Innocence’ waarin alle hierboven genoemde elementen uit haar poëzie naar voren komen.

Original innocence

diep in het systeemgeheugen

klopt een zacht en half vergeten orgaan

er staan onzuivere taken aan de horizon

de geschiedenis verslond een tweelingzusje in de baarmoeder

een geboren winnaar, al drieduizend jaar ☾ maar fantoomlichamen

zijn altijd al bestand geweest tegen burgeroorlogen, familiedrama’s

a lawyer for the prosecution heard of a human chimera in new england

de geschiedenis droomt dat zijn tanden uitvallen

zijn psychiater zegt dat hij bang is om iets kwijt te raken

(vaste grond onder de voeten, vanzelfsprekendheid)

de geschiedenis heeft anxieties en dat is onbekend terrein

soms ruikt hij verdampend kwik, een vleugje

in 1953 a human chimera was reported in the british medical journal

found to have blood containing two different blood types

her twin brother’s cells living in her body

kwikzilver is reukloos de geschiedenis begrijpt het ook niet

steeds vaker ziet hij onmogelijkheden ☾ normaal

weet de geschiedenis alles zijn lichaam

een doorgrondelijke machine zijn hersenen

grijs en glanzend

the dead twin is compressed

into a flattened, parchment-like state

known as fetus papyraceus

☿☿☿

weilanden onder de zeespiegel

de witte wieven ☾ korengeesten

daal af naar een vergeten wortelstelsel

het is tijd om weer te leren

kronkelen, weilanden onder

een fonkelende spiegel

ik ben een geest geworden en zo

heb ik de geschiedenis overleefd

perkamentachtig

hoe de beeldwit verandert in de dertiende eeuw

’s nachts dode zielen begraaft

niet kan slapen, dwaallichtje

maar fantoomledematen kunnen niet breken

de onsterfelijkheid van ectoplasma

er bestaat ook een duistere vorm

die de korenhalmen afsnijdt en zo zorgt

voor vreemde figuren in het korenveld

het wezen is polymorf

al drieduizend jaar voel ik het dansen op mijn graf

☿☿☿

de lijkengeur van de eenentwintigste eeuw

de vleesvliegen arriveren, abject grijs

dit is mijn kleine en kinderlijke verzet

tegen een regime van verstaanbaarheid

methodologie van de aasgier

these are my materials, exposed

in all their impurity ♡

☿☿☿

a chimeric mouse with its offspring; note pink eye

dit mes is niet subtiel genoeg

deze tanden niet prehistorisch

genoeg

de xenofeministen schrijven

we want neither clean hands

nor beautiful souls,

neither virtue nor terror.

we want superior forms

of corruption

dit is een duistere meisjesgeschiedenis

dit is een arsenaal aan fantoomwapens

de geschiedenis pulkt aan zijn wondkorstjes

met elke seconde die wegtikt wordt hij verdrietiger ☾ het lichtroze

van zijn nagelriemen en de huidschilfers onder zijn nagelrandjes

een afbrokkelend heden ☾ als zijn psychiater de thee inschenkt

begint de geschiedenis kinderlijk

en schokkerig te huilen

een haperende machine

een verwrongen tweelingzusje

aaseter, dwaallichtje, herrijst uit de ruïne

van een doodgeboren eeuw

het kwik verdampt

op een dag wordt de geschiedenis wakker

zacht en angstig

en is niet langer alleen in zijn lichaam

Geplaatst in Dichter op verzoek, Favoriete dichters, jonge dichters

4 reacties

Tags: 1993, 2019, 2021, Ariel Alvarez, beste poëziedebuut, C. Buddingh' prijs, Cultural Analasis, De Internet Gids, De Optimist, De Revisor, Deus ex Machina, dichtbundel, dichter, Dichter op verzoek, emoji's, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, grenzen verleggen, Het is warm in de hivemind, internet, Jonge dichter, lovende kritieken, Maxime Garcia Diaz, meerstemmig, meertalig, Nederlands-Uruguayaans, NK Poetry Slam, Original Innocence, poëzie, poëziebundel, radicaal, rafelranden van de poëzie, revolutie, Samplekanon, schuren, URL, UVA, Wikipedia-citaat, winnaar, Yes The Void

Nu het nog licht is

23 apr

Geplaatst door woutervanheiningen

Tom van Deel

Betty van Rijk stelde voor om het gedicht ‘Dit moment’ van Tom van Deel hier te plaatsen in het kader van dichter op verzoek. Omdat ik dit gedicht al plaatste op 9 juni 2021 zal ik vandaag een ander gedicht van Tom van Deel hier plaatsen. Van Deel (1945-2019) was dichter en literatuurcriticus. Van Deel was van 1969 tot 2008 literair recensent van het dagblad Trouw. Ook was hij een van de oprichters van het literaire tijdschrift De Revisor, waar hij tot 1981 redacteur was. Van 1971 tot 2006 was Van Deel docent moderne Nederlandse letterkunde aan het Instituut voor Neerlandistiek van de Universiteit van Amsterdam.

Van Deel debuteerde in 1969 met de bundel ‘Strafwerk’ waarna nog vele andere dichtbundels zouden volgen. In 1987 ontving hij de Jan Campert-prijs voor zijn bundel ‘Achter de waterval’. Ik heb dus voor een ander gedicht gekozen en wel het titelgedicht van de bundel ‘Nu het nog licht is’ uit 1998.

Nu het nog licht is

Nu het nog licht is zou ik graag
een ander willen zijn, een haas
die zich een hoed opzet en man wordt.
Door de spiegel wil ik gaan, raadsels
van aangezicht tot aangezicht
bezien, en weten dat ik niet alleen
een haas ben maar in ’t licht van deze
spiegeling een man met hoed, een ander
dan men kent, niet bang voor jagers
of voor strikken, mijn eigen jager zelfs
mijn eigen strik verschijnt daar
in het licht als man met hoed.

Geplaatst in Dichtbundels, Dichter op verzoek, Favoriete dichters

2 reacties

Tags: 1945, 1969, 1971, 1987, 1998, 2006, 2008, 2019, Achter de waterval, Betty van Rijk, de Jan Campert-prijs, De Revisor, debuut, dichtbundel, dichter, Dichter op verzoek, Dit moment, docent, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Instituut voor Neerlandistiek, literair recensent, literair tijdschrift, literatuurcriticus, Moderne Nederlandse Letterkunde, Nu het nog licht is, oprichter, poëzie, poëziebundel, Strafwerk, T. van Deel, titelgedicht, Tom van Deel, Trouw, UVA, zondag

Bijna 50

22 apr

Geplaatst door woutervanheiningen

Peter van Lier

Peter van Lier (1960) studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam, maar besloot zich als dichter en essayist verder te ontwikkelen. Zijn werk verscheen onder meer in: Nieuw Wereldtijdschrift, Optima, De Zingende Zaag, De Gids, De Vlaamse Gids, Tirade, De Revisor, DW B, Het Liegend Konijn, Kluger Hans, Poëziekrant en Parmentier.

Van Lier debuteerde als dichter in 1995 met de dichtbundel ‘Miniem gebaar’. Voor zijn werk ontving hij de Poëzieprijs van de Vlaamse Gids ( voor zijn debuut) en de Jan Campert-prijs. Zijn bundel ‘Zes wenken voor muggen aan de deur’ was kwartaalkeuze van de Poëzieclub.

In 2016 verscheen zijn bundel ‘Laaglandse remedies’ waar een gedicht in staat dat voor een aantal personen dit jaar opgaat waaronder Marie-Anne, mede initiatiefnemer van MUGzine. Het gedicht is getiteld ‘Bijna 50’.

Bijna 50

Om te beseffen:

natuur piekert niet.

Mijn vriendin keert terug van een

cursus

enten,

gedecideerd. Waarom treuren over de afwezigheid van

bijen, want

ook

in stilte zullen door de

knieën

gaan: de velen tot

watertanden bereid.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters

Een reactie plaatsen

Tags: 1960, 1995, 2016, Bijna 50, De Gids, de Jan Campert-prijs, De Poëziekrant, De Revisor, De Vlaamse Gids, De Zingende Zaag, debuut, dichtbundel, dichter, DW B, filosofie, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, het Liegend Konijn, Kluger Hans, kwartaalkeuze, Laaglandse remedies, Marie-anne Hermans, Miniem gebaar, MUGzine, Nieuw Wereldtijdschrift, Optima, Parmentier, Peter van Lier, poëzie, poëziebundel, poëzieclub, Poëzieprijs van de Vlaamse Gids, Tirade, UVA, Zes wenken voor muggen aan de deur

Stop de bom

4 nov

Geplaatst door woutervanheiningen

J.C. Aachenende

Afgelopen zondag besprak ik met een paar vrienden dichters en kreeg ik de vraag of er dichters zijn die ik niet ken (van naam of anderszins). Uiteraard gaf ik op die vraag het enige antwoord wat je kan geven namelijk dat er nog altijd veel dichters zijn die ik niet ken (al worden het er wel steeds minder). En er komen steeds weer dichters bij. Poëzie is levenslang kortom.

Maandag las ik op Facebook een bericht van Jos van Hest dat dichter J.C. Aachenende was overleden op 90 jarige leeftijd. J.C. Aachenende is het pseudoniem van Dr. Isaak van der Sluis, voormalig dermatoloog en docent aan de Universiteit van Amsterdam. Jos schrijft dat hij hem kende als een erudiete, scherpzinnige, geestige en soms vileine schrijver en dichter, die tot drie jaar geleden vrijwel elk Open Podium in de OBA (de bibliotheek van Amsterdam) bezocht, waar hij met zijn sonoor-rasperige stem het ene grappige gedicht na het andere schrijnende voorlas.

Het deed mij meteen denken aan Wim den Hertog, een oudere man die bij de open podia van toen nog Ongehoord Rotterdam, op het open podium altijd zijn gedichten de zaal in baste. Uiteraard ben ik op zoek gegaan naar meer informatie over J.C. Aachenende. Zo las ik op de website van Meander dat hij een aantal bundels heeft gepubliceerd zoals ‘Tegengif’ (2003), ‘Het leven is gezelligheid’ (2005) en ‘Vreten op aarde’ (2008), ‘Met weemoed’ (2011), ‘Gedichten en gedachten’ (2015) en ‘Tweeënveertig gedichten vol vuur en vaart’ (2016).

In zijn rouwadvertentie stond uiteraard een gedicht van zijn hand dat ik jullie niet wil onthouden omdat het mij uit het hart gegrepen is.

Mijn huis is maar een boekenkast

waarvan ik als gedulde gast

nou ja, bibliothecaris dan

mag wonen; ’t is een labyrinth

waarin ik, wat ik weet en ken

nooit vind, en zelfs verloren ben

Uit zijn bundel ‘Met weemoed’ komt het gedicht ’21 november’ over de grote demonstratie tegen de Neutronenbom in Den Haag in 1981.

21 november

De Vrede is een hond
die keft en gromt
en bijt, en laat z’n tanden zien.
Hij blaft en kwijlt
z’n valse taal: de vredeszwendel.

De Vrede ijlt z’n roep vooruit,
hij scheurt het vlees
van ‘t bot: z’n vreten.
Hij kraakt het been. Hij knaagt,
een bloedhond die in meutes jaagt.

Sla hem de tanden uit z’n mond.
De Vrede is een valse hond.

Geplaatst in (bijna) vergeten dichters, Bibliotheken, Dichtbundels, Favoriete dichters, Ongehoord!, Poëziepodia

Een reactie plaatsen

Tags: 1932, 2003, 2005, 2008, 2011, 2015, 2022, dermatoloog, dichtbundel, dichter, docent, dood, Dr. Isaak van der Sluis, erudiete man, gedicht, gedichten, gedichten en gedachten, gedichtenbundel, Het leven is gezelligheid, J.C. Aachenende, Jos van Hest, Met weemoed, OBA, Ongehoord Rotterdam!, open podium, Overleden, poëzie, poëziebundel, rouwadvertentie, schrijver, Tegengif, Tweeënveertig gedichten vol vuur en vaart, UVA, Vreten op aarde, Wim den Hertog, Youtube

Kwaad gesternte

24 mei

Geplaatst door woutervanheiningen

Hannah van Binsbergen

Hannah van Binsbergen raakte op 13-jarige leeftijd geïnspireerd door het werk van dichter Hans Lodeizen. Zij studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Ze was (in 2017) de eerste debutant die de VSB Poëzieprijs won voor ‘Kwaad gesternte’ (uit 2016). Zij is ook de jongste dichter (1993) die door Ilja Leonard Pfeijffer werd opgenomen in ‘De Nederlandse poëzie van de twintigste en de eenentwintigste eeuw in 1000 en enige gedichten’.

De gedichten van Hannah van Binsbergen gaan over werk, privacy en seksueel geweld, over terroristische uilen en zwarte magie. Zij schrijft geëngageerde poëzie over mensen die zich buiten de gebaande paden begeven. Ze streven ‘naar iets anders dan twee kippen en een oude Opel’. Vaak willen ze een bos in rennen, ontsnappen aan de maatschappij. Zelf is Hannah ook gesteld op haar privacy: ze bezit geen smartphone en is niet actief op sociale media.

Hannah van Binsbergen publiceerde drie dichtbundels: Bedoeld voor Van Oorschot (2014), Kwaad gesternte (2016) en Mijn leven is een schetsblad (2017).

Piet Gerbrandy noemt haar in een artikel uit 2016 in De Groene Amsterdammer, een ‘representante van haar generatie’, omdat ze een politiek betrokken toon aanslaat in haar gedichten, net zoals onder meer dichters Maarten van der Graaff, Frank Keizer en Arno Van Vlierberghe.

Uit ‘Kwaad gesternte’ het titelgedicht.

Kwaad gesternte

Het is woensdag en ik mag een harnas kiezen dat geweld
op afstand houdt, in alliantie met de Vijanden van Vernedering.
Als ik mijn benen weer bij elkaar doe, word ik moeier en moeier;
ik kan wachten in mijn wapenrusting of het rokje dat hij mooi vond, hij
zal niet komen. Ik bijt hem, hij moet het afleren.
Als ik mijn ogen open is alles verloren, dan moet ik meegaan
naar het gat in de geschiedenis. Van alle marsen die jullie kunnen
lopen, jullie die ik mijn broeders noem, waarom is er niet één
die niet vooruitgaat?

Ik kan niet kiezen. Mijn vrienden willen mij niet helpen en mijn vijand
die een vaste vorm begint te krijgen aan de randen van mijn angsten
spreekt bemoedigende woorden.
Hebben jullie wel eens aan het kwaad gedacht dat in de situatie schuilt?
Het harnas dat ik kies zal hopelijk mijn geur verhullen.
Als ik mijn benen bij elkaar doe, is alles verloren.
Mijn harnas klinkt me vast aan dit moment, waar iets herinnerd
en iets beloofd wordt en dit gesternte staat boven mijn hele generatie.

Ik heb weinig hoop zonder jullie, maar jullie geven me niets
wat ik niet snel en zo vernederend zacht moet laten gaan,
jullie die ik mijn broeders noem, een droom
die het dagelijks leven stuk kan slaan, is dat
waarom we vooruitgaan?
Zolang ik niet mijn ogen open, lig ik in zijn armen.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, jonge dichters

2 reacties

Tags: 1993, 2014, 2016, 2017, Arno Van Vlierberghe, Bedoeld voor Van Oorschot, De Groene Amsterdammer, De Nederlandse poëzie van de twintigste en de eenentwintigste eeuw in 1000 en enige gedichten, de VSB Poëzieprijs, debuutbundel, Dichtbundels, dichter, filosofie, Frank Keizer, geëngageerde poëzie, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Hannah van Binsbergen, Hans Lodeizen, Ilja Leonard Pfeijffer, Kwaad gesternte, Maarten van der Graaff, Mijn leven is een schetsblad, Piet Gerbrandy, poëzie, poëziebundel, politiek betrokken, privacy, representante van haar generatie, seksueel geweld, terroristische uilen, UVA, Werk, zwarte magie

1,71

19 dec

Geplaatst door woutervanheiningen

Demi Baltus

Demi Baltus (1998) studeert geneeskunde aan de UVA en in 2015 won ze met haar poëzie de Velser Inter Scolaire (een algemene podiumkunsten wedstrijd voor middelbare scholieren in Gemeente Velsen). Ze schrijft poëzie in de vorm van klankgedichten. In haar werk is klank en ritme heel belangrijk (wat ook blijkt uit het gedicht hieronder).

Haar gedichten luisteren net zo makkelijk weg als popsongs want zegt ze: “Ik wil dat mensen wakker blijven”. Afgelopen jaar was Demi één van de deelnemende dichters van de Poëziebus.

Uit de lesbrief van ‘Doe Maar Dicht Maar 2014-2015’ de docentenhandleiding het gedicht 1,71 van Demi.

1,71

Ik ken jou

Hoofd, schouders, knieën, teen

de stressvlek in je nek

en het trillen van je been

De glinstering in je ogen

en de woorden op je tong

De sproetjes op je neus

waar ik nog liedjes over zong

Ik ken je handen

koud maar veilig

De eerste haartjes op je kin

het puntje van je neus

en je hoofd van binnenin

Ik ken je lijfgeur als geen ander

Jouw lippen op mijn mond

Jouw 1,71

Mijn voeten van de grond

Demi in actie tijdens de Poëziebus toer in Antwerpen.

Geplaatst in Favoriete dichters, Poëziebus

Een reactie plaatsen

Tags: 171, 1998, 2014-2015, 2015, Antwerpen, Demi Baltus, dichter, docentenhandleiding, Doe maar dicht maar, gedichten, Gemeente Velzen, geneeskunde, klank, klankgedichten, poëzie, Poëziebus, popsongs, ritme, UVA, Velser Inter Scolaire

Veel voor weinig

12 nov

Geplaatst door woutervanheiningen

De boekenkast van Lucebert

Stichting Perdu staat voor het uitdragen en ontwikkelen van de poëzie in het Nederlandse taalgebied in samenhang met andere kunsten. Daartoe brengt zij op haar podium experimentele en geëngageerde vormen van literatuur met de dichtkunst als focus en reflectie als uitgangspunt.

Bij Poëziecentrum Perdu wordt op 1 december een feestelijke bijeenkomst georganiseerd rond het thema ‘De boekenkast van Lucebert’. Naast een film en een voordracht van Lisa Kuitert (als hoogleraar Boekwetenschap verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en schrijfster van ‘De lezende Lucebert’) wordt er een verkoop georganiseerd van een deel van het nagelaten boekenbezit van Lucebert. Een deel van zijn uitgebreide bibliotheek is op verzoek van de erven Lucebert geschonken aan Perdu.

De boeken worden in pakketjes van steeds 4 exemplaren verkocht voor € 12,- per stapeltje. Een aantal van de boeken bevat een handtekening of een stempel en ben je niet tevreden met een titel in je pakket dan kun je deze achteraf met andere kopers ruilen.

Geplaatst in Nieuws

Een reactie plaatsen

Tags: Amsterdam, Bibliotheek, boeken, boekenkast, bundels, De lezende Lucebert, dichter, erven Lucebert, Experiment, film, gedicht, gedichten, hoogleraar, Lisa Kuitert, Lucebert, Perdu, poëzie, stichting Perdu, UVA, voordracht

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

Site-archief

Lente in de klas

Gedichten over het onderwijs in Nederland

Het is warm in de hivemind

Maxim Garcia Diaz

Original innocence

Nu het nog licht is

Tom van Deel

Bijna 50

Peter van Lier

Stop de bom

J.C. Aachenende

Kwaad gesternte

Hannah van Binsbergen

1,71

Demi Baltus

Veel voor weinig

De boekenkast van Lucebert

MUGZINE

MUGBOOKS

Meest recente berichten

Categorieën

Archief

Meta

Ik neem deel aan:

Ik neem deel aan:

Zichtbaar alleen

Follow Blog via Email

Twitter Updates

Blog statistieken

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

Site-archief

Gedichten over het onderwijs in Nederland

Dit delen:

Maxim Garcia Diaz

Original innocence

Dit delen:

Tom van Deel

Dit delen:

Peter van Lier

Dit delen:

J.C. Aachenende

Dit delen:

Hannah van Binsbergen

Dit delen:

Demi Baltus

Dit delen:

De boekenkast van Lucebert

Dit delen:

MUGZINE

MUGBOOKS

Meest recente berichten

Categorieën

Archief

Meta

Ik neem deel aan:

Ik neem deel aan:

Zichtbaar alleen

Follow Blog via Email

Blog statistieken