De zelfverkozen dood
Rogi Wieg
.
Tien jaar geleden (ruim) was het een zwaar jaar voor de poëzie. Binnen een jaar pleegden maar liefst drie bekende Nederlandse dichters zelfmoord; Rogi Wieg (1962-2015), Joost Zwagerman (1963-2015) en Wim Brands (1959-2016). Drie generatiegenoten ook nog. In de geschiedenis zijn zij niet de enige dichters die zich van het leven beroofden, wat denk je van Jan Arends (1925-1974), Halbo C. Kool (1907-1968) en Jan Emmens (1924-1971). De bekendste dichter uit de 19e eeuw is François Haverschmidt (1835-1894) bekend onder zijn pseudoniem Piet Paaltjens. En kijken we nog verder terug dan is er in de 18e eeuw nog de Friese jonker Willem van Haren (1710-1768).
Uiteraard zijn er ook in het buitenland beroemde dichters die zichzelf van het leven beroofden: de bekendste Vlaming is natuurlijk Jotie ‘T Hooft (1956-1977), en de bekendste Amerikaanse dichter Sylvia Plath (1932-1963). Als je kijkt naar schrijvers (dus geen dichters) dan is de lijst nog veel langer. In 2015 wijdde de Volkskrant nog een artikel aan het fenomeen onder de kop ‘Waarom komt zelfmoord onder schrijvers relatief vaak voor?’. Ik weet niet of dit echt zo is (wie werden er meegenomen in het vergelijkend onderzoek?) maar elke zelfmoord is er een teveel. En de dichters die zelfmoord pleegden worden gemist.
Gelukkig is er altijd het werk van deze dichters. Zoals van Rogi Wieg. In 2015 verscheen bij uitgeverij In de Knipscheer ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’ een bloemlezing uit het poëtisch oeuvre van Rogi Wieg, samengesteld en ingeleid door Peter de Rijk. Uit deze bundel koos ik het gedicht ‘In de zin dat ik het sterven niet ken’ dat oorspronkelijk verscheen in ‘De kam’ uit 2007.
.
In de zin dat ik het sterven niet ken
.
Ik zou me niet laten verleiden
door de vrouw, kennis laat me koud.
Het eeuwige leven,
.
in de zin dat ik het sterven niet ken,
een schildpad liggend op zijn rug,
die betekenis ken ik dan niet.
.
De appel niet hebben gezien,
de beet niet hebben gevoeld,
niet weten dat onder de schil de patholoog
aan het werk is.
.
God niet hebben gezien of gesproken.
Ik ben een alleswetende slak,
ik zou me niet laten verleiden.
.
Geplaatst op 16 juni 2026, in Dichtbundels, Favoriete dichters en getagd als 1710, 1768, 1835, 1894, 18e eeuw, 1907, 1924, 1925, 1932, 1956, 1959, 1962, 1963, 1968, 1971, 1974, 1977, 19e eeuw, 2007, 2015, 2016, Amerikaanse dichter, België, Bloemlezing, De Kam, dichtbundel, dichter, Even zuiver als de ongeschreven brief, François HaverSchmidt, Friese jonker, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, generatiegenoten, Halbo C. Kool, In de zin dat ik het sterven niet ken, Jan Arends, Jan Emmens, Joost Zwagerman, Jotie 'T Hooft, Peter de Rijk, Piet Paaltjens, poëzie, poëziebundel, pseudoniem, Rogi Wieg, samensteller, schrijvers, Sylvia Plath, Vlaamse dichter, Vlaanderen, Volkskrant, Willem van Haren, Wim Brands, zelfdoding, zelfmoord. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.





Een reactie plaatsen
Comments 0