Site-archief
The lost rider
The Corvina book of Hungarian verse
Eind jaren negentig van de vorige eeuw en begin van deze eeuw kwam ik met enige regelmaat in het plaatsje Hatvan in Hongarije.
Wat me meteen al opviel was de kennis van dichters en gedichten bij de Hongaarse bevolking. Waar hier in Nederland een enkeling een gedicht uit zijn of haar hoofd kan opzeggen, bleken in Hongarije vrijwel alle leerlingen van het voortgezet onderwijs hele lange gedichten van beroemde en bekende Hongaarse dichters te kunnen declameren. Van Tünde Kassa, mijn Hongaars-Engelse tolk en steun en toeverlaat in die tijd kreeg ik het boek ‘The lost Rider; a bilingual anthology’ met als ondertitel: The Corvina book of Hungarian verse. In dit boek is een overzicht opgenomen van de belangrijkste Hongaarse dichters 1550 tot 1991.
De titel van mijn derde bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’ is een zin uit een van de gedichten van Juhász Gyula. De bibliotheken in Hongarije zijn vrijwel allemaal vernoemd naar dichters en schrijvers. De bibliotheek in Hatvan had de naam Endre Ady naar de gelijknamige dichter die leefde van 1877 tot 1919.
Hier is een gedicht (in het Engels vertaald) van hem.
.
Autumn appeared in Paris (Párisban járt az ósz)
.
Autumn appeared in Paris yesterday
silent down st. Michels its swift advance,
in stifling heat under unmoving branches
we met as if by chance.
.
Ambling in the direction of the Seine
my soul was brent with tiny shreds of song:
dark things, oddments, squibs, laments, which wispered
that death would not be long.
.
Autumn caught up and mumbled in my ear,
the entire boulevard trembled to the eaves,
ts, ts… along the street as if half jesting
flew bright-eyed civic leaves.
.
A moment; summer hardly had drawn breath
but autumn was on its cackling way and now
was gone and I the only living witness
under the creaking bough.
.
fragment
Strak festival
.
Op het Strakfestival in juli zal ik een nieuwe serie gedichten voordragen. Reasons to be cheerful part one, two and three.
Dit is een fragment van part two: First love.
.
Het kleedhokje is van haar
aan alles voel en ruik je dat. Ze
gooit een jurkje over de muur
‘Deze is toch veels te groot schatje!’
Binnenkort meer info over het Strak festival en dit gedicht.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 52: Op een paal
.
Langs de zeesluizen van Delfzijl staat deze paal met een deel van het gedicht ‘Eend’ van Tonnus Oosterhof.
.
Eend
Het water weegt het schip op zijn hand
verwittig de hemel, wij zijn van het land
de groene vlakte uit
de groene vlakte in
vlak boven zijn eigen schaduw
vliegt groen bruin de eend
alles wat hij snatert
meent de eend
Houd in de sluis je haken thuis
bruin in de lucht wit
groen
zichzelf vindt de meeuw
een vliegende vishaak
de meeuw wiegt op het licht
de grijze vlakte af
de grijze vlakte op
de sluis heeft zijn mond open gedaan
ver wittig de wolken wij komen er aan
wit in de lucht
de schaduw weegt de eend
grijs in de lucht
ver heen meeuw
.
E.E. Cummings
Gedicht
Zoals de vaste lezer van dit blog weet heb ik een groot zwak voor de dichter E.E. Cummings.
Edward Estlin Cummings (14 oktober 1894 – 3 september 1962) of E. E. Cummings zoals de wereld hem kent of vaker geschreven met kleine letters e.e. cummings, was een Amerikaans dichter, schilder, essayist, en (toneel)schrijver. Hij schreef in totaal ca. 2900 gedichten, een autobiografische roman, 4 toneelstukken en verschillende essays. Hij wordt herinnerd als een van de meest toonaangevende en popoulaire dichters van de 20ste eeuw. Zoals e.e. kon spelen met taal was uniek. Hier nog een prachtig voorbeeld.
2 litlle whos
.
2 little whos
(he and she)
under are this
wonderful tree
.
smiling stand
(all realms of where
and when beyond)
now and here
.
(far from a grown
-up i&you-
ful world of known)
who and who
.
(2 little ams
and over them this
aflame with dreams
incredible is)
.
Sport gedicht
Grantland Rice
Vanmorgen in de Volkskrant wordt een strofe uit een gedicht van Grantland Rice geciteerd. Het citaat staat in een uitgebreid stuk over het EK voetbal. In 1941 schreef Rice in zijn gedicht ‘Alumnus Football’ :
.
For whem the One great scorer comes
To mark against your name
He writes – not that you won or lost-
But how you played the game
.
Een mooi citaat ware het niet dat Grantland Rice schreef over American Football en dat is toch echt een heel andere tak van sport, Voor het hele gedicht: http://runalot.blogspot.nl/2007/12/alumnus-football-by-grantland-rice.html
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 51: Op enorme tekstrol
Dit is een Waka gedicht op een schilderijrol met kraanvogels door Hon’ami Koetsu (1558 – 1637) uit de Edo periode, uitgevoerd in goud en zilver pigment door Tawaraya Sotatsu. Deze rol toont 1 van de 36 gedichten die bekend staan als de Sanjurokkasen. Te zien in het nationaal museum van Kyoto. Dus niet alleen een gedicht op een bijzondere plek maar ook in een bijzondere vorm.
De optimist
Gedichten gepubliceerd
Van de redactie van de Optimist (digitaal cultureel magazine) heb ik bericht gekregen dat 3 van mijn gedichten worden gepubliceerd in dit magazine. Wanneer precies staat nog niet vast, in de loop van deze zomer.Dit zijn de titel die gepubliceerd worden.
– Noodzaak van het gunnen
– Mae West sofa
– Een man een mens
.
Voor meer informatie over de Optimist: www.deoptimist.net
Gedichten in vreemde vormen
Irene Wiersma
.
Ik schreef al eerder over Irene Wiersma of Flux onder welke naam ze ook optreedt. Dit is een beeldgedicht vanhaar in de vorm van een paraplu.
.
voor meer info over Irene Wiersma: www.irenewiersma.nl
Schrammenbloed
Dichtbundel van Ronald van Noorden
Via de mail kreeg ik van mijn collega Yvon (bestuur Ongehoord!) een bericht en Pdf document toegestuurd van Ronald van Noorden. de Pdf bevat de integrale inhoud van zijn nieuwe dichtbundel Schrammenbloed. Toen ik het eerste gedicht las was ik fan. Dit gedicht Lada deed me erg herinneren aan de eerste auto waarmee ik rondreed met vrienden, nadat ik mijn rijbewijs had gehaald. Ik heb Ronald gemaild en gevraagd of ik het gedicht hier mag publiceren. Dat mocht en daarom :
.
Lada
.
We noemden haar Lada,
niet van huis uit haar naam,
een sloom hippievriendinnetje,
uit zichzelf onbewogen.
.
We sleutelden hardhandig
aan haar wezen, staken om haar
de koppen bij elkaar, haar
belagend met geërfd gereedschap.
.
Toen was zij klaar, een vervaarlijk
clubhuis op wielen, we lapten
de man een paar tientjes
en staken de hemel in brand.
.
Maakt het uit waar je heengaat?
Je neemt een afrit als elke afrit
in de richting van zomaar een
stad, een strand, je vergeet dat
.
plaatsen namen hebben. Voeten die
ons jeukten werden wapens op
het gaspedaal, toevallige liftsters
kregen de rit van hun leven.
.
Nachtelijke ritten waarbij het licht
voor een moment gedoofd werd
en wij – met donkerte in zicht –
genoeglijk met ons leven speelden.
.
Nee Lada, we namen je niet mee
uit wandelen. Je zou ons liefje
worden voor een snel seizoen
dat ergens in een sloot belandde.
.
Schrammenbloed
Auteur: Ronald van Noorden
© 2012 Uitgeverij Cum Suis
isbn: 978 90 818902 0 5
Voor meer informatie: ronaldvannoorden@hotmail.com













