Categorie archief: Favoriete dichters

Zweef

F. Starik

Afgelopen vrijdag overleed de dichter F. Starik (1958), het zal veel van jullie niet zijn ontgaan. Frank von der Möhlen zoals zijn echte naam luidde was behalve dichter ook prozaïst, fotograaf, zanger, performer en beeldend kunstenaar. F. Starik studeerde dan ook fotografie en mixed media aan de Rietveldacademie. Gedurende zijn publicerende leven kwam zijn veelzijdigheid regelmatig naar voren. Zo publiceerde hij een gedichtenbundel ‘De grote vakantie’ uit 2004 met een CD en een andere bundel met een tentoonstelling. In oktober 2012 schreef ik al over een ander project van Starik, de ‘drijvende-gedichten-kamer’ van de Amerikaanse kunstenaar Aiah Armajani, op een eiland in de Noordbuurt in Amsterdam, waar Starik een gedicht voor schreef dat te lezen is bovenop het hekwerk rondom het eiland.

Waar F. Starik natuurlijk ook zeer bekend mee geworden is, is de Poule des Doods, een dichterscollectief (dat hij oprichtte) dat zorgt voor een passend gedicht bij de uitvaart van eenzame overledenen. Het initiatief van de Poule des Doods kent ondertussen beginnende navolging in Rotterdam, Den Haag en Antwerpen.

Van 2010 tot 2011 was Starik stadsdichter van Amsterdam. Ter afsluiting van zijn stadsdichterschap verscheen een driedubbeldikke editie van de Amsterdamse daklozenkrant Z!, waarvan in twee weken 20.000 exemplaren werden verkocht.

Starik debuteerde in 1974 met de bundel ‘Mot, of de neerslag van twijfel’ dat hij in eigen beheer uitgaf. Daarna volgde nog vele bundels. De laatste was de bundel ‘Staat’ waaruit het volgende gedicht.

Zweef

Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen
ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht
als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar
ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar.

Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht
ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.

Nu hoor ik vaak een bel gaan in mijn hoofd
soms de zoemer van de buitendeur, soms
het schorre belletje van boven
sinds ik geen wekker meer bezit
rinkel ik mezelf wakker in de nacht
of zegt iemand keihard hallo in mijn oor
het klinkt zeer levensecht maar
nooit staat er iemand naast mijn bed.

Ik ben het zelf die de bel produceert
die de wekker wekt
zichzelf telefoneert
ik ben het zelf die hallo zegt

vliegen doe ik allang niet meer.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Gedichten op vreemde plekken, Nieuws, Poëzie en Kunst

1 reactie

Tags: 1958, 1974, 20.000 oplage, 2004, 2010, 2011, 2012, Aiah Armajani, Amerikaans kunstenaar, Amsterdam, Antwerpen, beeldend kunstenaar, CD, daklozenkrant, Den Haag, dichtbundel, dichter, dichterscollectief, dood, drijvende-gedichten-kamer, eigen beheer, eiland, F. Starik, fotograaf, fotografie, Frank von der Möhlen, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Gerrit Rietveld academie, hekwerk, mixed media, Mot, Noordbuurt, of de neerslag van twijfel, Overleden, performer, poëzie, poëziebundel, Poule des doods, prozaïst, Rotterdam, Staat, stadsdichter, tentoonstelling, uitvaart, Z!, zanger, Zweef

Requiem

19 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Eline Crols

Alweer zo’n jonge veelbelovende dichter uit het Vlaamse land, dit keer Eline Crols (1994) . In september was ze nog te zien en te horen op het podium van Ongehoord! in de centrale bibliotheek van Rotterdam en in 2017 was ze een van de deelenemende dichters aan de toer van de Poëziebus. Op de website van het Collectief Dichterbij waar ze deel van uitmaakt staat ze als volgt aangekondigd: Eline Crols laat zich voor haar schrijfsels inspireren door vissen, spaghettisaus, versprekingen en nog het liefst van al door de creativiteit van anderen. Ze zou de hele dag interdisciplinaire projectjes willen uitwerken met een kopje koffie binnen handbereik. In afwachting daarvan vult ze haar hoofd met cursussen Nederlands en Frans in de opleiding Taal- en Letterkunde. Op haar blog https://langoureus.wordpress.com deelt ze woorden met iedereen die ze lezen wil.

Van haar hand het gedicht ‘ Requiem’ uit 2015.

Requiem

We zongen tot we zonken
Valse noten, te zwaar voor kabbelende beekjes
We dronken tot we verdronken
In regenstralen, rode wijn, in rozenblaadjes

We aten tot we tafelmanieren vergaten
En we spaghettislurpend
– tomatensaus is prachtig op melkwitte huid –
naast, op, over, aan elkaar klitten
als diezelfde spaghetti
waaraan jij tijdens het koken vergat
olijfolie toe te voegen

We verwelkten tot we verwolken
en wolken niet langer
figuurtjes vormden op ons netvlies
maar vijvertjes in onze ogen

We wandelden waar kronkelpaadjes ons leidden
Tot we – wild heen en weer geslingerd –
alleen nog maar leden

We vielen tot we ons
– misselijk door de geur
van liefde in ontbinding –
uitgeput overgaven

Foto: Hans Stockmans

Geplaatst in Bibliotheken, Favoriete dichters, jonge dichters, Ongehoord!, Poëziebus, Vlaamse dichters

Een reactie plaatsen

Tags: 1994, 2015, 2017, Antwerpen, België, Centrale bibliotheek, Collectief Dichterbij, dichter, Eline Crols, Frans, gedicht, gedichten, jonge dichters, langoureus.wordpress.com, Nederlands, ongehoord!, poëzie, Poëziebus, projectjes, Requiem, Rotterdam, Taal- en Letterkunde, toer, Vlaamse dichters, Vlaanderen

Krijgsgewoel

18 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Armando

In 1986 publiceerde Armando de bundel ‘Krijgsgewoel’ zijn derde Berlijnse bundel, en misschien wel zijn mooiste. De observaties, beschouwingen en gesprekken zijn het resultaat van Armando’s bijna kinderlijke nieuwsgierigheid naar de bronnen en de sporen van het Duitse oorlogsgeweld. Hij staat stil bij medeplichtige gewassen en schuldige plekken, resten van het geweld. Anonieme getuigen en daders van het krijgsgevoel laat hij aan het woord in aangrijpende, onbecommentarieerde flarden. Is dit poëzie of is het proza? Het onderstaande stuk, gedicht of tekst uit deze bundel vind ik poëtisch en is in mijn ogen een gedicht.

Langzamerhand ben ik gaan begrijpen

dat je niet moet schrijven of schilderen

wat je weet. Je zou datgene moeten

schrijven of schilderen wat zich tussen

het weten en begrijpen verbergt.

Een kleine aanduiding, een wenk is

mogelijk, een vermoeden, meer niet, en

dat is al heel wat.

Geplaatst in Dichtbundels, dichter van de maand, Favoriete dichters

2 reacties

Tags: 1986, aangrijpend, anonieme getuigen, Armando, bronnen, daders, dichter, dichter van de maand, Duits oorlogsgeweld, gedicht, geweld, kinderlijke nieuwsgierigheid, krijgsgevoel, Krijgsgewoel, maart, medeplichtige gewassen, poëzie, proza, schuldige plekken, tekst, zondag

Doe wat je ’t liefste doet

17 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Het beste van poëzie in het park

Poëzie laat zich zeer goed genieten in de buitenlucht. In een tuin of een park, op een landgoed of in het bos, de omgeving draagt dan bij aan de beleving. Van april 2008 tot en met april 2009 was Amsterdam Wereldboekenstad. Binnen die context werden stadsdeelparken omgetoverd tot bloemrijke poëzieparken. Bewoners uit de verschillende stadsdelen leverden eigen dichtregels aan als inspiratiebron voor dichters, het publiek werd aan het schrijven gezet en er werden workshops georganiseerd voor bewoners in de parken. Ook werd er een interactieve poëzietentoonstelling in het Vondelpark georganiseerd.

Initiatief en organisatie waren in handen van Xsaga, en vele organisaties werkten mee aan dit jaarproject waaronder de Openbare Bibliotheek, de School der Poëzie, Kunstenaars & Co en vele culturele instellingen in de stadsdelen.

Mick Witteveen, Jacques Brooijmans en Jos van Hest stelden een bundel samen met de gedichten en foto’s van dit bijzondere project die werd gepubliceerd in 2009. Mustafa Stitou, destijds stadsdichter van Amsterdam, verzorgde het voorwoord.

Uit de vele gedichten van rijpe en groene dichters koos ik uiteindelijk een gedicht van de Westlandse Amsterdammer of Amsterdamse Westlander Jos Zuijderwijk, die op 3 januari 2015 onverwacht kwam te overlijden, getiteld ‘Houdt nooit op’. De inspiratiebron voor dit gedicht, zo lees ik in de bundel, was een dichtregel van Sonja Machielsen ‘Zie de twinkeling van je ogen weerspiegelen in het wateroppervlak’.

Houdt nooit op

Denkend aan molens bij sloten
waarop recht toe recht aan
tussen twee punten in lage landen
gevaarten steeds heen en weer gaan
soms om op zandbanken te stranden
verbreed ik mijn perspectief
om uit de hoogst wondere
wereld van waterwerken
teer gevoelig te verbijzonderen

Tot de vorst onder de Molen van Sloten
de Ringvaart doet kraken en snerpen
de witte wieken onder zuchtjes draaien
wij op glad ijs al van puur geluk kraaien
samen één te worden bij dat ene open wak

Schat dit houdt nooit op ik heb je lief
en zie de twinkeling van je ogen
weerspiegelen in het wateroppervlak
verwaten in tranen die nooit drogen
en wacht als steeds trots en onverdroten

Geplaatst in Bibliotheken, Dichtbundels, Favoriete dichters, Gedichten in de openbare ruimte, Gedichten op vreemde plekken, Poëzie evenementen

1 reactie

Tags: 2008, 2009, 2015, Amsterdam, Amsterdam wereldboekenstad, Amsterdamse Westlander, Bloemlezing, culturele instellingen, dichtbundel, dichter, dichters, dichtregel, gedicht, gedichten, Het beste van poëzie in het park, Houdt nooit op, inspiratiebron, interactieve poëzietentoonstelling, inwoners, Jacques Brooijmans, Jos van Hest, Jos Zuijderwijk, Kunstenaars & Co, Micvk Witteveen, Mustafa Stitou, openbare bibliotheek, Overleden, poëzie, Poezie in het park, publiek, samenstellers, School der poëzie, Sonja Machielsen, stadsdelen, stadsdichter, stadsparken, Vondelpark, Westlandse Amsterdammer, workshops, Xsaga

Programma

16 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Bastiaan van Heijningen

De tot voor kort mij volledig onbekende dichter Bastiaan van Heijningen (soms ook geschreven als Heyningen en nee, geen familie) werd in 1865 geboren in Dubbeldam. Op 8 jarige leeftijd verhuisde hij met zus en ouders naar Rotterdam. Rond zijn 20ste studeert hij aan de Poly-technische school te Delft. In Rotterdam treft hem een zware verkoudheid en hij keert terug naar zijn (inmiddels in Amsterdam wonende) ouders. Hij lijdt aan hevige pijn in zijn zij en heeft een hardnekkige hoest. Gevaarlijk lijkt dit aanvankelijk niet, maar na een bloedspuwing – hij is dan eenentwintig jaar oud- ziet de situatie er nogal hopeloos uit. De ene bloedspuwing volgt op de andere.

Ondanks of misschien dankzij zijn ziekte kan Bastiaan toegeven aan zijn literaire aspiraties. Hij maakt studie van het Italiaans en van de Engelse letteren, vertaalt en schrijft poëzie. In deze laatste jaren van zijn leven ziet hij zijn gedichten en vertalingen in tijdschriften gepubliceerd. Mede hierdoor maakt hij zich literaire vrienden. Nadat zijn zus sterft in augustus van dat jaar (1889) aan de vliegende tering moet hij opnieuw hevig bloed opspugen. Dit ziekbed komt hij niet meer te boven en op de avond nadat zijn eerste gedichten gebundeld zijn in de bundel ‘Gedichten’ sterft ook hij op 24 jarige leeftijd.

Hoewel zijn werk verschillend beoordeeld wordt is er zeker waardering onder critici. Meer dan een euw na zijn dood wordt er van hem een gedicht opgenomen in de bundel ‘Dichten over dichten’ uit 1994 getiteld ‘Programma’.

Programma

‘k Beschrijf u niet den boedel der natuur;

Ik tel u niet, mocht ik van rozen spreken,

De blaadjes vóor; gewaag ik van een muur,

Wacht niet, dat ik u het stenental bereken.

‘k Tracht den graceur niet naar de kroon te steken;

En haar gelijm, gelik, gepoets, geschuur;

Maar ‘k troost mij lichtlijk over die gebreken.

Ik heb wat gal, wat hoogheid en wat vuur.

Mijn zang is vol vertwijfeling en toren,

Er in gestort uit overvloeiend hart,

Vrij schuw dit boekje, wie niets hards kon hooren.

O, kon ik zuivrer, liefelijker zingen!

Maar uit den gorgel, dichtgeschroefd door smart,

Zijn eenmaal weeker klanken niet te wringen.

Met dank aan Paulien van den Andel, 2010 http://bastiaanvanheijningen.webklik.nl

Geplaatst in (bijna) vergeten dichters, Dichtbundels, Favoriete dichters

Een reactie plaatsen

Tags: (bijna) vergeten dichters, 1865, 1889, 1994, 24 jaar, Amsterdam, Bastiaan van Heijningen, bloedspuwing, Bloemlezing, bundel, critici, Delft, dichtbundel, Dichten over dichten, dichter, Dubbeldam, Engelse Letteren, gedicht, gedichten, hoest, Italiaans, Paulien van den Andel, poëzie, Poly-technische school, programma, Rotterdam, tijdschriften, van Heyningen, verkoudheid, vertalingen, vliegende tering

Het einde van de roltrap

15 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Jonge dichter: Hester van Beers

In 2017 werd ze tweede in de Meander Dichtersprijs, haar gedichten zijn gepubliceerd in onder andere Meander Magazine, Tijdschrift Ei en Extaze. Hester van Beers (1995) is een talentvolle jonge dichter en van haar hand verscheen in 2017 de bundel ‘Het einde van de roltrap’. Uit deze bundel het titelgedicht

Het eind van de roltrap

Ik was altijd bang dat ik zou worden verslonden
door het einde van de roltrap. Ik klemde me vast
aan de hand die uit de hemel leek te hangen,
maar later gewoon van mijn vader bleek te zijn.

Mijn ogen telden alle bomen
achter het autoraam. Ik wist niet
dat er meer bomen zijn dan mijn wereld
ooit kan bevatten. Ik wist niet dat de bomen
nog sneller groeiden dan ik.

Ik was altijd bang dat ik groter zou worden
dan het klaslokaal.
Soms wou ik dat de roltrap me verslonden had.

Foto: de Meus

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, jonge dichters

Een reactie plaatsen

Tags: 1995, 2017, de Meus, dichtbundel, dichter, Extaze, foto, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Hester van Beers, Het einde van de roltrap, Jonge dichter, jonge dichters, Meander Dichtersprijs 2017, Meander Magazine, poëzie, poëziebundel, Tijdschrift Ei

Ik ben de vurige

14 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

De liefste, onsterfelijke liefdesverzen

Gustavo Adolfo Domínguez Bastida (1836 – 1870), kortweg Gustavo Bécquer, was een Spaanse toneelschrijver en dichter. Hij wordt tot de bekendste schrijvers van de Spaanse romantiek gerekend.

Zijn bekendste werken zijn de Rimas (‘Rijmen’) en de Leyendas (‘Legendes’), die tegenwoordig doorgaans samen als de ‘Rimas y leyendas’ worden uitgegeven. Deze gedichten en verhalen vormen een onlosmakelijk onderdeel van de Spaanse literatuur en behoren tot de verplichte stof van middelbare scholieren in de Spaanstalige wereld.

In de bundel ‘De liefste, Onsterfelijke liefdesgedichten’ staat het gedicht ‘Ik ben de vurige’ van zijn hand.

Ik ben de vurige

‘Ik ben de vurige, de donkere vrouw,

ik ben het zinnebeeld van elk verlangen;

door liefdeshunker is mijn ziel bevangen.

Ben jij op zoek naar mij?’ – ‘Neen, niet naar jou.’

‘Mijn hoofd is bleek; mijn vlechten zijn van goud;

ik heb jou eindeloos geluk bereid;

ik draag in mij een schat aan tederheid.

Roep jij misschien naar mij?’- ‘Neen, niet naar jou.’

‘Ik, ik ben een onmogelijke droom,

een hersenschim van nevel en van licht;

ik heb geen lichaam, ik heb geen gezicht;

ik kan je niet beminnen.’ – ‘Kom, o kom!’

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Liefdespoëzie

3 reacties

Tags: Bloemlezing, De liefste, dichter, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Gustavo Adolfo Domínguez Bastida1836, Gustavo Bécquer, Ik ben de vurige, Legendes, Leyendas, Liefdesgedicht, liefdesgedichten, liefdespoëzie, onsterfelijke liefdesverzen, Paul Claes, poëzie, poëziebundel, rijmen, Rimas, Rimas Y Leyendas, samensteller, schrijver, Spaanse literatuur, Spaanstalige wereld, Spanje, toneelschrijver

Michiel van Opstal

13 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Jonge dichters

In het kader van mijn nieuwe categorie waarin ik jonge talentvolle dichters extra aandacht geef, vandaag de Vlaamse dichter Michiel van Opstal (1992). Deze Vlaamse dichter kun je kennen van zijn optredens op podia als Balonnenvrees, You on Stage, Sprekende Ezels en Boomtown (allen in Vlaanderen) of van de Poëziebus toer 2016. Michiel van Opstal zou graag de stadsdichter van Hoogstraten worden in 2019 en hij schrijft graag over alledaagse dingen en laat zich inspireren door ontmoetingen met plompe passanten, dwalende dwazen en machtige muzes. Michiel vormt samen met Gust Peeters en Daan Janssens het bestuur van de VZW Poëziebus in Vlaanderen.

Midlife man

Hij

legt zich

erbij neer

hoe

het leven

rondom hem

omhoog

rijst

als versgebakken brood

met hem

er middenin

als verloren

gelopen

rozijn

Geplaatst in Favoriete dichters, jonge dichters, Poëziebus, Vlaamse dichters

2 reacties

Tags: 1992, 2016, Ballonenvrees, België, bestuurslid, Boomtown, Daan Janssens, dichter, gedicht, gedichten, Gust Peeters, Hoogstraten, Jonge dichter, jonge dichters, Michiel van Opstal, poëzie, Poëziebus, Sprekende ezels, stadsdichter, toer, Vlaams dichter, Vlaanderen, VZW, You on Stage

Het laatste gesprek

11 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Armando

Vandaag van de dichter van de maand maart het bijzondere gedicht ‘Het laatste gesprek’ uit de bundel ‘Dagboek van een dader’ uit 1973, een bundel met korte dagboeknotities van iemand die het tegendeel van slachtoffer wil zijn .

Het laatste gesprek

‘Heer, herken ik u? Zijn wij niet dezelfde van weleer?’
‘Wie riep mij dan? Zijn uw wapens niet de mijne?’
‘Ik wacht op woorden, Heer.’
‘Ik was Dader, u het Offer. De medemens is leeg.’
‘Sterven Daders niet.’
‘Neen. Zij kunnen niet. Zij verwoorden.’
‘Heeft u ginds gesproken, Heer?’
‘De dagen zijn beschreven.’
‘Heeft de Tijd nog kwaad gewild?’
‘Ja, het slagveld is begroeid.’
‘Geen spoor van oorlog meer?’
‘Geen. Maar ik doorzie de stilte. Oog en oor vergaan.’
‘Nadert weer de Dood, o heer?’
‘Neen. Hij was er al.‘

Geplaatst in Dichtbundels, Dichter op verzoek, dichter van de maand, Favoriete dichters

1 reactie

Tags: 1973, Armando, Dagboek van een dader, dagboeknotities, dichtbundel, dichter, dichter van de maand, gedicht, gedichten, Het laatste gesprek, maart, poëzie, poëziebundel, slachtoffer, tegendeel, zondag

Plekken waar het misgaat

10 mrt

Geplaatst door woutervanheiningen

Merel van Slobbe

In de categorie ‘Jonge dichters’ vandaag dichter Merel van Slobbe. Merel van Slobbe (1992) schrijft gedichten en verhalen. Ze studeert filosofie aan de Radboud Universiteit, waar ze in 2016 campusdichter was. In 2017 won ze de Meander Dichtersprijs en in 2018 werd ze tweede bij de Turing Gedichtenwedstrijd. Ze zit in een talentontwikkeltraject van Productiehuis De Nieuwe Oost. Het gedicht ‘Plekken waar het misgaat’ was een van de gedichten waarmee ze meedeed bij de Meander Prijs 2017. Lees meer van en over haar op haar website https://merelvanslobbe.com/

Plekken waar het misgaat

We zitten op het dak en denken
als we het verschil tussen dicht en te dicht
bij de rand maar zouden weten.

We proberen woorden te verzinnen
voor het moment vlak voor je breekt
bij gebrek aan beter noemen we elkaar astronaut.

Ik zeg: op sommige dagen raak ik nog steeds
in elk winkelcentrum mijn moeder kwijt.

Het liefst zou ik navelstrengen verzamelen
ik zou ze bewaren op de plekken waar het misgaat:
tussen dode vetplanten
in een lege agenda.

In plaats daarvan leren we
op hoeveel verschillende manieren een koffiekopje
kan breken op de keukenvloer.

Het is niet erg:
ooit zal elk kopje het opgeven.

Dus gooi jezelf voorzichtig van de rand
ik vond een klein heelal tussen je lichaam
en alle dingen waar het aan kapot gaat.

Geplaatst in Favoriete dichters, jonge dichters

2 reacties

Tags: 1992, 2016, 2017, 2018, Campusdichter, dichter, filosofie, gedicht, gedichten, jonge dichters, Meander Dichtersprijs, Merel van Slobbe, merelvanslobbe.com, Plekken waar het misgaat, poëzie, Productiehuis De Nieuwe Oost, Radboud Universiteit, talentontwikkeltraject, Turing Gedichtenwedstrijd, verhalen

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

Categorie archief: Favoriete dichters

Zweef

F. Starik

Requiem