Site-archief

Stoeppoëzie

Saint Paul

Gedichten op de stoep zijn geen nieuw gegeven. Zo schreef ik al eerder over gedichten op de stoep in Toronto en in Boston maar in Saint Paul geven ze er toch net weer een andere draai aan. In Saint Paul (Minneapolis) in de Verenigde Staten is sinds 2008 sprake van verfraaing van de stoepen aldaar middels het aanbrengen van gedichten op stoepen. Dit kunstproject begon in 2008 met de voormalige Public Art Saint Paul City-kunstenaar Marcus Young onder de naam ‘Everyday Poems for City Sidewalks’. Tegenwoordig is dit project verder geëvolueerde in de richting van het aanbrengen van zogenaamde stempels in het beton (stoepen zijn daar van beton) en is er het inzenden en beoordelen van poëzie bij gekomen.

Sidewalk Poetry 2023 zoals het project nu heet, accepteert poëzie-inzendingen in Dakota, Hmong, Somalisch, Spaans en Engels. Hiermee wordt recht gedaan aan de opmerkelijke culturen en groepen die in de stad aanwezig zijn. Het wordt als een begin gezien, er kunnen er in de komende jaren nog andere talen aan worden toegevoegd. Voor de Sidewalk Poëziewedstrijd 2023 werden schrijvers gevraagd om na te denken over ‘Network of Mutuality’ of de ‘verbondenheid van alle gemeenschappen’ uit de brief van Dr. Martin Luther King Jr. uit de gevangenis van Birmingham , en de Dakota-filosofie van Mitákuye Owásiŋ , wat ‘al mijn relaties’ of ‘al mijn familieleden’ betekent. ” Wat betekenen deze uitingen van onderlinge verbondenheid voor jou?

Ook de curatoren van deze Sidewalk Poetry wedstrijd zijn van zeer divers pluimage: Kevin Yang (Hmong-Amerikaans), Marian Hassan (Somalisch-Amerikaans), Fong Lee (Hmong-Amerikaans), Thressa Johnson, Aesha Mohamed (Somalisch-Amerikaans), Tanagidan To Win (Inheems Amerikaans) en Michael Kleber-Diggs. Er werden meer dan 200 inzendingen gedaan en uit dit aantal zijn, na een lang beoordelingsproces door juryleden en curatoren, 15 gedichten gekozen, die in de zomer en herfst van 2023 tot trottoirstempels moesten worden verwerkt en op de trottoirs van Saint Paul werden geplaatst.

Een van de gedichten die werden gekozen is van , de ook hier bekende dichter Anne Sexton (1928-1974). Blijkbaar werd niet alleen actueel werk van levende dichters toegestaan.

Of je haar hoort

als de stille ritmische golven

kabbelend op de eroderende kust

of als de dreunende schok van takken

bezwijken onder vers gevallen sneeuw,

slik de storm

generaties terugreiken.

Zij is daar.

Jouw waarheid.

Wacht tot je luistert, volg.

Geplaatst in Favoriete dichters, Gedichten in de openbare ruimte, Gedichten op vreemde plekken

2 reacties

Tags: 15 gedichten, 1928, 1974, 2008, Aesha Mohamed, al mijn familieleden, al mijn relaties, Anne Sexton, ëzie, Boiston, brief, curatoren, Dakota, Dakota-filosofie, dichter, Dr. Martin Luther King Jr., Engels, Everyday Poems for City Sidewalks, Fong Lee, gedicht, gedichten, gedichten in de openbare ruimte, gedichten op vreemde plekken, gevangenisin Birmingham, Hmong, Hmong-Amerikaans, Inheems Amerikaans, Kevin Yang, Marcus Young, Marian Hassan, Michael Kleber-Diggs, Mitákuye Owásiŋ, Network of Mutuality, poëzie, poëzie op de stoep, poem, poet, poetry, Public Art Saint Paul City-kunstenaar, Saint Paul, sidewalk poetry, Sidewalk Poetry 2023, Somalisch, Somalisch-Amerikaans, Spaans, stempels, stempels in het beton, stoeppoe, Tanagidan To Win, Thressa Johnson, Toronto, verbondenheid van alle gemeenschappen, wedstrijd, zomer en herfst

Ademloos

3 okt

Geplaatst door woutervanheiningen

Bea Vianen

Schreef ik op 19 september jongstleden nog over de bundel ‘Vrouwen dichten anders’, vandaag is het de beurt aan de bundel ‘Dit maakt ons ademloos bij haar geluid’, de mooiste gedichten door vrouwen geschreven. Samengesteld en ingeleid door Maaike Meijer en Annettje Dia Huizinga uit 1986. Je zou verwachten dat deze twee bundels een grote mate van overlap vertonen in de gekozen gedichten en dichters maar dat is zeker niet het geval. Natuurlijk zijn de grote en historische namen in beide bundels vertegenwoordigd ( onder andere Ida Gerhardt, Eva Gerlach, Hadewych, Hanny Michaelis en Neeltje Maria Min) maar er zijn ook echt grote verschillen tussen de twee bundels.

In ‘Dit maakt ons ademloos bij haar geluid’ een dichtregel uit een gedicht van Ida Gerhardt over de dichter Sappho, zijn bekende maar vooral ook minder bekende dichters aan het woord gelaten. Over moeders en dochters, seks, seksuele politiek, politiek engagement, humor, vriendinnen en grootouders. Met name het politieke element maakt voor mij het verschil met ‘Vrouwen dichten anders’.

Zevenenveertig dichters komen aan het woord in bijna 250 pagina’s. Ik koos tussen al deze geweldige dichters voor de dichter Bea Vianen (1935-2019). Deze Surinaamse schrijfster van romans, verhalen en poëzie wordt gerekend tot de belangrijkste Nederlands-Caraïbische auteurs van de jaren ’70 van de 20ste eeuw. In haar werk staan twee thema’s centraal, de etnische verdeeldheid van haar land (Suriname) en het verlangen naar vrijheid.

In ‘Dit maakt ons ademloos bij haar geluid’ staat in het hoofdstuk ‘Politiek engagement’ het gedicht ‘Palmentuin’ uit haar bundel ‘Liggend stilstaan bij blijvende momenten’ uit 1974.

Palmentuin

Gedreven door een kracht, sterker dan

de haast, steek ik – hoe voelt na

dertig jaar het mos, de rug, de zitting

van de bank, de stam waarin gekerfd, naam

en datum staan, – de straat over

Een snelle blik naar binnen en ik weet:

juist aan zo’n tuin valt te merken

hoe het ons volk vergaat wanneer

z’n laatste gouverneur een Hollander is geweest.

Verloederde sfeer. Waar eens op zondagmiddag

keurig aangeklede kinderen onder

ouderlijk toezicht, dennappeltjes vergaarden,

liggen nu schillen, rumflessen. Preservatieven.

Geplaatst in Dichtbundels, Dichter in verzet, Favoriete dichters, Gedichten in thema's

Een reactie plaatsen

Tags: 1935, 1974, 1986, 2019, 47 dichters, Annettje Dia Huizinga, Bea Vianen, bekende dichters, belangrijkste vertegenwoordiger, De mooiste gedichten door vrouwen geschreven, dichtbundel, dichter, dichtregel, Dit maakt ons ademloos bij haar geluid, etnische verdeeldheid, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, grootouders, historische namen, hoofdstuk, humor, Ida Gerhardt, jaren '70 van de 20ste eeuw, Liggend stilstaan bij blijvende momenten, Maaike Meijer, moeders en dochters, Nederlands-Caraïbische auteurs, onbekendere dichters, Palmentuin, poëzie, poëziebundel, politiek engagement, romans, samenstellers, Sappho, seks, seksuele politiek, Surinaamse dichter, Suriname, verhalen, verlangen naar vrijheid, vriendinnen, vrouwelijke dichters, Vrouwen, Vrouwen dichten anders

Topdog

16 sep

Geplaatst door woutervanheiningen

Anne van Amstel

Ik las in de bundel ‘Trapezista’ van Anne van Amstel (1974) het gedicht ‘Alfaman’ en ik moest meteen aan mijn gedicht ‘Mannenman‘ denken. Hoewel anders van aard en toon gaan beide gedichten over een soort man dat, naar het schijnt, langzaam aan het uitsterven is. Ik geloof dat niet, dit soort mannen zullen er altijd zijn. En er zullen altijd, zo nu en dan, gedichten over worden geschreven.

Anne van Amstel studeerde maar liefst in drie richtingen af ( Engelse letterkunde, klinische psychologie en gezondheidszorgpsycholoog) en is werkzaam als hoofddocent aan de RINO in Amsaterdam, maar debuteerde desondanks in 2004 met de dichtbundel ‘Het oog van de storm’. In 2009 verscheen de bundel ‘Vlinderslag’ waarbij een CD zat met het gelijknamige poëzie- en slagwerkprogramma dat ze samen met Rob Kloet ontwikkelde. In 2007 won Anne de VU-podium poëzieprijs en in 2015 een schrijversbeurs in de categorie poëzie van Hollands Maandblad.

Haar werk verscheen in verschillende verzamelbundels en (poëzie-)tijdschriften als De Tweede Ronde en Hollands Maandblad. In 2016 verscheen haar bundel ‘Geef me nu ik wil’ en in 2022 de bundel ‘Trapezista’ waar dus het gedicht ‘Alfaman’ in is opgenomen.

Alfaman

alfaman al wat stram in de schouders

maar ongeslagen want zonder rivalen

spiegel ik je koude blik

dan spijt het je dat je niets voelt

je leeuwinnen zouden doden

als ze konden maar klauwen naar

zweepslag naar woorden naar lucht

geef me een lange haal van je tong

laat me lui tegen je aan liggen

tot je brult tot je gromt

wie zoekt er warmte

in de vacht van een leeuw

les lions ont peur aussi hein

ja ook leeuwen zijn bang

maar nog het minst in de slipjas

van mijnheer de dompteur

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Gedichten

Een reactie plaatsen

Tags: 1974, 2004, 2007, 2009, 2015, 2016, 2022, Alfaman, Amsterdam, Anne van Amstel, CD, De tweede ronde, debuut, dichtbundel, dichter, Engelse letterkunde, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Geef me nu ik wil, gezondheiszorgpsycholooh, Het oog van de storm, Hollands Maandblad, hoofddocent, klinisch psycholoog, Mannenman, poëzie, poëzie- en slagwerkprogramma, poëziebundel, poëzietijdschrift, RINO, Rob Kloet, schrijversbeurs, Trapezista, verzamelbundels, Vlinderslag, VU-podium poëzieprijs

Kleuters

6 sep

Geplaatst door woutervanheiningen

Chr. van Geel

Ik kocht de bundel ‘Het zinrijk’ van Chr. van Geel (1917-1974) uit 1971 op een bazaar in mijn wijk en het leuk van deze aankoop is dat voorin de bundel twee recensies uit kranten zitten. De ene uit de Volkskrant van 24 maart 1971 en de ander uit De Tijd van 12 juni 1971. Beide recensies van Kees Fens en Wam de Moor gaan in op de vorm en omvang (en uiteraard ook inhoud) van de gedichten in deze bundel. Ze zijn kort.Het was mij bij het doorbladeren ook al opgevallen. Gedichten van een paar regels zijn eerder gewoon dan uitzondering.

Wat me ook opviel in de bundel is dat van Geel een paar keer op twee tegenoverliggende pagina’s een gedicht plaatst met een zelfde titel. In sommige gevallen zou een samenvoegen van deze korte gedichten met een zelfde onderwerp makkelijk gekund hebben maar van Geel heeft ervoor gekozen dit niet te doen en ze los te presenteren. En toch werkt dat. In de gedichten ‘Kleuter’ bijvoorbeeld. In een langer gedicht zouden deze twee gedichten prima bij elkaar passen, er zouden nog wat zinnen aan toegevoegd kunnen worden om de twee te verbinden. Oordeel zelf over dit dubbel-gedicht van één dichter.

Kleuter

Op wielen rolt hij rond,

op benen stelt hij voor

een korte broekeman.

Kleuter

Hij zet zich aan tafel

als achter een stuurrad

vol knoppen en hendels

vol radar en lood.

Geplaatst in Dichtbundels, Dubbel-gedicht, Favoriete dichters

1 reactie

Tags: 1917, 1974, bazaar, Chr. van Geel, de tijd, de volkskrant, dichtbundel, dichter, Dubbel-gedicht, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Het zinrijk, Kees Fens, kleuter, korte gedichten, krantenrecensies, poëzie, poëziebundel, recensies, Wam de Moor

Dag acht

12 aug

Geplaatst door woutervanheiningen

Vakantiegedicht

Van dichter Anne van Amstel (1974) het gedicht ‘Met dank aan sir David’ uit de bundel ‘Het oog van de storm’ die verscheen in 2004.

Met dank aan sir David

Laats keek ik geboeid naar een EO-natuurfilm

over de vuurdoop van kangoeroebaby’s:

roze en slapjes, als foetus geboren,

wurmen die zich door een woirwar van haartjes.

Al zijn ze voldragen, de drang naar de buidel

drijft spring-in-‘t-veld-jonkies er telkens in terug.

Down under steekt dan een steigerend pootje

of bovenmaats koppie balorig omhoog.

Jij zag die film ook, en droomt er nu over;

je kruis althans komt met een pantomime,

zó raak getroffen dat Attenboroughs bas

bisseert door de kamer, mijn lijf, ons matras.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Vakantie poëzie

Een reactie plaatsen

Tags: 1974, 2004, Anne van Amstel, David Attenborough, dichtbundel, dichter, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Het oog van de storm, Met dank aan sir David, poëzie, poëziebundel, vakantie, vakantiegedicht, vakantiepoëzie

Dag drie

7 aug

Geplaatst door woutervanheiningen

Vakantiegedicht

Op dag drie van de vakantiegedichten een gedicht van Vrouwkje Tuinman (1974) uit haar bundel ‘Vitrine’ uit 2004 het gedicht getiteld ‘Zorgenkind’.

Zorgenkind

Eerst hebben we haar opgehaald.
Dat had niet gehoeven, deed ze met
lauwe schouders door ons heen.
.
Nu zij aan tafel, herfst onder haar
ogen, merk ik, ver weg van de leuning
van de stoel van de man, dat ik
plotseling liplezen kan. Ze zegt
.
ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit
.
en jij hebt dat zo gemaakt,
lezen wij erachteraan de man en ik.
Wij zeggen dat niet. Ik wijs mezelf aan.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Vakantie poëzie

Een reactie plaatsen

Tags: 1974, dichtbundel, dichter, favoriete dichter, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, poëzie, poëziebundel, vakantie, vakantiegedicht, vakantiepoëzie, Vitrine, Vrouwkje Tuinman, Zorgenkind

Harp en meeuwen

3 aug

Geplaatst door woutervanheiningen

(bijna) vergeten dichter

Dichter Nico Verhoeven (1925-1974) is niet zo bekend bij het grote publiek. Hij debuteerde in 1946 met de bundel ‘Voorbijgang’. In 1968 verscheen zijn laatste bundel samen met Wim Zaal, in een oplage van 100 stuks getiteld ‘Elpénor’. Als dichter werkte hij mee aan kleine en zelfopgerichte bladen zoals De Bries, Were Di, De Spiegel en Stem. Vanaf maart 1947 was hij redacteur van Het Woord. In 1946, 1950 en 1953 verscheen zijn werk in uitgaven van experimentele poëzie van de Bezige Bij. Uit deze laatste bundel nam ik het gedicht ‘Nocturne voor harp en meeuwen’.

Nocturne voor harp en meeuwen

De meeuwen en de maan zijn in een baai gaan slapen,

zo moe en mateloos als meisjes slapen gaan

nadat zij voor het raam in lijdzame gebaren

aan man en maan en meeuwen hebben blootgestaan;

zij hurken in een schoot van blind en blatend heimwee

en strekken zich vergeefs binnen hun lichaam uit

en huiveren van vuur dat laaien kan noch doven

en reiken naar een hand onder hun opperhuid

en drijven in het riet als onbemande schuitjes

en sterven met het tij dat langzaam uit hen ebt

en voelen hoe een hand hen zacht in slaap laat raken

en hoe een stroom van licht zich door hun lichaam

rept.

Geplaatst in (bijna) vergeten dichters, Dichtbundels, Favoriete dichters

Een reactie plaatsen

Tags: (bijna) vergeten dichter, 1925, 1946, 1947, 1950, 1953, 1968, 1974, Bezige Bij, De Bries, De spiegel, debuut, dichtbundel, dichter, Elpénor, experimentele poëzie, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Het Woord, Nico Verhoeven, Nocturne voor harp en meeuwen, poëzie, poëziebundel, redacteur, stem, Voorbijgang, Were Di, Wim Zaal, zelfopgerichte bladen

Homeless Jezus

13 jul

Geplaatst door woutervanheiningen

Er ligt een man in het park

De Vlaamse dichter Tania Verhelst (1974) schrijft en tekent en werd in 2018 verkozen tot stadsdichter van Brugge. In 2021 verscheen haar debuutbundel ‘Twee helften’ bij Uitgeverij De Zeef. Zij maakt deel uit van het dichterscollectief ‘Obsidiaan’. Ze publiceerde eerder in Het Liegend Konijn, De Gids, Deus Ex Machina en Kluger Hans. In 2022 verschijnt haar bundel ‘U kunt uw lichaam hier achterlaten’.

Op haar website zijn een aantal van haar gedichten te lezen waaronder het onderstaande gedicht zonder titel dat is geïnspireerd op het beeld ‘homeless Jezus’ van Timothy Schmalz. Voor een goed begrip heb ik een foto van dit beeld bijgevoegd.

er ligt een man in het park
op een bank onder een jas onder een krant
ligt een man in het park
en als hij niet bewoog zou je denken dat hij van steen was
zoals de buste van de koningin aan de rand van het park

wat zij met hem te maken heeft
want ook al is zij postuum en van patina
en hij meer van slaap dan van bloed
als hij niet bewoog zou je denken dat hij van steen was
en als zij niet van steen was zou je denken dat zij zich over hem

boog

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Vlaamse dichters

1 reactie

Tags: 1974, 2018, 2021, 2022, beeld, beeldhouwer, België, Brugge, De Gids, debuutbundel, Deus ex Machina, dichtbundel, dichter, dichterscollectief, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, het Liegend Konijn, homeless Jezus, Kluger Hans, Obsidiaan, poëzie, poëziebundel, stadsdichter, Tania Verhelst, Timothy Schmalz, Twee helften, U kunt uw lichaam hier achterlaten, uitgeverij De Zeef, Vlaamse dichter, Vlaanderen

Jan Arends

29 jun

Geplaatst door woutervanheiningen

Interpretatie van een gedicht

Via het wereld wijde web kwam ik op de website van de Universiteit Gent een artikel tegen van Bart van der Straeten over een gedicht van Jan Arends. Nieuwsgierig als ik ben kwam ik erachter dat Bart van der Straeten maar liefst 239 publicaties over poëzie, poëziegerelateerde en literaire onderwerpen in de Universiteitsbibliotheek heeft staan. Het artikel waar ik op stuitte gaat over een gedicht zonder titel van Jan Arends (1925-1974) dat oorspronkelijk verscheen in 1965 in de bundel ‘Gedichten’ en later werd opgenomen in de bundel ‘Vrijgezel op kamers’ uit 2003. In dit artikel uit 2006 schrijft B. van der Straeten zijn interpretatie van dt gedicht.

Die interpretatie luidt als volgt. “In dit gedicht heeft Jan Arends een tegenstelling ontwikkeld tussen de mens en de dieren. Aan de dieren worden positieve eigenschappen toegeschreven, aan de mens negatieve. De dieren hebben minder last van angst. Ze staan dichter bij de dingen (‘zijn na tot de boom’), dichter bij ‘het weten’. Ze staan dichter bij de rust, de harmonie, de vrede van een bekende, geruststellende wereld (zijn ‘bijna nog het slapen in eigen grond’). De mens daarentegen heeft noch het weten, waardoor hij ‘verworpen’ is, noch het zijn, waardoor hij ‘volledig uitgestoten’ is. De mens is een wezen dat autonoom leeft, dat geen eenheid vormt met de hem omringende wereld (dat ‘als een verachtelijk eigen’ is). Zijn aanwezigheid brengt schade toe aan ‘de dingen’; aan die wereld die is en die weet, die in de eerste twee strofen beschreven wordt. De mens ‘weet’ niet, hij ‘denkt’, en is daarom onmachtig.”

Een treffende en terechte interpretatie denk ik, maar oordeel zelf.

Veel minder
in de orde van de angst
de dieren.

.
Vogels en vliegen
zijn na tot de boom,
zijn bijna nog het weten
Een tor die kruipt
is bijna nog het slapen
in eigen grond.

.
Onmachtig
in mijn denken
ben ik mens.
Volledig uitgestoten
door het zijn.
Verworpen door het weten
als een verachtelijk eigen
dat in de dingen schade is.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters, Over Poëzie

2 reacties

Tags: 1925, 1974, 2003, 2006, 239 artikelen, artikel, Bart van der Straeten, Bibliotheek, dichtbundel, dichter, ensen en dieren, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Gent, interpretatie, Jan Arends, Literair, M, negatief, poëzie, poëziebundel, poëziegerelateerd, positief, tegenstelling, Universiteit, Vrijgezel op kamers

Jonge dode mol

14 apr

Geplaatst door woutervanheiningen

J. Bernlef

Met Pasen maakte ik een wandeling door een voormalig afgraafgebied van veen dat nu een natuurgebied is geworden. Aan de randen van dit gebied in een grasweiland zoals een grasweiland zou moeten zijn, met paardenbloemen en klaver en allerlei soorten gras in verschillende hoogtes (dus niet zo’n mono-cultuurweiland zoals de meeste weilanden van boeren in Nederland) waren allemaal molshopen. Bij een van die molshopen lag een dode mol. Het deed me denken aan een gedicht dat ik ooit las van J. Bernlef (1937-2012) over een dode mol.

Dat gedicht ‘Jonge dode mol’ heb ik terug kunnen vinden in de bundel ‘Gedichten 1970-1980’ uit 1988. Oorspronkelijk verschenen in de bundel ‘Brits’ van Bernlef uit 1974.

Jonge dode mol

Nog nooit had ik zo iets

gezien, zo innig in

zijn dood besloten

op een kinderhand

De graafpoten langszij

gestrekt tot in het kleinste

kootje als sierleeuwtjes

verfijnd verstard

de blinden stijf gesloten

Ondoorgrondelijk zwart

zaad dat zij snel met

smalle vingers teruglegt

niet begraaft

‘want zie je, zij eten aarde

maar deze had geen trek

kijk maar hoe schoon zijn handen nog

hoe dun en dicht zijn bek’.

Geplaatst in Dichtbundels, Favoriete dichters

Een reactie plaatsen

Tags: 1937, 1974, 1988, 2012, Boeren, Brits, dichtbundel, dichter, gedicht, gedichten, Gedichten 1970-1980, gedichtenbundel, gras, grasweiland, J. Bernlef, Jonge dode mol, klaver, mol, mono-cultuurweiland, paardenbloemen, poëzie, poëziebundel, verzamelbundel

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

Site-archief

Stoeppoëzie

Saint Paul

Ademloos

Bea Vianen

Topdog

Anne van Amstel

Kleuters

Chr. van Geel

Dag acht

Vakantiegedicht

Dag drie

Vakantiegedicht

Harp en meeuwen

(bijna) vergeten dichter

Homeless Jezus

Er ligt een man in het park

Jan Arends

Interpretatie van een gedicht

Jonge dode mol

J. Bernlef

MUGBOOKS

Meest recente berichten

Categorieën

Archief

Meta

Ik neem deel aan:

Ik neem deel aan:

Zichtbaar alleen

Follow Blog via Email

Twitter Updates

Blog statistieken

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

Site-archief

Saint Paul

Dit delen:

Bea Vianen

Dit delen:

Anne van Amstel

Dit delen:

Chr. van Geel

Dit delen:

Vakantiegedicht

Dit delen:

Vakantiegedicht

Dit delen:

(bijna) vergeten dichter

Dit delen:

Er ligt een man in het park

Dit delen:

Interpretatie van een gedicht

Dit delen:

J. Bernlef

Dit delen:

MUGBOOKS

Meest recente berichten

Categorieën

Archief

Meta

Ik neem deel aan:

Ik neem deel aan:

Zichtbaar alleen

Follow Blog via Email

Blog statistieken